ΙΕΡΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ, ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΝΕΑ ΜΟΝΗ
Νενίκηνται τῆς φύσεως οἱ ὅροι, ἐν σοὶ
Παρθένε ἄχραντε· παρθενεύει γάρ τόκος, καί ζωήν προμνηστεύεται θάνατος· Ἡ μετά τόκον Παρθένος, καί μετά θάνατον ζῶσα, σώζοις ἀεί, Θεοτόκε τήν κληρονομίαν Σου.
Ἀπολυτίκιον
Τοῦ πυρὸς ἀπλωθέντος, ἡ εἰκών σου, Πανύμνητε, ἐν μυρσίνῃ εὑρέθη, τοὺς Πατέρας ἐκπλήττουσα, καὶ γέγονεν εἰς τύπον ἐμφανῆ, ἐν βάτῳ ὡς ἑώρακε Μωσῆς, ὡς ἐν Χωρήβ, κόρη, τὸ σὸν θαυματούργημα. Δόξα τοῖς μεγαλείοις σου Ἁγνή, δόξα τοῖς θαυμασίοις σου, ὅτι τὴν Ἱεράν σου ἐνέπηξας ταύτην Νέαν Μονήν, καὶ τὴν Χίον ἐμεγάλυνας»
Το απολυτίκιο αυτό είναι αφιερωμένο στην εύρεση της θαυματουργής εικόνας της Θεοτόκου και στην ίδρυση της ιστορικής Νέας Μονής Χίου, συνδέοντας το γεγονός με τη βιβλική άβατο βάτο του Μωυσή στο όρος Χωρήβ.
