ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ (Νο 147/ 15-07-2024)
Του Γιώργου Φωτ. Παπαδόπουλου
*H πρόσφατη πυρκαγιά στη Δυτική Χίο απέδειξε -για μια ακόμη φορά- την αναγκαιότητα ύπαρξης, στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού, ενός πυροσβεστικού κλιμακίου. Μέχρι πριν λίγα χρόνια κάποιοι το θεωρούσαν δεδομένο (με έδρα τη Βολισσό) και σε κάθε εξαγγελία τους έκαναν μνεία στην ίδρυσή του. Μάλιστα μιλούσαν για κατάλληλο χώρο που είχε εξευρεθεί και διαμορφωθεί. Έτσι έλεγαν στον κόσμο. Πέρασαν, όμως, ο εθνικές εκλογές και οι εξαγγελίες έμειναν και πάλι εξαγγελίες, ως συνήθως. Θα ιδρυθεί τελικά ή όχι;
*Πρόσφατα, δόθηκε στη δημοσιότητα (νομίζω ότι γίνεται αυτό κάθε χρόνο στις αρχές του καλοκαιριού) ο σχετικός κατάλογος, που αναφέρει σε ποια σημεία του νησιού υπάρχουν απινιδωτές, προς χρήση σε ώρα ανάγκης. Εάν δεν κάνω λάθος τα σημεία αυτά είναι περί τα σαράντα πέντε (45) σε όλο τα νησί. Αριθμός διόλου ευκαταφρόνητος, αν και καλό θα ήταν να έχει κάθε γήπεδο, δημόσιο γυμναστήριο και χωριό τον απινιδωτή του. Η αλήθεια είναι ότι, τα τελευταία 10-12 χρόνια Δήμος, Περιφέρεια, Σύλλογοι, ιδιώτες δωρητές, ομογενείς, κλπ. έχουν δαπανήσει αρκετά χρήματα και έχουν εφοδιάσει σχολεία, γήπεδα, πλατείες και χωριά με απινιδωτές. Όμως, ένα βασικό στοιχείο είναι η συντήρηση τους κι ένα ακόμη βασικότερο η εκπαίδευση των κατοίκων. Γι΄ αυτό θα πρέπει να διοργανώνονται, τουλάχιστον δυο φορές το χρόνο, σεμινάρια εκπαίδευσης του κοινού (σε κάθε σημείο που έχει τοποθετηθεί απινιδωτής), πέραν της αρχικής που τυχόν έγινε κατά την εγκατάστασή του. Και ακόμη, να αναλάβει ένας φορέας, επισήμως, την συντήρησή τους σε εξαμηνιαία βάση. Μόνο τότε θα καταστούν λειτουργικοί πλήρως. Είναι κάτι που καλόν είναι να δουν από κοινού Νοσοκομείο, Ιατρικός Σύλλογος, Δ/νση Υγείας Περιφέρειας και Δ/νση Κοιν. Προστασίας του Δήμου. Εμείς συγχαίρουμε όσους εφοδιάζουν με απινιδωτές, διάφορα σημεία του νησιού, διότι σώζουν ζωές.
*Πέντε μνημεία-σημεία στην πόλη, που θα πρέπει να ελέγχεται τακτικά ο φωτισμός τους (ιδιαίτερα κατά τους θερινούς μήνες, οπότε και υπάρχουν πολλοί επισκέπτες) είναι: α). Το άγαλμα του έφιππου Πλαστήρα στον Ναυτικό Όμιλο, β) Το μνημείο της Εθνικής Αντίστασης βορειοανατολικά του ξενοδοχείου Χανδρής, γ) Το μνημείο των σφαγιασθέντων προκρίτων (Κληρικών και Λαϊκών) της Χίου έναντι της βρύσης Μελέκ Πασά, δ) Ο ανδριάντας του Αδαμαντίου Κοραή έξω από την ομώνυμη Βιβλιοθήκη, ε) Ο ανδριάντας του Ιάσονος Καλαμπόκα στην πλατεία Ανδρέα Παπανδρέου, στο κέντρο της πόλης. Τις τελευταίες ημέρες διαπίστωσα ότι, ο φωτισμός τους λειτουργεί κανονικά και είναι τούτο πολύ καλό σημάδι. Και βέβαια, καλό θα ήταν να φωτιστούν επαρκώς και άλλα σημεία που έχουν σχετικά μνημεία ή αγάλματα με υψηλό συμβολισμό, όπως: στ) Η Κρήνη του Συγγρού στην πλατεία της οδού Ροΐδου (όπου πλησίον της σταθμεύουν παράνομα δίκυκλα), ζ) Το γλυπτό της Γοργόνας του Γ. Τσαπέλα στην οδό Πολυχρονοπούλου, η) Το άγαλμα της ΄΄Δόξας΄΄ του Γιάννη Παππά στην οδό Μαρτύρων (μετά το Εργατικό Κέντρο), κ.α. Ασφαλώς, αποκορύφωμα όλων ο ανδριάντας του Κανάρη, που ευελπιστούμε να λάβει την προβολή που του αναλογεί στο Δημοτικό Κήπο (όποτε τελειώσει το σχετικό έργο…). Πάντως, ο δημοτικός φωτισμός στην πόλη βρίσκεται σε ικανοποιητικό επίπεδο. Χάρηκα διότι είδα ότι, έπειτα από πολλά χρόνια, λειτουργεί πλέον και ο δημοτικός φωτισμός στον δρόμο παράκαμψης περιφερειακά της πόλης (από Άγιο Αρτέμιο μέχρι Λιβάδια) που παλαιότερα ήταν θεοσκότεινος ! Μπράβο !
*Με αφορμή τα ανωτέρω, κουίζ: Γνωρίζει κάποιος από πού προέρχεται η τεράστια άγκυρα που βρίσκεται έξω από το λιμεναρχείο Χίο και ποιο συμβολισμό έχει; Ο ευρών τυγχάνει τυχερός ! Άλλο ένα σημείο που χρήζει ανάδειξης και προβολής.
*Πολλές φορές περπατώ στον κεντρικό παραλιακό δρόμο του αεροδρομίου και συναντώ ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας, οι οποίοι εδώ και χρόνια διαμένουν στην περιοχή της Φάρκαινας και τις απογευματινές ώρες βγαίνουν στο παραλιακό μέτωπο για να αντικρύσουν τις απέναντι Μικρασιατικές ακτές και τη γη της Ιωνίας. Οι περισσότεροι είναι παιδιά προσφύγων της Μικρασίας και μέσα τους δημιουργούνται ανάμικτά συναισθήματα προσμονής, λύτρωσης κι ελπίδας για τη γη των προγόνων τους, αντικρίζοντάς την. Ο νόστος στον Έλληνα είναι έμφυτος και τίποτε δεν μπορεί να τον ξεριζώσει από τα κατάβαθα της ψυχής του. Θεωρώ, λοιπόν, χρέος της αυτοδιοίκησης να τοποθετήσει αρκετές κατασκευές ολιγόωρης ανάπαυλας (παγκάκια), προκειμένου οι άνθρωποι αυτοί να μπορούν να ξαποσταίνουν εκεί με ευκολία και ασφάλεια. Προχθές είδα δυο ηλικιωμένες κυρίες να ζητούν βοήθεια από διερχόμενους για να ανακαθίσουν στην έπαλξη του πέτρινου τοιχίου λίγο πιο κάτω από τα λιμανάκι της Φάρκαινας. Βάλτε βρε παιδιά 3- 4 παγκάκια, τους το χρωστάμε !
*Επειδή δεν πρέπει μόνο να γκρινιάζουμε (για να είμαστε δίκαιοι όντως και αντικειμενικοί) αλλά να λέμε και τα καλά, θα πρέπει να αναφέρω και δημόσια ότι, η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου μας αντέδρασε αστραπιαία σε αίτημα συμπολίτη μας, για την αποκατάσταση τμήματος φθαρέντος πεζοδρομίου στην οδό Στ. Τσουρή (Ατσικής). Εύγε στην Τεχνική Υπηρεσία. Μόλις ενημερώθηκαν, την επόμενη ημέρα έκαναν αυτοψία κι έπειτα από δυο ημέρες το αποκατέστησαν. Μπράβο !
*Κάποιοι πιθανόν δεν γνωρίζουν ότι, εμείς έχουμε διατηρήσει στο ακέραιο τις επαφές μας με τον κόσμο και μετά την απώλεια της πρότερης θεσμικής ιδιότητας που είχαμε και που κάποιοι εμπαθείς πολιτικά και στενόμυαλοι φρόντισαν (επί ξυρού ακμής, οριακά) να απωλέσουμε, ώστε να μην απομειωθεί το δικό τους πολιτικό μαγαζάκι…) ! Φροντίζουμε να συναντάμε κατ΄ ιδίαν συμπολίτες, που ζητούν τη γνώμη και μεσολάβησή μας για διάφορα ζητήματα, δις της εβδομάδος (κατά τις απογευματινές ώρες), ενώ επισκεπτόμαστε άπαξ της εβδομάδος μια συνοικία της πόλης ή ένα χωριό του νησιού μας. Όλα τούτα ως απλοί πολίτες. Όταν άλλοι προσπαθούν να μας γκρεμίσουν (μάλιστα δίχως -ευδιάκριτο τουλάχιστον- λόγο και δίχως να τους έχουμε πλήξει σε προσωπικό επίπεδο, σε αντίθεση με τη στάση εκείνων), εμείς κτίζουμε σταθερές σχέσεις εμπιστοσύνης με τον κόσμο, αναλλοίωτες και αμετάβλητες στο χρόνο (όπως, άλλωστε, έχει φανεί επί σειρά ετών), όχι εφήμερες (που εύκολα διαλύονται, γιατί στηρίζονται μόνο στα πολιτικά γραφεία και το ατομικό συμφέρον, που απορρέει από μια ΄΄καρέκλα΄΄ που σήμερα κάποιος διατηρεί όμως αύριο θα έχει άλλος…) !
*Τελικά για την ενασχόληση με τα κοινά δεν αρκεί μόνο το θάρρος, αλλά ενίοτε και το θράσος ! Το διαπίστωσα πρόσφατα, διαβάζοντας στον Τύπο την παρέμβαση αυτοδιοικητικών της μειοψηφίας του Β΄ βαθμού αυτοδιοίκησης οι οποίοι ρωτούν την Αρχή που επανεξελέγη τι έχει πράξει για το ζήτημα της ύδρευσης στο νησί. Βέβαια, εάν το ερώτημα είχε κατατεθεί από οποιονδήποτε άλλον δεν θα γενάτο ζήτημα, αλλά να το ρωτούν άνθρωποι οι οποίοι συμπληρώνουν σχεδόν δυο δεκαετίες σε βουλευτικά γραφεία κυβερνόντων βουλευτών, ε… αυτό πάει πολύ… Αντί να τους ρωτούμε εμείς τι έκαναν και κάνουν οι εργοδότες τους για το νησί (και μεταξύ αυτών και την ύδρευση), ρωτούν εκείνοι… ! Και κάτι ακόμη: Ο σωστός αυτοδιοικητικός δεν ρωτά απλά, έχει και πρόταση να κάνει όταν βρίσκεται στη μειοψηφία. Αλλιώς, το ερώτημά του συνιστά ΄΄πυροτέχνημα.΄΄ ! Το δε άκρον άωτον της όλης υπόθεσης είναι ότι, ο ένας εκ των δυο ερωτώντων ήταν και εκλεγμένος της πλειοψηφίας στην προηγούμενη αυτοδιοικητική περίοδο στον Α΄ βαθμό, δηλαδή τον καθ΄ ύλην αρμόδιο φορέα περί διαχείρισης υδάτων… Ως φαίνεται κάποιοι έχουν ιδιαίτερα όψιμο ενδιαφέρον και δεν πείθουν κανέναν πλέον με την όλη στάση τους. Διότι, όταν αρνούνται δια της ψήφου των να εκλεγεί κάποιος που βοηθά τους πολίτες στις συναλλαγές τους με τις Υπηρεσίες στον τόπο τους, δεν μπορούν να πείσουν ότι μεριμνούν για τον τόπο και τους πολίτες του. Απλά πράγματα και ξεκάθαρα ! Εδώ είμαστε να τους ακούσουμε και να τους απαντήσουμε, εάν θέλουν, για να μαθαίνουν και οι συμπολίτες μας τα καθέκαστα !
*Ήδη τα σενάρια περί πρόωρων εκλογών έχουν ξεκινήσει, μετά την κατρακύλα κάποιων στις τελευταίες εκλογές. Πιθανόν να έχουμε μέσα στο 2025. Καλύτερα, διότι τότε θα έχει παρέλθει το 18μηνο από τις προηγούμενες, που επιβάλει την εκλογή βουλευτών με λίστα (δίχως σταυρό) κι έτσι θα στηθούν εκ νέου τα ψηφοδέλτια που δεν θα μπορούν πλέον να ΄΄αλωνίζουν΄΄ οι γνωστοί διασπαστές και αυτόφωτοι πολιτικοί φωστήρες του τόπου ! Τότε, εάν τηρηθούν δημοκρατικές και παραταξιακές διαδικασίες (και δεν επιβληθούν άνωθεν, όπως στο παρελθόν), θα δούμε ΄΄πόσα απίδια χωράει ο σάκος΄΄. Είναι, πλέον, ορατό ότι, τον δρόμο της (μη αποφευκτέας) καθόδου άρχισαν ορισμένοι να διανύουν λόγω του εμμονικού εγωισμού τους !!! Και αυτό έχει αρχίσει να συζητιέται έντονα μέσα στην κοινωνία.
*Σε λίγες ημέρες και πάλι μαζί. Χαρά και Υγεία κατ΄ άμφω !-
