Η ΙΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΕΙ
Συναγωνιστές είμαστε όχι ανταγωνιστές.
Σε συνέχεια της προηγούμενης τοποθέτησής μου «Που πάμε ρε παιδιά;», κάποιος του
χώρου ρώτησε “κάπως” έναν άλλον του χώρου «τί θέλει να πει αυτός;».
Σιγά που δεν κατάλαβε τί ήθελα να πω.
Απλά, αγαπητοί συνάδελφοι πρέπει να αντιληφθούμε ότι θα πρέπει να συντονιστούμε.
Θα πρέπει τώρα πια να αρχίσουμε να μιλάμε την ίδια γλώσσα.
Συναγωνισμός χρειάζεται και όχι ανταγωνισμός.
Οι προσπάθειες όλων μας καταδεικνύουν ότι υπάρχει διάθεση, υπάρχει θέληση να πάμε το
νησί τουριστικά πιο ψηλά.
Καλώς ή κακώς δεν φτάνει μόνο αυτό.
Πρέπει οι στοχεύσεις μας να είναι συγκεκριμένες, να είναι μεθοδευμένες και όσο το
δυνατόν πιο επιτυχημένες, όσον αφορά την προβολή και προώθηση της Χίου.
Δεν μπορεί και δεν πρέπει να μπαίνουν όλα σε έναν τσουβάλι, κατά την ταπεινή μου
άποψη «προβάλουμε το νησί μας και ό,τι κατσει».
Αυτό είναι ένα μεγάλο λάθος και μακάρι να μην το βρούμε μπροστά μας.
Η φυσιογνωμία του νησιού μας δεν μας επιτρέπει ούτε εκπτώσεις να κάνουμε, ούτε και
υπερβολές.
Έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα , μπορεί να μην επιδιώκουμε – και καλώς θα έλεγα
– τον μαζικό τουρισμό με τον γενικότερο όρο, επιχειρώντας εναλλακτικά και θεματικά με
κύρια στόχευση την διεύρυνση της τουριστικής περιόδου και την βελτίωση της
βιωσιμότητας της περιφέρειας, άλλα όλα αυτά θα πρέπει να αποτυπώνονται έντονα με
έμφαση και προγραμματισμό, τουλάχιστον πενταετίας, στο σύνολο των προωθητικών
δράσεων.
Δεν είναι κακό να συναποφασίζουμε την πολιτική προώθησης του νησιού μας και να
αναλάβει ο καθένας ένα μέρος της δράσης για την προώθηση του.
Στην παρούσα στιγμή εγώ αυτό δυστυχώς δεν το διακρίνω.
Τα ημίτονα όλων μας πρέπει να έχουν κοινό παρονομαστή.
Το μοντέλο (και μιλάω για όλους μας) «σκέφτηκα αυτό» ας το προβάλω για πολλούς και
διάφορους λόγους και όχι μόνο ουσίας, πρέπει να τελειώσει.
Παράλληλα, η ανταποδοτικότητα μιας και τα χρήματα που ξοδεύονται είναι λίγα θα πρέπει
να παίξει σημαντικό ρόλο στις όποιες αποφάσεις μας.
Χωρίς να μεμψιμοιρώ, ανεξάρτητα αν έχουμε μακρύ ακόμα δρόμο να διανύσουμε
(χρειάζεται πολύ προσπάθεια ακόμα), η Χίος αρχίζει να μπαίνει στον τουριστικό χάρτη με
ποιοτικά χαρακτηριστικά, πράγμα ιδιαίτερα ελπιδοφόρο και αυτό είναι αποτέλεσμα
πολυετούς προσπάθειας πολλών.
Είναι σίγουρο ότι μεσσίες δεν υπάρχουν και αυτό το ξέρουμε πολύ καλά.
Όπως επίσης ξέρουμε πολύ καλά ότι ο καταγγελτικός λόγος δεν αρκεί χωρίς προτάσεις με
εφικτές λύσεις.
Η διάσπαση δυνάμεων χωρίς αρχή, μέση και τέλος δεν θα φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα
για μια βιώσιμη και ελεγχόμενη τουριστική ανάπτυξη για όλους, με την ταυτόχρονη
βελτίωση των υποδομών για ντόπιους και επισκέπτες, παράλληλα με την προστασία του
φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος.
Σε μια σύσκεψη τις προάλλες στην Περιφέρεια (της οποίας το αποτέλεσμα θα φανεί σε
μερικές μέρες ), αυτό που εξήγησα είναι ότι δεν μας ενδιαφέρει να ακουστεί ο Φορέας
Τουρισμού της Χίου, μας ενδιαφέρει να ακουστεί η Χίος.
Αν αυτό το αντιληφθούμε όλοι, τότε μπορούμε να αισιοδοξούμε (παραφράζω τις σκέψεις
του προέδρου του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδος που βρέθηκε πριν από μέρες στο
νησί μας).
Ως πρόεδρος του Φορέα Τουρισμού Χίου, στο επόμενο Διοικητικό Συμβούλιο θα θέσω ως
θέμα τη σύσταση ενός συντονιστικού οργάνου όπου θα μπορούν να συμμετέχουν όλοι οι
εμπλεκόμενοι φορείς με στόχο τη δημιουργία μίας κοινής γραμμής προώθησης και
προβολής του νησιού μας.
Ούτε ο Φορέας Τουρισμού Χίου θα μπορεί να κάνει ό,τι θέλει αλλά ούτε και κανένας
άλλος.
Ξέρετε βρε παιδιά, είμαστε πολύ λίγοι και δεν έχουμε την πολυτέλεια και το χρήμα ώστε να
κάνει ο καθένας ό,τι θέλει.
Εφόσον πλέον έχουμε κατασταλάξει στο τί θέλουμε (κι ας ισχυρίζονται κάποιοι το
αντίθετο, σε μία προσπάθεια να δικαιολογήσουν την αδράνειά τους).
Είναι καιρός να μιλήσουμε συντονισμένα και οργανωμένα με όλες μας τις δυνάμεις ώστε να
προωθήσουμε και να προβάλλουμε τον προορισμό Χίος ΣΩΣΤΑ.
Με σωστές τιμολογιακές πολιτικές που θα δώσουν την δυνατότητα στους εν δυνάμει
επισκέπτες μας να έρθουν , να γίνουν πρεσβευτές μας και να ξαναέρθουν.
Τα εχέγγυα υπάρχουν τόσο σε επίπεδο ανθρώπινου δυναμικού όσο και σε επίπεδο
φυσικού-πολιτιστικού-ιστορικού πλούτου κλπ.
Τελειώνοντας, εδώ που έχουμε φτάσει, και αυτό έχει να κάνει με την προσπάθεια όλων
μας, τα λάθη πρέπει να αποφεύγονται και αν προκύπτουν πρέπει να διορθώνονται άμεσα.
Εξακολουθώ να πιστεύω ότι η φετινή χρονιά θα είναι καθοριστική, ανεξάρτητα αν κάποιοι
έχουν σηκώσει ψηλά τον πήχη.
Σύμπνοια χρειαζόμαστε, η ισχύς εν τη ενώσει λοιπόν
Συναγωνιστές είμαστε και όχι ανταγωνιστές.
ΑΡΘΡΟ ΚΩΣΤΑ ΜΟΥΝΔΡΟΥ
