Μπαλέτο Εθνικής Λυρικής Σκηνής Χρυσή εποχή
Μια δημιουργία του Κωνσταντίνου Ρήγου Συμπαραγωγή με το Φεστιβάλ Χορού Βελιγραδίου
9, 10, 14, 16, 17 Μαΐου 2025 Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος ΕΛΣ – ΚΠΙΣΝ
Μετά τη θριαμβευτική παγκόσμια πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Χορού Βελιγραδίου, η Χρυσή
εποχή, με την υπογραφή του Κωνσταντίνου Ρήγου, έρχεται για πέντε μοναδικές
παραστάσεις στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος της ΕΛΣ στο ΚΠΙΣΝ στις 9, 10, 14, 16 και 17
Μαΐου 2025. Η πρώτη συμπαραγωγή του Μπαλέτου της ΕΛΣ με το Φεστιβάλ Χορού
Βελιγραδίου έγινε δεκτή με ενθουσιασμό στο κατάμεστο Εθνικό Θέατρο της Σερβίας στο
Νόβι Σαντ, με το διεθνές κοινό του Φεστιβάλ να χειροκροτεί όρθιο τους συντελεστές. Η
συμπαραγωγή με το Φεστιβάλ Χορού Βελιγραδίου και η περιοδεία στο εξωτερικό
υλοποιούνται με τη στήριξη της δωρεάς του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ)
[www.SNF.org] για την ενίσχυση της καλλιτεχνικής εξωστρέφειας της Εθνικής Λυρικής
Σκηνής.
Ο Διευθυντής του Μπαλέτου της ΕΛΣ Κωνσταντίνος Ρήγος με τη Χρυσή εποχή δημιουργεί ένα πάρτι
που δεν τελειώνει ποτέ. Με αφετηρία τις αναφορές, τις εμμονές και τις εικόνες που τον σημάδεψαν,
το χορευτικό λεξιλόγιο που δημιούργησε και τις ετερόκλητες μουσικές που παίζουν στα ακουστικά
του, δημιουργεί ένα μανιφέστο μιας γενιάς που εφορμά για να σαρώσει τα πάντα. Η παράσταση
επιχειρεί μια χαρτογράφηση της νέας εποχής που επαγγέλλεται την ευτυχία για τον καθένα, αλλά και
ταυτόχρονα τη συνειδητοποίηση ότι η θλίψη, η μελαγχολία και η αγωνία της αποδοχής είναι πάντα
εδώ. Η Χρυσή εποχή μάς φέρνει έναν νέο μεσσία που τάζει πως θα ανατρέψει τα πάντα και πολλές
νέες θεότητες που διεκδικούν τους πρόσκαιρους όρκους μας.
Μέσα από χρυσές αντανακλάσεις, κάθετες οθόνες, λέξεις-συνθήματα και έναν πολυέλαιο μεγάλης
κλίμακας του εικαστικού Πέτρου Τουλούδη, η παράσταση χορού Χρυσή εποχή υπογράφει τη
διακήρυξη μιας νέας πίστης που τοποθετεί τα πιστεύω της όχι στον θεό, αλλά στον άνθρωπο, όχι «εν
τοις ουρανοίς» αλλά «επί της γης» – μια διακήρυξη που δεν υπόσχεται τη σωτηρία, αλλά εξασφαλίζει
την έξοδο από την κόλαση.
H Χρυσή εποχή έρχεται να μιλήσει για το σήμερα και το αύριο του χορού, αλλά την ίδια στιγμή
λειτουργεί σαν ένας αντικατοπτρισμός του mixtape της 35ετούς πορείας του Κωνσταντίνου Ρήγου,
όπου οι έννοιες της ειρωνείας και της νοσταλγίας μοιάζουν ταυτόσημες. Από την ΚΣΟΤ, την άνοιξη
του ελληνικού χορού κατά τη δεκαετία του ’90 και το χοροθέατρο ΟΚΤΑΝΑ, στο Θέατρο Τέχνης, το
Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Εθνικό Θέατρο, το Φεστιβάλ Αθηνών και την Εθνική Λυρική
Σκηνή, το εικονοκλαστικό καλλιτεχνικό αποτύπωμα του Κωνσταντίνου Ρήγου υπερβαίνει τα όρια του
χορού και συνομιλεί με τις τέχνες που τον περιβάλλουν. Η καλλιτεχνική του ταυτότητα παραμένει
ανήσυχη, ανατρεπτική, προβοκατόρικη, αιχμηρή, αλλά και γεμάτη συναισθήματα.
Με τη Χρυσή εποχή ο Κωνσταντίνος Ρήγος εισάγει το λεξιλόγιο του χοροθεάτρου στο Μπαλέτο της
Εθνικής Λυρικής Σκηνής και δημιουργεί ένα νέο έργο για το μέλλον της τέχνης του χορού, μέσα σε ένα
απρόβλεπτο blend των στιγμών που σημάδεψαν την 35ετή πορεία του, σε μια συνομιλία με νέα υλικά
και σημερινές επιρροές. Στιγμές που αποτελούνται από παλιά υλικά, αλλά με σημερινή ματιά, στιγμές
που μιλούν σήμερα για αυτά που πέρασαν, κάνοντας μια προβολή στο αύριο. Από τη δεκαετία του
’90 έως τη νέα εποχή του Μπαλέτου της ΕΛΣ, ο Κωνσταντίνος Ρήγος θέτει σε κάθε κίνηση που
χορογραφεί νέα ερωτήματα για το κλασικό μπαλέτο, τον σύγχρονο χορό, το χοροθέατρο, τη χρήση
της μουσικής, το κινησιολογικό του αλφάβητο, τις εικόνες, τη μουσική, το τραγούδι και τον λόγο.
Με τις μουσικές επιλογές του Κωνσταντίνου Ρήγου και με συνεργάτη τον Θοδωρή Ρέγκλη στην
πρωτότυπη μουσική δημιουργία, η Χρυσή εποχή έχει τον ήχο ενός ξέφρενου χορευτικού πάρτι, στη
διάρκεια του οποίου «παίζουν» από πειραγμένες μελαγχολικές συνθέσεις του Βέρντι και του Μπιζέ
έως ελληνικά τραγούδια των Χιώτη, Λοΐζου και Μαμαγκάκη, αλλά και ροκ και τζαζ επιτυχίες των
δεκαετιών του ’60 και του ’70. Από την άρια «Addio del passato» και τον στίχο από το Hotel California
«Some dance to remember, some dance to forget» έως τα κείμενα και τα τραγούδια που θα
ερμηνεύσουν special guests, όπως, μεταξύ άλλων, οι Ελευθερία Αρβανιτάκη, Μυρτώ Βασιλείου,
Δημήτρης Καπουράνης, Idra Kayne, Δωροθέα Μερκούρη, Κωνσταντίνος Μπιμπής και Έλενα
Τοπαλίδου, η Χρυσή εποχή φιλοδοξεί να μας θυμίσει ότι, καθώς δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από
αυτό που είμαστε, οφείλουμε να συνεχίζουμε να χορεύουμε για να υπάρχουμε.
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος, ο οποίος επίσης υπογράφει και τα σκηνικά της παραγωγής, σημειώνει:
«Χρυσή εποχή, ένα νέο κύμα θα σαρώσει τα πάντα, εικόνες από το παρελθόν ή από το μέλλον,
σκέψεις για τον έρωτα, την πίστη, την απουσία, την εγκατάλειψη. Ο άνθρωπος αλλά και ο τόπος.
Είμαστε ντυμένοι ή γυμνοί όπως ο αυτοκράτορας; Είμαστε ελεύθεροι ή πολιορκημένοι; Είμαστε
μαριονέτες του θεού ή ταξιδιώτες στον χειμώνα, κουβαλώντας πάντα μέσα μας τις νύχτες του
καλοκαιριού; Σε ένα ρινγκ παλεύουμε με τον εαυτό ή με τη σκιά μας, μέσα σε λίμνες σκοτεινές αλλά
και γαλάζιες. Ζούμε στη χώρα του ποτέ, σε ουτοπικές Αρκαδίες, σε μαγεμένους Κιθαιρώνες, σε
ουτοπίες ή σε αόρατες πόλεις; Γεγονότα που σημάδεψαν τη ζωή μας αλλά και την ανθρωπότητα, ένα
mixtape από μουσικές και τραγούδια σε γραμμόφωνα, μπομπίνες, πικάπ, γουόκμαν, boombox αλλά
και μια μικρή ορχήστρα που συνοδεύει, όπως στον Τιτανικό, την ανθρωπότητα που χάνεται. Μια
μουσική Βαβέλ. Ψάχνουμε την ειρήνη ή ένα κομμάτι της “Αμερικής”; Τι είναι αυτός ο λευκός θόρυβος
γύρω μας; Ίσως ένας άνεμος που σαρώνει αυτά τα 35 χρόνια δημιουργίας, υπερβαίνοντας τα όρια της
σκέψης, της κίνησης, της ερμηνείας, τα όρια του σώματος. Άλλωστε το σώμα θυμάται! Κάποτε είχα
συναντήσει έναν λυπημένο βατραχάνθρωπο και μου μίλησε για την τρελή ευτυχία, που μοιάζει με την
ωραία κοιμωμένη μέσα μας, έτοιμη να εκραγεί μετά από μια αιφνίδια αποσυμπίεση σε ένα
ξενοδοχείο που περνάν οι εποχές. Και τελικά πάμε στο πρώτο ερώτημα: Μήπως είστε της εκδρομής;
Happy End».
Στη δραματουργία συνεργάζεται η Έρι Κύργια, το εικαστικό έργο υπογράφει ο Πέτρος Τουλούδης, τα
κοστούμια η Daglara, τους φωτισμούς ο Χρήστος Τζιόγκας και τα βίντεο ο Βασίλης Κεχαγιάς.
Χορεύουν οι Βαγγέλης Μπίκος, Μάνες Αλμπέρντι, Γιάννης Γκάντσιος, Σταύρος Ικμπάλ, Έλενα
Κέκκου, Γιάννης Μητράκης, Έλτον Ντιμρότσι, Πέτρος Νικολίδης, Μαρίτα Νικολίτσα, Ντανιέλε
Πεκοράρι, Στέφανο Πιετραγκάλλα, Μάρτα Ριβέρο ντε Μιράντα, Αριάδνη Φιλιππάκη, Άννα
Φράγκου, Γιώργος Χατζόπουλος και Δέσποινα Χρυσοστόμου.
