[hsas-shortcode group=1″” speed=”10″ direction=”left” gap=”50″]
[masterslider id=”28″]
Η βραχονησίδα των εγκατελειμένων – μέρος έκτο, αποστολή εξετελέσθη
Μόνος κι έρημος ξεχασμένος από όλους…
Μία επιτυχία μέσα στην τραγωδία. Σήμερα τελευταία μέρα της αποστολής μας καταφέραμε να πιάσουμε ένα ακόμα σκυλάκι, το οποίο βρισκόταν εντελώς μόνο του πάνω σε μία άλλη γειτονική, πολύ μικρότερη βραχονησίδα.
Για το σκυλάκι αυτό είχαμε αφήσει από χθες αυτόματη παγίδα παρόλο που δεν είχαμε επιβεβαιώσει την παρουσία του. Σήμερα το πρωί όμως ενημερωθήκαμε από εργαζόμενους σε παρακείμενη μονάδα ιχθυοκαλλιέργειας ότι είχαν οπτική επαφή με αντικείμενο εντός της παγίδας, και φυσικά μέσα στην χαρά ξεκινήσαμε για να το ανακτήσουμε.
Για την περίσταση μας βοήθησε ξανά ο βαρκάρης κ. Τάσος που με την μικρού βυθίσματος βάρκα του μας βοήθησε να φτάσουμε στο συγκεκριμένο σημείο όπου δεν μπορούσε να προσεγγίσει το θαλασσιο ταξί μας. Ο Πέτρος τότε αποβιβάστηκε απευθείας στο παγωμένο νερό της θάλασσας, βγήκε στην στερία και πλησίασε την παγίδα όπου βρήκε μέσα… έναν άγγελο, ένα μικροσκοπικό σκυλάκι που σύμφωνα με μαρτυρίες βρισκόταν στη μικρή αυτή βραχονησίδα πάνω από τρεις μήνες…
Παράλληλα άλλος εθελοντής μας επέστρεψε στην μεγάλη βραχονησίδα, όπου κατόπιν ελέγχου στην δεύτερη παγίδα μας, την βρήκε με κλειστό το μηχανισμό, αλλά άδεια και γυρισμένη στο πλάι με σοβαρές ζημιές. Ήταν φανερό ότι το σκυλάκι που πιάστηκε μέσα, ένα αγόρι ημίαιμο κοκονάκι κατάφερε το βράδυ που πέρασε μέσα στην παγίδα με συνεχή προσπάθεια να μασήσει τα μέταλλα και να ξεφύγει. Είναι όμως ένα σκυλί, είναι αγόρι και θα γίνουν κι άλλες προσπάθειες παγίδεύσης τους από τα παιδιά του Φιλοζωικού Συλλόγου Οινουσσών.
Η αποστολή μας εξετελέσθη λοιπόν. Έντεκα σωσμένα ζώα σε 3 ημέρες υπό ιδιαίτερα δυσμενείς συνθήκες καθώς και ένα ακόμα που αν και πιάστηκε κι αυτό, κατάφερε κόντρα σε όλα τα προγνωστικά να διαλύσει την παγίδα και να δραπετεύσει, αλλά θα πιαστεί σε υστερότερο χρόνο.
Ευχαριστούμε όλους τους τοπικούς φορείς που συνέδραμαν στην επιχείρηση καθώς και τους τοπικούς Φιλοζωικούς Συλλόγους Οινουσσών και Χίου. Ευχαριστούμε επίσης και τον Δήμο Οινοσσών που αγκάλιασε και στήριξε την αποστολή μας.
Εθελοντές μας που συμμετείχαν στην αποστολή: Dimitris Grammatikakis, Alexis Mantzoros, Petros Bolierakis
Eθελοντές που μας συνέδραμαν: Kostas Ntoysl, Μαρία Ντινιακουδάκη, Nίκος και Κούλα από Φιλοζωικό Σύλλογο Οινουσσών, Katiana Houli από Φιλοζωικό Σύλλογο Χίου
Ευχαριστούμε επίσης τους καπετάνιους μας κ. Γιώργο Βογιατζή (λατζέρης) και κ. Τάσος (βαρκάρης) για την βοήθεια και συνεργασία τους!
[masterslider id=”48″]
[masterslider id=”12″]
(english text follows)
Η βραχονησίδα των εγκατελειμένων – μέρος πέμπτο, συνέχεια επιχείρησης SAR
Σήμερα Δευτέρα, δεύτερη ημέρα της αποστολής επιστρέψαμε στην βραχονησίδα μας προκειμένου να συνεχίσουμε τις έρευνες και να επιχειρήσουμε να πιάσουμε το εναπομείναν ένα ακόμα σκυλάκι που είχε μείνει πίσω.
Σε πρώτη φάση, με την άφιξή μας πετύχαμε να «ψαρέψουμε» ένα μεγάλο πλαστικό κλουβάκι, που άδειο όντας είχε παρασυρθεί από τους ισχυρούς ανέμους της προηγούμενης ημέρας και είχε πέσει σε βαθύ σημείο στο βυθό. Το ανακτήσαμε με αυτοσχέδιο γάτζο κι ένα κομμάτι σχοινί.
Στη συνέχεια μεταβήκαμε στο ίδιο σημείο που είχε σημανθεί ως «πέρασμα» κι ελέγξαμε ξανά την παγίδα, για να την βρούμε με την πόρτα κλειστή και το δόλωμα μέσα. Είχε κλείσει κατά την διάρκεια της νύχτας είτε από δυνατούς ανέμους είτε από το ίδιο το σκυλί καθώς περιεργαζόταν τον μηχανισμό της πόρτας. Την οπλίσαμε εκ νέου κι απομακρυνθήκαμε.
Σύντομα ωστόσο έκπληκτοι και ενώ πρακτικά είχαμε σταματήσει τις έρευνες καθώς με βάση τις πληροφορίες και μαρτυρίες που είχαμε στην διάθεσή μας δεν υπήρχαν άλλα σκυλιά στη βραχονησίδα, εντοπίσαμε στο σημείο που είχαμε προσαράξει και ένα ακόμα σκυλάκι… Όντας κι αυτό τελείως μαύρο ήταν εύκολο να γίνει σύγχυση με το χθεσινό μαύρο σκυλάκι που είχαμε εντοπίσει αλλά δεν πλησιαζόταν.
Το σημερινό όμως πλησίαζε, μάλλον μαθημένο από περαστικούς ψαράδες που άφηναν υπολείματα ψαριών στην παραλία. Καθώς δεν είχαμε άλλη παγίδα διαθέσιμη, επιχειρήσαμε να το πιάσουμε με την χρήση ενός απλού κρέιτ, στο οποίο κάναμε αυτοσχέδια μετατροπή σε παγίδα με την χρήση σχοινιού από απόσταση. Παρά την αρχική της έκπληξη, σταδιακά άρχισε να προσεγγίζει το κρέιτ αφού πέριξ υπήρχε μεγάλη ποσότητα από «ίχνη» ζουμερού δολώματος που την καθοδήγησαν προς την πόρτα του κρέιτ, εντός του οποίου υπήρχε μεγάλη ποσότητα ψητό κοτόπουλο. Πράγματι, κατέστη δυνατό να κλείσουμε την πόρτα του κρέιτ με την σκυλίτσα μας μέσα!
Προηγουμένως, ένας εκ των εθελοντών μας είχε επιβιβαστεί σε μικρότερη ψαρόβαρκα και μετέβη σε γειτονική μικρότερης έκτασης βραχονησίδα όπου επίσης είχαν υπάρξει θεάσεις σκύλων. Παρά την έρευνα πέριξ αυτής, δεν κατέστη δυνατό να εντοπιστεί σκύλων, ωστόσο με ορατή την πιθανότητα να κρύβεται στην χαμηλή βλάστηση τοποθετήσαμε κι εκεί μία αυτόματη παγίδα παρά την δυσκολία λόγω του ότι εκεί δεν υπήρχε κανένα μέρος για να «πιάσει» η βάρκα με αποτέλεσμα… να βραχούμε.
Την ίδια στιγμή στην κυρίως βραχονησίδα η τύχη μας δούλευε, καθώς όπως διαπιστώσαμε, κι η δεύτερη παγίδα είχε λειτουργήσει όπως έπρεπε και είχε πιάσει και το δεύτερο σκυλάκι! Τι μεγάλη χαρά! Όχι μόνο καταφέραμε να πιάσουμε την σκυλίτσα που μας ξέφυγε χθες, αλλά πιάσαμε κι ένα ακόμα αγοράκι, που είχε ξεμείνει κι αυτό πίσω… Υπό αυτές τις συνθήκες αποφασίσαμε και παρόλο που δεν είχαμε καμία άλλη θέαση αλλά ούτε και αντίστοιχη πληροφορία, να αφήσουμε ξανά πίσω μία αυτόματη οπλισμένη παγίδα.
Δέκα σωσμένες ψυχές σύνολο λοιπόν. Πέντε μωρά και πέντε ενήλικα. Η επιχείρηση θα ολοκληρωθεί αύριο με τον τελευταίο έλεγχο των παγιδών και τελευταία αναγνωριστική «περιπολία» στις βραχονησίδες μας.
Εθελοντές μας που συμμετείχαν: Dimitris Grammatikakis, Alexis Mantzoros, Petros Bolierakis. Επίσης μαζί μας ήταν και η Μαρία Ντινιακουδάκη από τον Φιλοζωικό Σύλλογο Οιννουσών “Συζώ”. Ανεκτίμητη ήταν κι η βοήθεια του σεβαστού κύριου Σούλη, που με χαρά μας πρόσφερε την βάρκα του για να μεταφέρουμε μία από τις παγίδες μας σε παρακείμενη βραχονησίδα όπου δεν μπορούσε να «πιάσει» το μεγαλύτερου βυθίσματος θαλάσσιο ταξί μας.
The rocky islet of the abandoned – part four, more SAR operation
On Monday today, the second day of the mission, we returned to our islet in order to continue the search and try to catch the remaining one dog that we knew of and was left behind.
In the first phase, upon our arrival, we managed to “fish” oute a large plastic kennel, which, being empty, had been swept away by the strong winds of the previous day and had fallen deep into the seabed. We recovered it with an improvised hook and a long piece of rope.
Then we went to the same point that was marked as “passing point” and we checked the trap again, to find it with the door closed and the bait still inside. It was closed during the night either by strong winds or by the dog itself as he wondered about the door mechanism. We re-armed the trap and walked away.
Soon, however, we were surprised and while we had practically stopped searching as – based on the information and testimonies we had at our disposal – there were no other dogs on the islet. We located another dog at the same spot where we had disembarked… Being completely black it was easy to get confused with yesterday’s black dog that we had spotted but was not approaching.
Today, however, she was actually approaching, probably after being socialised with passer-by fishermen who left fish remains on the beach. Since we had no other trap available, we tried to catch her using a simple crate, in which we made an improvised mechanism to turn into a trap using a rope from a distance. Despite her initial surprise, she gradually began to approach the crate as there was a large amount of “traces” of juicy bait around that led her to the crate door, inside of which there was a large amount of roasted chicken. Indeed, it was possible to close the crate door with our dog inside!
Previously, one of our volunteers had boarded a smaller fishing boat and gone to a neighboring smaller islet where there had also been dog sightings. Despite the search around it, it was not possible to locate dogs, however with the very real possibility of hiding in the low vegetation we placed an automatic trap there despite the difficulty due to the fact that there was no place to for the smaller boat to approach so… we had to get wet.
At the same time on the main rocky islet our luck was changing, because as we found out, the second trap had worked as it should and had caught the second dog! What a joy! Not only did we manage to catch the dog that escaped us yesterday, but we also caught another little boy, who was also left behind … Under these circumstances we decided, even though we had no other hint or corresponding information, to leave back again an automatic armed trap.
A total of ten saved souls. Five puppies and five adult dogs. The operation will be completed tomorrow with the last check of the traps and the last reconnaissance “patrol” on our islets.
Our volunteers who participated: Dimitris Grammatikakis, Alexis Mantzoros, Petros Bolierakis. Also with us was Maria Diniakoudaki from the Animal Welfare Association of Oinousai “Sizo”. The help of the respectable Mr. Soulis was invaluable, who gladly offered us his small boat to transport one of our traps to an adjacent rocky islet where he could not disembark with our largest displacement sea taxi.
[DISPLAY_ULTIMATE_SOCIAL_ICONS]
