Με την πολυάριθμη παρουσία συγχωριανών του, φίλων και συνεργατών του Πολιτιστικού Περιοδικού «Δάφνη», τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονα Δαφνώνα, την Πέμπτη 28/5/2026, η Κηδεία του πολύ αγαπητού Βαγγέλη Ρουφάκη ετών 78, μετά από πολυήμερη ασθένεια και νοσηλεία του στην Αθήνα, με την άγρυπνη συμπαράσταση του Ελευθερίου Πυκνή, Συγγραφέα, Νοσηλευτή, και αδελφικού φίλου του Βαγγέλη.
Επικήδεια θερμά λόγια και ψηφίσματα, διαβάστηκαν και ειπώθηκαν, από τον Εφημέριο του χωριού, τον Συγγραφέα και Ιδρυτικό μέλος της «Προόδου» Καλλιμασιάς Χίου Δημήτρη Μελαχροινούδη, τον Δημοσιογράφο- Συγγραφέα Δημήτρη Φρεζούλη, και τον Κώστα Αμπανούδη Πρόεδρο του «Φιλοτεχνικού Ομίλου Χίου».
Ο αλησμόνητος και εκλεκτός Πολιτιστικός Εκδοτικός Παράγοντας Βαγγέλης Ρουφάκης, πρόσφερε με ανιδιοτέλεια και ζήλο, σημαντικό πολυδιάστατο έργο την τελευταία 25ετία στη Χίο. Εκδόσεις Περιοδικού «Δάφνη», βιβλία, του Πέτρου Μαρτάκη, της Σεβαστή Χαβιάρα Καραχάλιου, βιβλίο του Κώστα Αμπανούδη, συνεργασίες και εκθέσεις, ομιλίες το Ομήρειο, φιλοξενία συμπαράσταση και επικοινωνία με τη Γλύπτρια-Συγγραφέα Μαίρη Παπακωνσταντίνου, με τη Φιλόλογο Μαρία Ελευθερία Γιατράκου και την Ομηρική Ακαδημία, με καλλιτέχνες από Μυτιλήνη και Αθήνα, Περιοδικό «3η Χιλιετία», αφιερώματα στον παλιό Καταρράκτη και Δαφνώνα, στην τοπική ιστορία, και άλλα ενδιαφέροντα και αξιόλογα. Το αρχείο του είναι πλούσιο, σε έντυπα σημειώματα στον τοπικό σύλλογο Δαφνώνα που θα φέρει στο εξής το όνομά του Βαγγέλης Ρουφάκης.
Πρόσωπα γνωστά στη Χίο σε θέματα εκπαίδευσης και πολιτισμού, αρθρογραφίας, εκδόσεων, τέχνης, παρέστησαν στη σεμνή τελετή του αποχαιρετισμού του… Η Φιλόλογος Ιστορικός Συγγραφέας Αθηνά Ζαχαρού Λουτράρη με τον σύζυγο της γνωστό Οδοντίατρο, ο Φιλόλογος Μιχάλης Χανάκης, ο Ποιητής και τέως Αντιδήμαρχος Χίου Αντώνη Λάρδας, ο Καλλιτέχνης Μπάμπης Κοιλιάρης, η Ξένη Φύλλα τέως Πρόεδρος του «Φιλοτεχνικού», η Ελένη Αμπανούδη Σκηνοθέτης και Ηθοποιός, ο Κώστας Σταμούλης Φωτογράφος με πολύ έντονη κοινωνική και πολιτιστική δράση, ο Γιάννη Παληός από τις Εκδόσεις «Άλφα-Πι», ο Δημήτρης Φρεζούλης Δημοσιογράφος-Συγγραφέας, συγγενικά πρόσωπα, συγχωριανές και συγχωριανοί που αγάπησε και τον αγάπησαν, και Ομογενείς από την Αμερική, στην οποία έζησε και εργάστηκε πολλά χρόνια ο Βαγγέλης Ρουφάκης.
Κώστας Αμπανούδης.
Παραθέτω ένα δείγμα έκδοσης του Βαγγέλη Ρουφάκη από το βιβλίο μου «Πετροχελίδωνα και Ηλιοστάσια»… Λίγους στίχους αφιερωμένους στο Βαγγέλη Ρουφάκη, και στον Δάσκαλο Γιώργη Διλμπόη, που ήταν το φιλικό του περιβάλλον τα τελευταία χρόνια.
Κ.Α.
«Η Χάρη του μοναχικού.»
Στον Βαγγέλη Ρουφάκη.
Ό,τι ανθίζει στη μοναξιά
από το φως αγαπιέται
συνομιλεί με τη Σιωπή
με το Πνεύμα φιλιέται.
Ό,τι καρτίζει στη Μοναξιά
το φρουρεί η Αγάπη
το τρυγούν τα θεσπέσια πουλιά
κι όσα άντεξαν τις Άσκησης άκρη.
Ό,τι χλόισε μόνο στη Γη
ό,τι άνθισε μόνο στην πλάση
ό,τι καρπισε μες στη Σιωπή
του Μυστηρίου τ’ απόκρυφο είναι γιορτάσι.
Τη ζωής που του δόθηκε πια
νικητής στο κρυφό νόημά της
αρετής φωτοστέφανο ανθεί
και τον ντύνει με σάρκα η Χαρά της.
«Εργατικός Δείπνος»
Στον Πρωτομάστορα του Λόγου Γιώργη Διλμπόη
Έκοβε το ψωμί μικρά κομμάτια
όπως τ’ αντίδωρο, και τ’ ακουμπούσε
σ’ άσπρη πιατέλα με τυρί, ρέγγα, ντομάτα
και ούζο σε χοντρά, ρηχά ποτήρια
η θεία μου να κεράσει τους εργάτες
στο λιόγερμα που ‘ρχόνταν οι μαστόροι.
Τότε, πουλάκια σμήνη πετάριζαν
Από το λιγόλογο, κλειστό, σοφό της στόμα,
ζωντάνευε ο πατέρας της κι η μάνα
ο μάστορης ο άξιος κι η δουλεύτρα.
Γινόταν νια, τη φώτιζε το γέλιο
Καλοσυνάτη κάθιζε κοντά τους στο πεζούλι.
Είχαν τα χέρια αλευρωμένα απ΄ τον ασβέστη
και τα πουκάμισα ξεθωριασμένα από το κάμα.
Είχαν τα μάτια φωτεινά-του θέρους άστρα
κι οι φλέβες του λαιμού μοιάζανε ρίζες
του πλατάνου που σκάζει από το χώμα
όλης της δύναμής του την αντράδα.
Είχε η καρδιά τους μια γερμένη στάμνα
ξέχειλη καθαρό νερό που κελαηδούσε
στα λόγια τους τ΄ απλά, τα ψυχωμένα
που δρόσιζαν την πλάση την φρυγμένη.
Αλώνι πέτρινο, ψηλό γύρω μου δέναν
μικρό παιδί να κάθομαι σιμά τους
και να τσιμπολογώ (ξύπνιο σπουργίτι)
σπυρί-σπυρί το Λόγο τους, σαν στάρι.
Τα δύο ποιήματα είναι από την ποιητική συλλογή πέτρο χελίδωνα και ηλιοστάσια του κώστα αμβανούδη ς… Έκδοση του περιοδικού δάφνη ς 2002.
Ο Κώστας Αμπανούδης γεννήθηκε στο Βασιλειώνικο της Χίου, όπου και τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο. Απόφοιτος του Γυμνασίου και Λυκείου της πόλεως Χίου και της Ανώτατης Βιομηχανικής Σχολής Πειραιά, εργάστηκε στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος από το 1973.
Ασχολείται με την ποίηση την πεζογραφία, την παρουσίαση στον τύπο και το ραδιόφωνο βιβλίων και άλλων εντύπων, καλλιτεχνικών και άλλων πολιτιστικών εκδηλώσεων, τόσο στη Χίο όσο και στην Αθήνα.
Ξεκίνησε να γράφει στη φιλολογική σελίδα της εφημερίδας «Χιακός Λαός» το 1965, που την επιμέλειά της είχε, ο Λογοτέχνης Καθηγητής Γιώργης Διλμπόης .
Από τότε έχει δημοσιεύσει, ποιήματα, πεζά, και άλλες ανθολογίες, σε εφημερίδες και περιοδικά της Χίου και των Αθηνών.
Έχει εκδώσει τις Ποιητικές Συλλογές, «Βασιλειώνικο» το 1967, και «Χαμηλόφωνα» το 1979.
Παραμένει ανέκδοτο σημαντικό λογοτεχνικό του έργο, καθώς και εργασία του, για τη σύγχρονη Χιώτικη ποίηση.
Υπηρετεί από χρόνια τον «Φιλοτεχνικό Όμιλο Χίου» από διάφορες θέσεις του Διοικητικού Συμβουλίου, και από τη θέση του Προέδρου.
Μετέχει ενεργά στην πνευματική και πολιτιστική ζωή της Χίου μέχρι σήμερα, με τον ίδιο ζήλο και την ίδια θέρμη που είχε για όλα αυτά και στα νεανικά του χρόνια…
Δημήτρης Ζαφείρης.
