ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ (Νο 132 / 23-02-2024)
Του Γιώργου Φωτ. Παπαδόπουλου
*Αρχίζουν, προϊόντος του χρόνου, να αυξάνονται οι ελεύσεις μεταναστών προς τα νησιά μας. Μέχρι σήμερα, όχι μόνο δεν έχει κλείσει η ΒΙΑΛ, αλλά δόθηκε για μια ακόμη χρονιά παράταση στη λειτουργία της. Διαβάσαμε, στον τοπικό Τύπο, τις δηλώσεις του Δημάρχου κ. Ι. Μαλαφή, περί βραχείας παραμονής των μεταναστών σε ειδικά διαμορφωμένο πλοίο και συμφωνούμε απόλυτα. Είναι μια πολύ καλή λύση, για ανθρώπινη -αλλά βραχεία και μόνον- παραμονή των μεταναστών, που προϋποθέτει την καταγραφή και ταυτοποίηση και ακολούθως την αναχώρησή τους. Άραγε, θα το αποτολμήσει το αρμόδιο Υπουργείο; Όσα ακούστηκαν στο παρελθόν περί ασφαλείας, κόστους λειτουργίας και φύλαξης, κλπ, για προσωρινή διαμονή σε πλοίο, ας συγκριθούν με όσα έχει κοστίσει η ΒΙΑΛ (με διαμορφώσεις, φυλάξεις, καθαριότητες, ρεύματα, νερά, κλπ) όλα αυτά τα χρόνια, ώστε να διαπιστώσουν -και εν τοις πράγμασι- κάποιοι ότι η πρόταση αυτή είναι, κατά την άποψή μας, ορθή.
*Ως ανέκδοτο ακούστηκε από τα χείλη πολιτικού προσώπου του νησιού μας ότι, τα έργα διαμόρφωσης των κτιριακών εγκαταστάσεων στο αεροδρόμιο σχεδιάστηκαν με όραμα προοπτικής … πενταετίας, μάλιστα επιχαίροντας γι΄αυτό ! Μα καλά, πέντε χρόνια χρειάζονται μόνο για τη μελέτη, τη δημοπράτηση και την εκτέλεση των έργων (μάλλον λίγα αναφέρω, για να μην πω δέκα). Δηλαδή, μόλις τελειώσουν τα έργα αυτά, θα πρέπει να ξεκινήσει διαδικασία μελέτης και εκτέλεσης νέων έργων, αφού τα μόλις πραγματοποιηθέντα θα θεωρηθούν για την εποχή τους παρωχημένα; Η κοινή λογική -αλλά και η ευρύτερη αντίληψη- επιβάλλει, κάθε σχεδιασμός που αφορά μεγάλα έργα, να έχει προοπτική εξυπηρέτησης των πολιτών τουλάχιστον για τα επόμενα τριάντα (30) χρόνια. Οι υπό διαμόρφωση, υφιστάμενες κτιριακές εγκαταστάσεις του αεροδρομίου, ελάχιστα θα ανταποκριθούν σε μια αύξηση επιβατών ή/και δρομολογίων, μάλιστα από άλλες χώρες. Θα έπρεπε, όσα εκτελούνται σήμερα, να έχουν σχεδιαστεί με προοπτική τριακονταετίας τουλάχιστον.
*Μας χαροποιεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι, ως αντιλαμβανόμαστε, οι νέοι αιρετοί στο Δήμο Χίου έχουν ΄΄ανασηκώσει τα μανίκια τους΄΄ και έχουν πιάσει δουλειά. Διαπιστώνεται έντονη κινητικότητα σε συγκεκριμένους τομείς. Σε λίγο καιρό θα είμαστε σε θέση να σας πούμε περισσότερα. Εμείς δηλώνουμε παρόντες, έτοιμοι για συνδρομή-βοήθεια, εάν μας ζητηθεί, στο μέτρο του εφικτού !
*Τώρα τελευταία το φαινόμενο της αποχής έχει γίνει της μόδας ! Έχουμε πει κι έχουμε γράψει και άλλοτε ότι, η αποχή αφενός ευνοεί τον πρώτο και ισχυρό και αφετέρου δεν σου επιτρέπει να έχεις λόγο διαμαρτυρίας κατόπιν αφού εσύ ο ίδιος -με τη στάση αποχής σου- επέτρεψες σε άλλους να αποφασίζουν για σένα χωρίς εσένα (κατά το άσμα ΄΄φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα΄΄…). Ας μην λησμονούμε ότι και ο Πιλάτος στην κρίσιμη ώρα … απενίψατο τας χείρας …!
*Με πόνο ψυχής αντικρίζουν καθημερινά εκατοντάδες συμπολίτες μας, διερχόμενοι από τον περιφερειακό δρόμο παράκαμψης της πόλης μας, μεταξύ Βαρβασίου και Καστρομηνά, να έχει αφεθεί στην τύχη του το έργο ανέγερσης του νέου δικαστικού μεγάρου. Θεωρητικά θα έπρεπε να παραδοθεί τέλος Μαρτίου 2024. Όταν πριν 1-1,5 χρόνο δόθηκε παράταση εργασιών και κάποιοι επέχαιραν δημοσίως ότι -κατόπιν αυτής- θα παραδοθεί στην ώρα του,, είχαμε πολύ νωρίς κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου ότι δεν υπάρχει περίπτωση να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τότε. Δυστυχώς, επιβεβαιωθήκαμε ! Άραγε, θα υπάρξει νέα ημερομηνία προβλεπόμενης ολοκλήρωσης ή θα κηρυχθεί έκπτωτος ο εργολάβος; Θα ενημερωθεί ο χιώτικος λαός για την πορεία των έργων ή απλά θα γίνονται φιλολογικές συζητήσεις μεταξύ επαϊόντων (και μη) κάθε λίγο και λιγάκι, για να συμπληρώνεται η τοπική ειδησεογραφία;
*Για μια ακόμη φορά οι ασφαλισμένοι και συνταξιούχοι του ΝΑΤ στη Χίο φαίνεται να πέφτουν θύματα υποσχέσεων που κάποιοι απλόχερα δίνουν αλλά κατόπιν δεν τηρούν. Και πάλι ο Οίκος Ναύτου στη Χίο δεν έχει -μόνιμο και σε καθημερινή βάση- γιατρό. Και πάλι υπάρχει πρόβλημα με την ιατρική παρακολούθηση και συνταγογράφηση των ναυτικών στη Χίο. Θα λυθεί το πρόβλημα; Πότε και με ποιο τρόπο;
*Έσπευσαν και πάλι κάποιοι να ρίξουν … ΄΄ρετσινιά΄΄ …στον Περιφερειάρχη, για δήθεν ομοφοβική συμπεριφορά ! Λησμονούν όμως, ότι, όσον αφορά το πρόσωπο του Περιφερειάρχη, ούτε ως αστείο δεν θα μπορούσε κάποιος να του αποδώσει έναν τέτοιο χαρακτηρισμό. Όσοι τον γνωρίζουν πολύ καλά, ξέρουν καί πως σκέπτεται καί πως λειτουργεί και κυρίως ότι, δεν έχει κανένα πρόβλημα με τις απόψεις , τις αντιλήψεις και τη στάση ζωής κανενός. Έχει αποδείξει στην όλη πορεία του ότι σέβεται τους πάντες. Γι΄ αυτό και μέχρι σήμερα, όσοι (κυρίως υστερόβουλα κινούμενοι) ξιφουλκούν,, το μόνο που έχουν καταφέρει είναι να πέσουν στο κενό και να εκτεθούν οι ίδιοι (όπως και παλαιότερα), στηλιτευόμενοι από τη λαϊκή κρίση.
*Τις ημέρες αυτές συμπληρώθηκαν δέκα (10) χρόνια από το ΄΄φευγίο΄΄, από τα γήινα στα επουράνια, από τα πρόσκαιρα στα αιώνια, από τα φθαρτά στα άφθαρτά, ενός πνευματικού ανθρώπου, του Λυκειάρχη, Δρος Θεολογίας και Προέδρου του Επιμορφωτικού και Εκπολιτιστικού Συνδέσμου <<Βιβλιοθήκη ΄΄Φάρος΄΄ Βαρβασίου>>, Ανδρέα Αξιωτάκη. Για τον αείμνηστο Ανδρέα Αξιωτάκη έχουμε μιλήσει (προφορικά και γραπτά) πολλές φορές, μέσα στα χρόνια αυτά, κάνοντας μνεία στο μεγάλο εθνικό, θρησκευτικό και πολιτισμικό το έργο. Για τη δράση του στην περιοχή του Βαρβασίου, για τα δεκάδες βιβλία του, ιστορικά, θεολογικά και λαογραφικά, για την μέριμνά του για τον <<Φάρο>> (που εξύψωσε το Μικρασιατικό στοιχείο στη Χίο και όχι μόνο), για τη συμβολή του στην παιδεία, τα γράμματα και την ηθική (στάση ζωής), γαλουχώντας παιδιά αλλά και ενήλικες. Εμείς πάντοτε τον ενθυμούμαστε και τον μνημονεύουμε. Ας είναι η μνήμη του αιώνια και το παράδειγμά του φωτεινός φάρος για όλους τους νεότερους, που δεν τον ξεχνούν και συνεχίζουν το ποικιλόμορφο έργο που εκείνος δημιούργησε και καρποφόρησε.
*Τις ίδιες -τούτες- ημέρες, συμπληρώθηκαν δυο (2) χρόνια από τότε που -αιφνίδια- κατέλιπε τον κόσμο τούτο και ένας ακόμη συμπολίτης μας, ο Διαμαντής Συριώδης. Το καλό αυτό παλληκάρι, που επίσης γνωρίζαμε και διακρινόταν για την καλοσύνη, την ευγένεια και τον ανθρωπισμό του και ήταν αγαπητός σε όλους. Σε μια συγκινητική αναφορά -που είδε το φως της δημοσιότητας-, η σύζυγός του, Άντζελα Μενή, έδωσε το νόημα της αγάπης και της παρηγοριάς. Ο Διαμαντής χάρισε ζωή σε τουλάχιστον 5 ανθρώπους. <<Η καρδιά του συνεχίζει να χτυπάει σε έναν 53χρονο άνδρα, το νεφρό του έδωσε ξανά τη ζωή πίσω σε μια 56χρονη γυναίκα, που ήταν 8 χρόνια σε αιμοκάθαρση, το ήπαρ (συκώτι) του σε 54χρονο άνδρα και 2 ακόμη άνθρωποι βλέπουν ξανά με τα μάτια του>>. Εμείς δεν έχουμε παρά να συγχαρούμε τους οικείους του Διαμαντή και ιδιαίτερα τη σύζυγό του, Άντζελα Μενή, για το μεγαλείο της ψυχής τους. Να είναι πάντα υγιείς και να τον θυμούνται. Στα παιδιά τους να είναι υπερήφανα, να μεγαλώσουν και να θυμούνται τον πατέρα τους, που χάρισε ζωή, μετά το δικό του φευγιό, σε άλλους ανθρώπους.
*Σε λίγες ημέρες και πάλι μαζί. Μέχρι τότε υγεία και χαρά ! Η ζωή συνεχίζεται, να βλέπουμε πάντα μπροστά !-
