ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟΝ Ι. ΝΑΟ ΑΓΙΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΒΡΟΝΤΑΔΟΥ
ΤΗΝ 29ην ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2026
Φέρεται σέ γνώση τῶν Ἀρχῶν καί τῶν πιστῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν ὅτι, ἐν ὄψει τῆς εὐλογητῆς ἐπισκέψεως τῆς Α. Θ. Μακαριότητος, τοῦ Πάπα καί Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας καί Πάσης Ἀφρικῆς Κυρίου Κυρίου ΘΕΟΔΩΡΟΥ Β΄, θά τελεσθῆ τήν 29ην Αὐγούστου 2026, ἡμέραν Σάββατον ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ εἰς τόν ἐν Βροντάδῳ Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Μάρκου, Ἱδρυτοῦ τῆς Ἀλεξανδρινῆς Ἐκκλησίας.
Θά ψάλῃ ἡ Χορωδία Ἱεροψαλτῶν Χίου “Ρωμανός ὁ Μελῳδός¨.
Προσκαλοῦνται ὅπως προσέλθουν εἰς συμμετοχήν καί συμπροσευχήν καί λάβουν τήν εὐλογίαν τοῦ Σεπτοῦ Πατριάρχου.
(ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ)
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΑΘΜ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ κ.κ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ Β’
Η Αυτού Θειοτάτη Μακαριότης ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας, πάσης
Γης Αιγύπτου και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρος Β΄(κατά το βάπτισμα ΝικόλαοςΧορευτάκης) εγεννήθη στην Κρήτη την 25 η Νοεμβρίου 1954, όπου και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Τυγχάνει απόφοιτος της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Αθηνών και πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Επίσης σπούδασε στην Οδησσό της Ρωσίας Ιστορία Τέχνης, Λογοτεχνία και Φιλοσοφία. Xειροτονήθηκε Διάκονος το έτος 1975 και Πρεσβύτερος-Αρχιμανδρίτης το έτος 1978 υπό του μακαριστού Μητροπολίτου Λάμπης και Σφακίων κυρού Θεοδώρου (Τζεδάκη). Κατά τα έτη 1975-1985 διετέλεσε Αρχιδιάκονος και κατόπιν Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης και Σφακίων, όπου ανέπτυξε σημαντικό ιεροκηρυκτικό, ποιμαντικό και φιλανθρωπικό έργο.
Μετακληθείς το έτος 1985 από τον μακαριστό Πατριάρχη Αλεξανδρείας κυρό Νικόλαο Στ’ στο Παλαίφατο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, εχρημάτισε κατά τά έτη 1985- 1990 Πατριαρχικός Έξαρχος του Θρόνου στη Ρωσία με έδρα την Οδησσό, όπου συνέστησε το Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού και το Μουσείο Φιλικής Εταιρείας. Το έτος 1990 εχειροτονήθη υπό του αειμνήστου Πατριάρχου Αλεξανδρείας κυρού Παρθενίου Γ’ Επίσκοπος Κυρήνης και κατεστάθη Εκπρόσωπός του στην Αθήνα (1990-1997). Συνόδευσε τον αοίδιμο Πατριάρχη στις ιεραποστολικές αποδημίες του στην Αφρικανική ήπειρο, ως και σε διεθνή, πανθρησκειακά και θεολογικά συνέδρια. Το έτος 1997 διωρίσθη Πατριαρχικός Επίτροπος Αλεξανδρείας υπό του μακαριστού Πατριάρχου Αλεξανδρείας κυρού Πέτρου Ζ΄.
Τον Σεπτέμβριο του ιδίου έτους εξελέγη Μητροπολίτης Καμερούν. Κατά το χρονικό διάστημα της ποιμαντορίας Του ανέπτυξε σημαντική ιεραποστολική δράση.
Ανήγειρε Ιερούς Ναούς, εκπαιδευτήρια και νοσοκομεία, βοηθώντας αδιακρίτως πολλούς Αφρικανούς και Έλληνες. Το έτος 2002 μετετέθη στην Ιερά Μητρόπολη Ζιμπάμπουε, όπου ίδρυσε 4 Ιεραποστολικά κέντρα στην πρωτεύουσα Χαράρε, Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο χωρητικότητος 400 συνέδρων, δύο μεγάλα Ιεραποστολικά κέντρα στο Μαλάουι, τα οποία περιλαμβάνουν Νοσοκομείο, τεχνικές σχολές και παιδικούς σταθμούς. Με τη συναρωγή της Βουλής των Ελλήνων ανακαίνισε το “Ελληνικό Τετράγωνο” (Σχολείο-Εκκλησία-Πρεσβυτέριο) στη πόλη Μπέιρα της Μοζαμβίκης. Επίσης εθεμελίωσε Ιερούς Ναούς και συνέβαλε στην ίδρυση Ελληνικών Κοινοτήτων στα κράτη της Μποτσουάνα και της Αγκόλα.
Κατόπιν της αιφινιδίου εκδημίας του Πατριάρχου κυρού Πέτρου Ζ’, την 9η Οκτωβρίου 2004 εξελέγη παμψηφεί από την Ιεραρχία του Αλεξανδρινού Θρόνου Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής. Η Ενθρόνισή του έλαβε χώρα την 24η Οκτωβρίου 2004 στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Αλεξανδρείας, με την υψηλή παρουσία Προκαθημένων Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών, αντιπροσωπειών όλων των Εκκλησιών, των Πολιτειακών και Πολιτικών Αρχών της Ελλάδος και της Αιγύπτου και χιλιάδων Χριστιανών.
Κατά την εικοσαετή Πατριαρχική διακονία Του ίδρυσε νέες εκκλησιαστικές
Επαρχίες στην Αφρικανική ήπειρο, την οποία επεσκέφθη από άκρου εις άκρην κατά τις αλλεπάλληλες επίσημες ιεραποστολικές αποδημίες Του, όπου πάντοτε εγένετο δεκτός από τους αρχηγούς των αφρικανικών κρατών. Ασχολήθηκε επιμελώς με την στελέχωση του Πατριαρχείου με νέους πεπαιδευμένους κληρικούς, ενώ εχειροτόνησε πολλούς νέους αρχιερείς. Επίσης, επεδόθη σε ένα πλήθος ανακαινιστικών εργασιών σε Πατριαρχικά οικοδομήματα στην Νειλοχώρα, αρχής γενομένης από την Πατριαρχική Καθέδρα της Αλεξανδρείας. Ανακαίνισε, επίσης, εκ θεμελίων ιερά σεβάσματα της Ορθοδοξίας στην Αίγυπτο, με κορυφαίο το πολυαιώνιο Ιερό Θεοβάδιστο Μοναστηριακό ενδιαίτημα του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου στο Παλαιό Κάιρο. Ωσαύτως, ασχολήθηκε επιμελώς με την καλλιέργεια αδελφικών σχέσεων με τις άλλες Χριστιανικές και Θρησκευτικές κοινότητες της Αιγύπτου, ως και με την ανάπτυξη αγαθών σχέσεων με όλες τις Χριστιανικές Εκκλησίες. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσονται η επίσημη συνάντηση του Μακαριωτάτου με τον μακαριστό Προκαθήμενο της Ρ/Καθολικής Εκκλησίας, Πάπα Φραγκίσκο (Βατικανό, 21 Ιανουαρίου 2023), ως και η φιλοξενία και η διοργάνωση δύο ιστορικών συναντήσεων στην έδρα του Πρεσβυγενούς Πατριαρχείου, η σύγκληση των εργασιών της Διεθνούς Μικτής Επιτροπής του Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ της Ορθοδόξου και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας (Αλεξάνδρεια, 1-10 Ιουνίου 2023) και η σύγκληση των εργασιών της Διεθνούς Μικτής Επιτροπής του Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και της Παγκοσμίου Λουθηρανικής Ομοσπονδίας (Κάιρο, 24-31 Μαΐου 2024). Αμείωτο υπήρξε το ενδιαφέρον του και για την εξωστρέφεια του Πατριαρχείου προς τον σύγχρονο κόσμο και τις εν γένει παγκόσμιες εξελίξεις. Προς τούτο, πραγματοποίησε πλήθος επισήμων επισκέψεων ανά την υφήλιο, με κορυφαίες τις συναντήσεις του με τους ηγέτες των ΗΠΑ, Πρόεδρο κ. Joe Biden και της Ρωσίας, Πρόεδρο κ.Владимир Путин, ως και με τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. José Manuel Durão Barroso.
Κατά την εικοσαετή Πατριαρχία του κατέστη αποδέκτης υψηλών τιμητικών διακρίσεων, εκ των οποίων ξεχωρίζουν η αναγόρευσή του ως Επιτίμου Μέλους της Ακαδημίας Αθηνών, η αναγόρευσή του ως Επιτίμου Διδάκτορος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και η απονομή του Βραβείου «Πατριάρχης Αθηναγόρας » από το εν Αμερική Τάγμα των Αρχόντων του Οικουμενικού Πατριαρχείου, για τις προσπάθειές Του υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Η εν γένει πολυσχιδεστάτη Πρωθιεραρχική και ιεραποστολική δράση του Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου κ.κ.Θεοδώρου Β’, σε συνδυασμό με την
αδιάλειπτη προσωπική προσευχητική και Λειτουργική ζωή και το ανεξίκακον και το
μειλίχιον του χαρακτήρος του, αποτελούν την αιτία της αγάπης και του σεβασμού όλων των Αφρικανών, των Ελλήνων, των Αράβων και των εν γένει λαών ολοκλήρου της «Ηπείρου του Μέλλοντος» στο τίμιο πρόσωπό του, καταστήσας αυτόν στις συνειδήσεις τους ως τον «Πατριάρχη της Αγάπης».
