Για να κατανοήσουμε την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί γύρω από το αεροδρόμιο της Χίου και το 4μηνο κλείσιμό του για την ολοκλήρωση των έργων, πρέπει να ανατρέξουμε στην ιστορική του εξέλιξη.
ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗΣ. Από το αρχικό master plan (πριν από 50 χρόνια) για διάδρομο 2.200 μέτρων και μεγάλες εγκαταστάσεις, περάσαμε πριν από 20 χρόνια σε ένα μικρότερο σχέδιο (1.800 μ.) και καταλήξαμε τελικά σε αρκετούς συμβιβασμούς.
ΙΣΤΟΡΙΚΟ
1ο MASTER PLAN: Η ιδέα για την επέκταση του αερολιμένα ξεκίνησε πριν από σχεδόν 50 χρόνια. Το αρχικό master plan της εποχής προέβλεπε ένα έργο μεγάλης κλίμακας: διάδρομο μήκους 2.100 – 2.400 μέτρων, πολύ μεγάλη πίστα στάθμευσης αεροσκαφών, ευρύχωρους επιβατικούς σταθμούς και πολλαπλάσιες απαλλοτριώσεις, οι οποίες εισέρχονταν μέσα στη θάλασσα, έφταναν σχεδόν μέχρι το ύψος του παλιού «Βερόπουλου» και περιλάμβαναν εκτεταμένη μετατόπιση του παραλιακού δρόμου. Διάδρομος: «επέκταση κατά 750 μ.»· τελικό μήκος 2.070-2.410 μ. ,νέος αεροσταθμός και δάπεδο σε επιχώσεις, ακυρώθηκε το 1999.
2ο MASTER PLAN: Πέρασαν πολλές δεκαετίες χωρίς ουσιαστική πρόοδο. Πριν από περίπου είκοσι χρόνια, έγινε αντιληπτό ότι ένα έργο τέτοιου μεγέθους δεν μπορούσε να υλοποιηθεί για οικονομικούς, τεχνικούς και περιβαλλοντικούς λόγους. Έτσι, αποφασίστηκε ένας πιο ρεαλιστικός σχεδιασμός, ο οποίος αποτυπώθηκε στο νέο master plan με σαφώς μικρότερα μεγέθη: διάδρομο 1.800 μέτρων (έναντι 2.200), μικρότερη πίστα για τρεις θέσεις στάθμευσης αεροσκαφών τύπου jet (έναντι των δύο θέσεων ελικοφόρων που διαθέτει σήμερα) και κτίριο αεροσταθμού περίπου 4.000 τετραγωνικών μέτρων. 2003, master plan και περιβαλλοντικοί όροι: διάδρομος 1.800 μ., επέκταση και στα δύο άκρα νέος αεροσταθμός 4.032 m², δάπεδα 15.000 m²
ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΜΕΝΟ 2ο MASTER PLAN; Στην πορεία, ωστόσο, διαπιστώθηκε ότι ούτε αυτός ο σχεδιασμός ήταν εφικτός. Τελικά, προκρίθηκε η λύση της κατασκευής διαδρόμου μήκους 1.799 μέτρων και πλάτους 30 μέτρων, με αυξημένη φέρουσα ικανότητα (αντοχή οδοστρώματος), ώστε να μπορεί να εξυπηρετεί αεροσκάφη μεσαίου βεληνεκούς, όπως τα Airbus A320 και τα Boeing 737. Σήμερα, διάδρομος 1.799 × 30 μ., +287,82 μ. μόνο βόρεια, επέκταση του παλιού αεροσταθμού σε 1.978 m²· (από 1.200) χωρίς νέο δάπεδο στάθμευσης. Το μήκος των 1.800 μ. είναι στα χαρτιά από το 2003. Αυτό που κόπηκε είναι ο νέος αεροσταθμός και το δάπεδο – «επόμενη φάση», χωρίς χρονοδιάγραμμα.
Ο ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ.
Τα δύο έργα του Υπουργείου (διάδρομος 23,99 εκ. € εγκεκριμένα, αεροσταθμός 8,84 εκ. €) και τα υποέργα τους και την προσαύξηση στον εργολάβο περίπου 5 εκ.. Σύνολο 33,45 εκ. €.
Απαλλοτριώσεις (βόρεια 27,80 εκ. €, ανατολικά 18,39 εκ. €). Σύνολο 46,20 εκ. €.
Μελέτες και τεχνική υποστήριξη 0,41 εκ. €.
Συνοδά έργα (παραλιακή οδός, οδός Χρήστου, περίφραξη, κόμβος) 4,77 εκ. €.
Σύνολο γνωστών ποσών 84,83 εκ. €
ΟΙ ΧΡΥΣΕΣ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕΙΣ
Για μόλις 21,7 στρέμματα στην ανατολική πλευρά, πληρώθηκαν 19 εκατομμύρια, για να εξασφαλιστεί η λωρίδα ασφαλείας του διαδρόμου (Runway Strip). Λόγω της οικιστικής ζώνης και της εγγύτητας με την πόλη, οι δικαστικές αποφάσεις επιδίκασαν το αστρονομικό για τα ελληνικά δεδομένα. Συνεπώς, το κόστος των απαλλοτριώσεων «κλείδωσε» σε αυτά τα επίπεδα, αλλά ήταν τόσο δυσανάλογα μεγάλο σε σχέση με το μέγεθος της γης, που αποτελεί το πιο ακριβό κομμάτι της συνολικής επένδυσης, ξεπερνώντας ακόμα και το αρχικό κόστος κατασκευής του διαδρόμου.
ΓΙΑΤΙ 1.799 ΚΑΙ ΟΧΙ 1.800 ΜΕΤΡΑ; Ο ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟΥ.
Η επιλογή των 1.799 μέτρων αντί για 1.800 δεν είναι τυχαία, αλλά υπαγορεύεται από τους διεθνείς κανονισμούς της ICAO και της EASA. Σύμφωνα με τους διεθνείς κανονισμούς (ICAO/EASA), διάδρομος από 1.800 μέτρα και άνω (Κατηγορία 4) απαιτεί πλάτος 45 μέτρων. Στη Χίο, ο υφιστάμενος διάδρομος έχει πλάτος 30 μέτρα και δεν μπορεί να διαπλατυνθεί λόγω της στενότητας του οικοπέδου.
ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΩΝ 1.799 ΜΕΤΡΩΝ
Μόνιμη παραμονή στην Κατηγορία 3: Από τα 1.500 μέτρα μεταβαίνουμε στα 1.799 μέτρα, παραμένοντας στην ίδια κατηγορία.
Αδυναμία μελλοντικής επιμήκυνσης: Εφόσον δεν μπορεί να γίνει διαπλάτυνση στα 45 μέτρα, δεν θα καταστεί εφικτή καμία περαιτέρω επέκταση του μήκους.
Απουσία παράλληλου τροχοδρόμου: Δεν θα μπορέσει να δημιουργηθεί παράλληλος τροχόδρομος (taxiway) που επιταχύνει τις τροχοδρομήσεις και αυξάνει την χωρητικότητα του αεροδρομίου.
Περιορισμένες ζώνες ασφαλείας: Δεν θα επεκταθούν οι ελεύθερες ζώνες ασφαλείας στα άκρα του διαδρόμου (RESA).
Συμπεράσματα:
@ Καμία σχέση το πρώτο master plan, με ότι εκτελείται σήμερα. Με άλλα λόγια (ευγενικά) “αλλο μου έταξες, άλλο μου δίνεις”.
@ Αδυναμία μελλοντικής επιμήκυνσης διαδρόμου.
@ Αδυναμία παράλληλου τροχόδρομου και σημαντικής αύξησης κίνησης
@ Αδυναμία επέκτασης αεροσταθμού. (θα εξηγηθεί στα επόμενα καλύτερα)
@ Εγκλωβισμός σε μικρή χωρητικότητα αεροπορικών κινήσεων και χαμηλό ταβάνι τουριστών. (θα εξηγηθεί στα επόμενα καλύτερα)
@ Πολύ μεγάλο κόστος συγκριτικά με άλλα παρόμοια έργα, ιδιαίτερα στη σχέση κόστους έναντι οφέλους.
@ Πολύ μεγάλες υπερβάσεις στο κόστος του διαδρόμου, περίπου 5 εκατομμύρια ή σχεδόν 30%.
Θα ακολουθήσουν κι άλλες αναρτήσεις σχετικές με το θέμα. Η επόμενη αύριο με θέμα:
Από τη συρρίκνωση του Σχεδίου στο αδιέξοδο των 85 εκατομμυρίων.
ΕΛΕYΘΕΡΙΟΣ ΚΑΤΑΡΕΛΟΣ
































































































