Η ταυτόχρονη συρρίκνωση αεροπορικών και ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών απειλεί τη Χίο
Η πρόσφατη ανακοίνωση της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας για την
αναστολή λειτουργίας του διαδρόμου προσγείωσης-απογείωσης του
Κρατικού Αερολιμένα Χίου για το τετράμηνο από 15 Νοεμβρίου έως 15
Μαρτίου, προκειμένου να εκτελεστούν οι απαραίτητες εργασίες επέκτασης,
φέρνει το νησί μας μπροστά σε μια πρωτοφανή συγκοινωνιακή κρίση.
Το πρόβλημα λαμβάνει εκρηκτικές διαστάσεις καθώς, αντίθετα με κάθε
λογική νησιωτικότητας, η αναστολή των πτήσεων συμπίπτει όπως ακούγεται
με τη χειμερινή μείωση των ακτοπλοϊκών δρομολογίων από έξι σε μόλις τρία
την εβδομάδα. Η Χίος, ένα νησί με σημαντικό πληθυσμό, πανεπιστημιακά
τμήματα, στρατιωτικές δυνάμεις και αυξημένες ανάγκες, οδηγείται σε έναν
άτυπο αποκλεισμό κατά τη διάρκεια των πιο δύσκολων μηνών του χειμώνα.
Οι συνέπειες αυτής της εξέλιξης αναμένεται να πλήξουν καίρια τη λειτουργία
του τόπου μας:
Στον τομέα της Υγείας: Δημιουργείται σοβαρότατο ζήτημα για τους
συμπολίτες μας που ταξιδεύουν τακτικά στην πρωτεύουσα για ιατρικούς
λόγους (π.χ. καρκινοπαθείς, νεφροπαθείς). Η εξάρτηση αποκλειστικά από
τρία ακτοπλοϊκά δρομολόγια, τα οποία συχνά επηρεάζονται από δυσμενείς
καιρικές συνθήκες, αυξάνει την επικινδυνότητα για την ανθρώπινη ζωή και
καθιστά επιτακτική τη μόνιμη παρουσία εναέριων μέσων αεροδιακομιδής
στο νησί.
Στην Οικονομία και τον Εφοδιασμό: Η δραματική μείωση των δρομολογίων
θα προκαλέσει δυσλειτουργία στην εφοδιαστική αλυσίδα, καθυστερήσεις
στη διακίνηση εμπορευμάτων και πιθανές ελλείψεις, επιβαρύνοντας τις
τοπικές επιχειρήσεις που ήδη πιέζονται οικονομικά.
Στην Κοινωνική Συνοχή: Η μετακίνηση των μόνιμων κατοίκων, των
αναπληρωτών εκπαιδευτικών, των φοιτητών και των στρατευμένων
μετατρέπεται σε μια επίπονη και κοστοβόρα διαδικασία, αποκόπτοντας το
νησί από τον εθνικό κορμό.
Η εκτέλεση των έργων στο αεροδρόμιο αποτελεί πάγιο αίτημα και είναι
κρίσιμη για το μέλλον του νησιού, ωστόσο ο σχεδιασμός στερείται της
απαραίτητης μέριμνας για την επιβίωση της τοπικής κοινωνίας κατά τη
διάρκεια των εργασιών.
Δεν είναι δυνατόν εν έτει 2026 η πολιτεία να αντιμετωπίζει ένα ακριτικό νησί
με τόση προχειρότητα. Τα έργα υποδομής είναι απαραίτητα, αλλά δεν
μπορούν να υλοποιούνται εξοντώνοντας την καθημερινότητα των νησιωτών.
Αν το αεροδρόμιο πρέπει να κλείσει, η ελάχιστη υποχρέωση του κράτους
ήταν να διπλασιάσει –και όχι να υποδιπλασιάσει– τα ακτοπλοϊκά
δρομολόγια, επιδοτώντας ταυτόχρονα το κόστος των εισιτηρίων.
Καλούμε όλους τους φορείς, τη Δημοτική Αρχή και τους βουλευτές του
νησιού να ορθώσουν ανάστημα. Η Χίος δεν αντέχει να ζήσει έναν χειμώνα
στην απομόνωση. Απαιτούμε άμεση επανεξέταση των αποφάσεων και
εξασφάλιση καθημερινής, απρόσκοπτης σύνδεσης με την ηπειρωτική
Ελλάδα.
Με εκτίμηση,
Το Δ.Σ της ΠΕΣ ΝΑΤ
