ΧΩΡΑ ΣΕ ΠΑΡΑΚΜΗ ΚΑΙ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ
Πριν λίγες μέρες η ολομέλεια του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, ενέκρινε και
υιοθέτησε ψήφισμα που καταδικάζει την Ελλάδα για την υποβάθμιση του
Κράτους Δικαίου και την ελευθερία του Τύπου. Είδηση πολύ σοβαρή για την
χώρα που πέρασε σχεδόν στα ψιλά από την πλειοψηφία των ΜΜΕ. Αντί, αυτών
των ειδήσεων ,βομβαρδιζόμαστε από οποιαδήποτε είδηση του αστυνομικού ή
κουτσομπολίστικού ρεπορτάζ . Στον αντίποδα όλων αυτών η κυβέρνηση που
«μάχεται για την ισότητα και τα δικαιώματα όλων των πολιτών», έφερε προς
ψήφιση το νομοσχέδιο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, για να
“επιβεβαιώσει” στην Ευρωπαϊκή ένωση ότι γίνεται η 16η χώρα, που νομοθετεί
την ισότητα στον γάμο και αυτό την καθιστά αυτομάτως κράτος δικαίου που
σέβεται τις αρχές και τις αξίες της Ευρωπαϊκής ένωσης. Όλοι ξαφνικά άρχισαν
να ασχολούνται με αυτό το νομοσχέδιο, γιατί σε μια κοινωνία υποκρισίας και
δήθεν, όπως αυτή που ζούμε, κινδυνεύουν να αλλοιωθούν οι αρχές, οι αξίες και
οι παραδόσεις, με την ψήφιση του συγκεκριμένου νομοσχέδιου. Όλα τα άλλα
στην χώρα είναι καλά, η ζωή μας κυλά ομαλά και ήρεμα. Ποια είναι ,όμως η
αληθινή καθημερινότητα μας; Σε μια χώρα που σέβεται την δημοκρατία, την
δικαιοσύνη, θέλει τον άνθρωπο ενεργό, ισορροπημένο και δίκαιο ,η πολιτεία
προσφέρει πρώτα από όλα εκείνα τα απαραίτητα εφόδια που διαμορφώνουν
υγιείς και ισορροπημένες προσωπικότητες. Συμβαίνει αυτό στην χώρα μας;
Σίγουρα όχι. Καθημερινά σχεδόν μαθαίνουμε για ένα ακόμη έγκλημα,
γυναικοκτονίες, βιασμούς ανηλίκων ακόμα και από συγγενείς α βαθμού,
κακοποιήσεις και ξυλοδαρμούς ανάμεσα σε εφήβους, παιδοκτονίες και
πατροκτονίες. Αυτή είναι η κοινωνία που ζούμε και αυτή την φρικτή
πραγματικότητα οφείλει η πολιτεία να αντιμετωπίσει. Η εγκληματικότητα
οργιάζει, όπως και η κρίση αξιών, το έλλειμμα δημοκρατίας και δικαιοσύνης .Η
πολιτεία έχει παρατήσει από πολιτική επιλογή το κοινωνικό κράτος και
συγχρόνως κάνει τα πάντα για να στοχοποιήσει την αλληλεγγύη και την
ανθρωπιά. Οι πολίτες απομονώνονται και προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με
την δυσβάστακτη ακρίβεια. Αχτίδα φωτός οι μαζικές κινητοποιήσεις φοιτητών-
εκπαιδευτικών, αγροτών, πολιτών που ταρακούνησαν την κυβέρνηση. Οι
λεγόμενοι ειδικοί κάνουν ότι δεν βλέπουν ή όταν αναγκαστούν να δουν
αναλώνονται σε θεωρίες που απέχουν από την ζωή γιατί δυστυχώς έμαθαν να
βλέπουν από απόσταση και να μην αντιλαμβάνονται την ουσία. Σε μια χώρα
όπου η παιδεία τα τελευταία χρόνια δήθεν αναβαθμίζεται, στα χαρτιά και στα
ονόματα, αλλά στην ουσία καταργεί την σκέψη μιας και η σημερινή κυβέρνηση
της ΝΔ βιάστηκε να καταργήσει την κοινωνιολογία και να επαναφέρει τα
λατινικά, συνεχίζει να στοιβάζει τους μαθητές σε παμπάλαια σχολεία με
εκπαιδευτικούς γερασμένους και κακοπληρωμένους, οι οποίοι όμως θα
αξιολογηθούν κιόλας, τίποτα δεν είναι τυχαίο και όλα μπορούν να συμβούν. Σε
μια χώρα όπου η βία και η καταστολή είναι τρόπος αντιμετώπισης όσων
αντιδρούν και διεκδικούν απέναντι στα νομοσχέδια της ανισότητας, όπως αυτό
για τα μη κρατικά πανεπιστήμια, όλα μπορούν να συμβαίνουν. Σε μια χώρα
όπου η απονομή δικαιοσύνης, η ισονομία και η κοινωνική δικαιοσύνη είναι
σχεδόν ανύπαρκτες ,νοιώθουμε ότι από τύχη ζούμε.
Ζούμε σε μια χώρα έντονα ταξική με βαθιές ανισότητες σε όλους τους τομείς,
με την εγκληματικότητα να οργιάζει και την δικαιοσύνη να αλληθωρίζει.
Δυστυχώς , αυτά τείνουν να γίνουν σχεδόν κανονικότητα και έχουν μεγάλη
ευθύνη όλα τα πολιτικά κόμματα και ειδικά η ανύπαρκτη αξιωματική
αντιπολίτευση, που αντί να μάχεται και να διεκδικεί συναγωνίζεται αν θα είναι
πρώτη η δεύτερη είδηση στα πρωϊναδικα. Αυτή η κατάντια δεν αντέχεται.
Ευαγγελία Μανιτσούδη- εκπαιδευτικός
