Σήμερα, 19 Δεκεμβρίου, συμπληρώνονται έξι μήνες από την κοίμηση του μικρού μας Άγγελου – Γεωργίου. Έξι μήνες σιωπής, δακρύων και προσευχής. Έξι μήνες από τότε που ένα παιδί μόλις δεκατριών ετών πέρασε από τη γη στον ουρανό, αφήνοντας πίσω του ένα κενό που δεν γεμίζει, παρά μόνο αγιάζεται με την ελπίδα της Αναστάσεως.
Ως ιερέας που αξιώθηκα, με Τη Χάρη του Θεού, να τον κρατήσω στην αγκαλιά μου την ημέρα της Αγίας του Βαπτίσεως, να τον σφραγίσω με το Άγιο Μύρο και να ακούσω το όνομά του να γράφεται στο βιβλίο της ζωής, και ως ο ίδιος που με πόνο ψυχής αλλά και πίστη ανέγνωσα τις ευχές της εξοδίου ακολουθίας και τον παρέδωσα στη γη «ἐξ ἧς ἐλήφθη», η καρδιά μου σήμερα ραγίζει και προσεύχεται.
Ο Άγγελος – Γεώργιος δεν ήταν απλώς ένα παιδί. Ήταν ψυχή καθαρή, βλέμμα φωτεινό, χαμόγελο αθώο. Ήταν ένα κρίνο που άνθισε νωρίς και ο Κύριος το μετέθεσε στον Παράδεισό Του, «ὅπου οὐκ ἔστι πόνος, οὐ λύπη, οὐ στεναγμός, ἀλλὰ ζωή ἀτελεύτητος».
Η Εκκλησία μας ψάλλει:
«Μακάριοι οὓς ἐξελέξω καὶ προσελάβου, Κύριε».
Και πιστεύουμε ακράδαντα πως ο μικρός Άγγελος – Γεώργιος συγκαταλέγεται σε αυτούς, γιατί ο ίδιος ο Χριστός μας λέγει:
«Ἄφετε τὰ παιδία καὶ μὴ κωλύετε αὐτὰ ἐλθεῖν πρός με, τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν».
Σήμερα δεν τον μνημονεύουμε με θλίψη, αλλά με ελπίδα. Διότι «ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, κἂν ἀποθάνῃ, ζήσεται». Ο Άγγελος – Γεώργιος ζει· ζει στην αγκαλιά Του Θεού, ζει στο φως που δεν δύει, ζει στις προσευχές των γονέων του, των συγγενών του, όλων όσοι τον αγάπησαν.
Παιδί μου αγαπημένο,
σε βαπτίσαμε στο όνομα της Αγίας Τριάδος
και σήμερα σε εμπιστευόμαστε ολοκληρωτικά στα χέρια Εκείνου που «ἠγάπησεν ἡμᾶς μέχρι τέλους».
Ας
σκέπαζει η Χάρη Του Θεού τους γονείς σου, τα αδέλφια σου με την ουράνια παρηγοριά,
Αἰωνία σου ἡ μνήμη, γλυκό μας παιδί. Πέτα γιέ μου ψηλά μ’ακους… ψηλά. αναφέρει σε ανάρτηση του ο π. Μιχ. Ζευγιός
Δείτε τι έλεγε η μητέρα του Ηρώ Λαμπρινούδη στην αιμοδοσία που έγινε στην μνήμη του τον Ιούλιο του 2025:
