ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ
Ο Σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών Χίου «Αδαμάντιος Κοραής»
καταγγέλλει την ανεπίτρεπτη στοχοποίηση της δασκάλας του 7ου Δημοτικού
Σχολείου Αχαρνών, κυρίας Σοφίας Καψαλάκη, από τη Διεύθυνση
Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Αττικής, την Περιφερειακή Διεύθυνση
και το Υπουργείο Παιδείας, επειδή ως μέλος του Συλλόγου της είπε την
αλήθεια και τόλμησε να υπερασπιστεί δημόσια το δικαίωμα ενός παιδιού με
πρόβλημα υγείας να έχει πρόσβαση στο σχολείο του με ασφάλεια κι
αξιοπρέπεια.
Για τρεις μήνες στο συγκεκριμένο σχολείο η θέση του νοσηλευτή ήταν
ακάλυπτη, με αποτέλεσμα ο μαθητής να αποκλειστεί όλο αυτό το διάστημα
από την εκπαιδευτική διαδικασία και εν συνεχεία να μεταφερθεί σε άλλη
σχολική μονάδα, εκτός γεωγραφικών ορίων, με όλο το βάρος που
συνεπάγεται για ένα παιδί όλο αυτό, τόσο σε μαθησιακό όσο και σε
ψυχολογικό επίπεδο.
Η κυρία Καψαλάκη δεν παρέβη το καθήκον της. Στήριξε με αφοσίωση το ρόλο
του εκπαιδευτικού όπως πρέπει, ως λειτούργημα, και στάθηκε δίπλα στο παιδί
και την οικογένειά του ζητώντας τα αυτονόητα, και μάλιστα αναδεικνύοντας το
συγκεκριμένο θέμα δημοσίως όταν αντιλήφθηκε την αδιαφορία και την
αδυναμία του Υπουργείου να προχωρήσει στην πρόσληψη σχολικού
νοσηλευτή.
Το γεγονός αυτό δεν είναι μεμονωμένο. Είναι μέρος μιας γενικότερης
πολιτικής που θυσιάζει τις κοινωνικές ανάγκες στη λογική της «απόδοσης» και
του «κόστους-οφέλους». Σε αυτή τη λογική, η υγεία, η πρόνοια, η εκπαίδευση,
μετατρέπονται σε αριθμούς – και τα παιδιά σε «βάρη».
Ανοιχτή Επιστολή Συμπαράστασης στη δασκάλα Σοφία Καψαλάκη Από
τον πατέρα του μικρού Γιωργάκη
Για την απαράδεκτη κλήση σε ακρόαση με την απειλή της δυνητικής
αργίας στην αξιέπαινη Δασκάλα μας, κυρία Σοφία Καψαλάκη
Η σχολική χρονιά φτάνει στο τέλος της και δυστυχώς για τα παιδιά μου είναι
μια χαμένη χρονιά. Η θέση του σχολικού νοσηλευτή στο 7ο Δημοτικό σχολείο
Αχαρνών δεν καλύφθηκε ποτέ και, σα να μην φτάνει η ταλαιπωρία μας, οι
κύριοι της Πρωτοβάθμιας Ανατολικής Αττικής και του Υπουργείου Παιδείας
τεντώνουν κι άλλο το σκοινί γιατί φοβούνται.
Φοβούνται που μια Δασκάλα, μια αξιέπαινη εκπαιδευτικός μίλησε δημόσια για
τη σοβαρότητα της κατάστασης του προβλήματος υγείας του παιδιού μου,
ζητώντας το αυτονόητο: να καλυφθεί η θέση του σχολικού νοσηλευτή, για να
μπορεί να πηγαίνει στο σχολείο του χωρίς κινδύνους. Κάτι το οποίο δικαιούται.
Αυτοί οι κύριοι λοιπόν, λες και θα πλήρωναν από την τσέπη τους τον σχολικό
νοσηλευτή ή λες και όλους εσάς τους χαμηλόμισθους εκπαιδευτικούς που
προσπαθείτε να γαλουχήσετε τα παιδιά μας με αξίες και αρχές, σας
πληρώνουν από την τσέπη τους… Όχι βέβαια.
Σας μιλάω ως γονιός, ως πατέρας, ως οικογένεια ενός παιδιού που έχει
υποφέρει μέσα στα νοσοκομεία, μέσα στα ασθενοφόρα, ενός παιδιού με
νευρολογικό πρόβλημα. Ενός μικρού παιδιού που από 8 μηνών μέχρι και
σήμερα κάνει φυσικοθεραπείες, που για να πάει στο σχολείο του πρέπει να
έχει μαζί του φάρμακο «διάσωσης», το οποίο μόνο νοσηλευτής μπορεί να του
το χορηγήσει.
Μιλάμε για το παιδί μου. Το παιδί της οικογένειάς μου.
Βέβαια, τα δικά τους τα παιδιά θα είχαν άλλη αντιμετώπιση, λες κι εμείς
είμαστε άνθρωποι άλλης κατηγορίας. Δεν νιώθουν τον πόνο τον δικό μας, δεν
νιώθουν τον πόνο του παιδιού μου, γιατί απλά δεν είναι δικό τους παιδί.
Είναι τόσα πολλά παιδιά σαν τον Γιώργο μας — παιδιά δικά σας, παιδιά δικά
μας — που ζουν τον ίδιο Γολγοθά, τόσο αυτά όσο και οι γονείς τους.
Είμαι εδώ για να στηρίξω τον Σύλλογο Εκπαιδευτικών «Σωκράτη» που έκανε
τα πάντα για εμάς, αλλά και την ηρωίδα κυρία Σοφία Καψαλάκη που διώκεται
και μάλιστα με την απειλή της δυνητικής αργίας, σαν να είναι εγκληματίας. Αν
είναι δυνατόν!!!
Υπόσχομαι ότι θα είμαι μαζί τους μέχρι τέλους, όσο χρειαστεί, αλλά θα είμαι
και μαζί με εσάς — όλους τους Εκπαιδευτικούς που κατανοώ τα προβλήματά
σας και βλέπω πως σας γυρίζουν την πλάτη οι κύριοι αυτοί οι οποίοι δεν
έχουν ψυχή.
Ψυχή όμως έχουν τα παιδιά μας, όλοι εμείς που προσπαθούμε για ένα
καλύτερο μέλλον. Και το μέλλον είναι τα παιδιά.
Ας κάτσουν οι κύριοι αυτοί στις καρέκλες τους και ας αφήσουν για εμάς τα
δύσκολα. Γιατί μάθαμε μέσα στις δυσκολίες, μάθαμε μέσα από τη σκληρή
πραγματικότητα της ζωής.
Μέσα από την καρδιά μας, θα θέλαμε να ζητήσουμε σαν οικογένεια μία
τεράστια συγγνώμη στην κυρία Καψαλάκη για την ταλαιπωρία και τον
ψυχολογικό πόλεμο που δέχεται όλο αυτό το διάστημα. Μια συγγνώμη που θα
έπρεπε να είχαν ζητήσει οι κύριοι από την Πρωτοβάθμια και όχι μόνο.
Μπορώ να πω πάρα πολλά ακόμα, να αναφερθώ σε ορισμένους ανθρώπους
που λειτούργησαν εναντίον μας όλο αυτό το διάστημα, αλλά δεν θα το κάνω
προς το παρόν. Δεν θα το κάνω γιατί έχω μάθει στη ζωή μου να είμαι ταπεινός
και να απαντώ όταν πρέπει, εκεί που πρέπει.
Σας ευχαριστώ πολύ,
Σπύρος Τ., ο πατέρας του Γιώργου
8 Μαΐου 2025
Σύλλογος Δασκάλων & Νηπιαγωγών Χίου «O Αδαμάντιος Κοραής»
