Από το πρώην στρατιωτικός χώρος… σε ευέλικτο χώρο αναψυχής ΕυΧα – η πρόταση του προέδρου ΤΚ Χαλκειούς που μπορεί να αλλάξει την εικόνα στο επιβαρυμένο Χαλκειός.
Ένας χώρος που σήμερα δεν υπηρετεί την καθημερινότητα του χωριού μπορεί να γίνει γήπεδο, πάρκο και σημείο ζωής για παιδιά, οικογένειες και ολόκληρη την τοπική κοινωνία.
Τι θα μπορούσε να γίνει ένας χώρος που για χρόνια συνδέθηκε με στρατιωτική χρήση, αν αύριο αποκτούσε έναν διαφορετικό ρόλο;
Στο Χαλκειός η απάντηση πλέον τίθεται επίσημα στο τραπέζι: ένα γήπεδο ποδοσφαίρου και ένας μεγάλος κοινόχρηστος χώρος άθλησης, πρασίνου, αναψυχής και κοινωνικής δραστηριότητας.
Η Δημοτική Κοινότητα Χαλκειούς καταθέτει πρόταση για να εξεταστεί η αξιοποίηση πρώην ανεκμετάλλευτου Στρατιωτικού χώρου και η μετατροπή του, εφόσον αυτό επιτρέπεται από το ιδιοκτησιακό, πολεοδομικό, περιβαλλοντικό και θεσμικό πλαίσιο, σε έναν Ευέλικτο Χώρο Αναψυχής (Ευ.Χ.Α.).
Η πρόταση, ωστόσο, είναι μεγαλύτερη από ένα μια ανάπλαση.
Μιλά για έναν χώρο με πράσινο και δενδροφυτεύσεις, διαδρομές περιπάτου και ήπιας άθλησης, παιδική χαρά, υπαίθρια όργανα γυμναστικής, χώρο ποδηλάτου, καθιστικά, φωτισμό, τις αναγκαίες βοηθητικές εγκαταστάσεις και έναν πολυχρηστικό χώρο για πολιτιστικές, κοινωνικές και εκπαιδευτικές δράσεις.
Με άλλα λόγια, δεν πρόκειται απλώς για την κατασκευή μιας αθλητικής εγκατάστασης. Πρόκειται για την πρόταση να αποκτήσει το Χαλκειός έναν νέο δημόσιο χώρο ζωής.
Και η ανάγκη αυτή δεν εμφανίστηκε από το πουθενά. Η Δημοτική Κοινότητα καταγράφει σημαντική υποχώρηση της αγροτικής δραστηριότητας και περιορισμό των ενεργών αγροτών. Σε μια περιοχή που αντιμετωπίζει εγκατάλειψη καλλιεργήσιμων εκτάσεων και προβλήματα καθημερινότητας, η δημιουργία νέων δραστηριοτήτων και χώρων αποκτά ιδιαίτερη σημασία για τη διατήρηση της κοινωνικής ζωής και τη συμμετοχή των κατοίκων.
Υπάρχει όμως και μια ακόμη παράμετρος, στις Στρατιωτικές Κατοικίες της περιοχής διαμένουν περίπου 200 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων οικογένειες και παιδιά στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Ένας κοινόχρηστος χώρος άθλησης και αναψυχής θα μπορούσε, υπό τους όρους που θα καθοριστούν, να λειτουργήσει ως σημείο συνάντησης και για τις δύο πλευρές: για το Χαλκειός και για τη στρατιωτική οικογένεια.
Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι η πρόταση δεν ζητά να παρακαμφθεί κανένας κανόνας, ζητά να εξεταστεί θεσμικά η δυνατότητα αξιοποίησης.
Το ισχύον πλαίσιο για την ακίνητη περιουσία των Ενόπλων Δυνάμεων, όπως διαμορφώνεται από τον Ν. 5223/2025, προβλέπει διαδικασίες αξιοποίησης και δυνατότητες παραχώρησης υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Το άρθρο 5 προβλέπει ακόμη και δυνατότητα παραχώρησης χωρίς αντάλλαγμα σε εξαιρετικές περιπτώσεις προφανούς δημοσίου συμφέροντος, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η συγκεκριμένη περίπτωση του Χαλκειούς εμπίπτει αυτομάτως σε αυτή τη ρύθμιση. Αυτό ακριβώς ζητά η Κοινότητα να διερευνηθεί.
Το αίτημα, λοιπόν, είναι συγκεκριμένο: να ελεγχθεί το ιδιοκτησιακό και διοικητικό καθεστώς, να διαπιστωθεί αν ο χώρος είναι επιχειρησιακά αναγκαίος ή όχι, να εξεταστούν οι πολεοδομικές, τεχνικές και περιβαλλοντικές δυνατότητες και, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις, να εξεταστεί η νόμιμη παραχώρηση ή άλλη μορφή κοινωφελούς αξιοποίησης.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν το Χαλκειός χρειάζεται έναν τέτοιο χώρο. Αυτό αποτυπώνεται καθαρά στην ίδια την πρόταση. Το ερώτημα είναι αν ένας χώρος που μπορεί να υπηρετήσει μια ολόκληρη κοινωνία θα παραμείνει απλώς ένας χώρος του παρελθόντος ή θα αποκτήσει έναν νέο ρόλο για το μέλλον.
Γιατί ένα γήπεδο δεν είναι μόνο γραμμές, δοκάρια και χορτάρι.
– Είναι τα παιδιά που θα τρέξουν.
– Είναι οι νέοι που θα μείνουν στον τόπο τους.
– Είναι οι οικογένειες που θα συναντηθούν.
– Είναι ένας οικισμός που διεκδικεί χώρο, ζωή και προοπτική.
Το Χαλκειός δεν ζητά να του χαρίσουν κάτι. Ζητά να εξεταστεί αν ένας χώρος μπορεί να επιστρέψει στην κοινωνία που τον περιβάλλει.
Από στρατιωτική περιοχή σε ενα σύγχρονο και εύχρηστο χώρο αναψυχής. Από έναν χώρο του χθες, σε έναν χώρο για το αύριο.
