Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος οιΦιλιππάκης: Ένας κληρικός της ακριτικής Χίου με σπάνιο μουσικό και φωνητικό ταλέντο
Στην τοπική Εκκλησία της Χίου υπάρχουν πρόσωπα που ξεχωρίζουν όχι μόνο για την ιερατική τους διακονία, αλλά και για τα ιδιαίτερα χαρίσματα που ο Θεός τους έχει δωρίσει.
Ανάμεσα σε αυτά συγκαταλέγεται και ο Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Φιλιππάκης, εφημέριος και ιερατ. προϊστάμενος του Ιερού Ναού Παναγίας Λατομίτισσας στην ακριτική Χίο,ο οποίος επί δεκαετίες υπηρετεί με αφοσίωση την Εκκλησία και τον λαό του Θεού.
Σας προτείνουμε επίσης
Το Σινά δεν έπεσε-Το παραδώσαμε!
Ιστορική δικαίωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο
Ιστορική καταδίκη της Τουρκίας από το ΕΔΑΔ για τα δικαιώματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου
Ο π. Βασίλειος έγινε ευρύτερα γνωστός με το σπάνιο φωνητικό ταλέντο του από τα νεανικά του χρόνια, όταν διακονούσε ως Αρχιδιάκονος του μακαριστού Μητροπολίτου Χίου Διονυσίου Μπαϊρακτάρη. Όσοι έζησαν εκείνη την εποχή θυμούνται έναν κληρικό με εκκλησιαστικό ήθος, αλλά και μια φωνή που ξεχώριζε αμέσως. Δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι θεωρήθηκε από πολλούς ως ένας από τους πλέον καλλίφωνους Αρχιδιακόνους που ανέδειξε όχι μόνο η Χιακή Εκκλησία αλλά και ολόκληρη η Ελλάδα.
Ο μακαριστός Διονύσιος, γνωστός για την αγάπη του προς την εκκλησιαστική μουσική και τη λειτουργική τάξη- ήταν και ο ίδιος καλλίφωνος και μουσικολογιώτατος- έτρεφε ιδιαίτερη εκτίμηση προς τον π. Βασίλειο.
Συχνά αναφερόταν με θαυμασμό στις φωνητικές του δυνατότητες και καμάρωνε για τον συνεργάτη του. Μάλιστα, όταν προσκαλείτο από άλλους Μητροπολίτες σε ιερές ακολουθίες, πανηγύρεις και εκδηλώσεις εκτός Χίου , συνήθιζε να τον παίρνει μαζί του, δίνοντάς του την ευκαιρία να αναδείξει το σπάνιο μουσικό του χάρισμα.
Η φωνή του π. Βασιλείου δεν αποτελεί απλώς ένα φυσικό ταλέντο. Είναι ένα εργαλείο διακονίας. Μέσα από την ψαλτική, τις εκφωνήσεις και τη λειτουργική του παρουσία, κατόρθωσε να μεταδώσει κατάνυξη και πνευματικότητα σε χιλιάδες πιστούς και να αποτελεί σήμερα σημείο αναφοράς στην Χίο. Η μουσικότητά του συνδυάζεται με τη θεολογική ευαισθησία και την εκκλησιαστική ευπρέπεια, στοιχεία που καθιστούν την παρουσία του ξεχωριστή σε κάθε λατρευτική σύναξη.
Παράλληλα, ο π. Βασίλειος υπήρξε και παραμένει ένας δραστήριος εφημέριος, με ουσιαστική προσφορά στην ενορία της Παναγίας της Λατομίτισσας. Με πνεύμα θυσίας και αγάπης βρίσκεται κοντά στους ανθρώπους της ενορίας του, συμμεριζόμενος τις αγωνίες,τις ανάγκες τους και τα προβλήματά του, συνεχίζοντας μια μακρά πορεία ποιμαντικής διακονίας.
Το μουσικό χάρισμα φαίνεται πως μεταδόθηκε και στην οικογένειά του. Η θυγατέρα του Νικολέτα ακολούθησε τον δρόμο του τραγουδιού και διαγράφει τη δική της πορεία στον καλλιτεχνικό χώρο, αποδεικνύοντας ότι το ταλέντο συχνά αποτελεί πολύτιμη οικογενειακή κληρονομιά και παρακαταθήκη.
Η ζωή, όμως, δεν του επιφύλαξε μόνο χαρές. Ο π. Βασίλειος βίωσε τη μεγάλη δοκιμασία της απώλειας της αγαπημένης του πρεσβυτέρας Κωνσταντίνας , η οποία έφυγε από τη ζωή ύστερα από μάχη με τον καρκίνο. Ένα πλήγμα βαθύ και οδυνηρό, το οποίο αντιμετώπισε με πίστη, αξιοπρέπεια και χριστιανική υπομονή. Σήμερα συνεχίζει την πορεία του έχοντας ως πολύτιμο στήριγμα τις αναμνήσεις μιας κοινής ζωής γεμάτης αγάπη, προσφορά και οικογενειακή θαλπωρή.
Η διαδρομή του π. Βασιλείου αποτελεί ένα όμορφο παράδειγμα κληρικού που συνδύασε το λειτουργικό χάρισμα, τη μουσική παιδεία, την ποιμαντική προσφορά και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια απέναντι στις δοκιμασίες της ζωής. Πρόκειται για έναν άνθρωπο που άφησε και συνεχίζει να αφήνει το αποτύπωμά του στην εκκλησιαστική ζωή της Χίου, υπηρετώντας με συνέπεια το ιερό θυσιαστήριο και τον λαό του Θεού.
Η φωνή του μπορεί να συγκίνησε γενιές πιστών, όμως εκείνο που τελικά τον χαρακτηρίζει περισσότερο είναι η σταθερή και αθόρυβη διακονία του στην Εκκλησία. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο έργο ενός αληθινού ποιμένα.
Σ.Μ. Τζ.
