Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΔΕΝ ΚΟΙΤΑΕΙ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑΤΑ
Σήμερα στη Χίο, αρκετοί συνάδελφοι από την ΠΕΣ ΝΑΤ, γίναμε θεατές μιας υποτονικής κινητοποίησης για το πολυτιμότερο αγαθό μας….την Υγεία. Μια εικόνα απάθειας που δυστυχώς επιβεβαιώνει αυτό που ακούγεται όλο και πιο συχνά για το νησί μας: ότι υπάρχει πολύ χρήμα και ακόμα περισσότερη αδιαφορία.
Αλλά η μεγαλύτερη απογοήτευση ήρθε από την ηχηρή απουσία των τοπικών μας αρχόντων, καθώς και από Συλλόγους, σωματεία, Ομοσπονδίες, Πού ήταν σήμερα όλοι αυτοί που μαζί τους πρωτοστατήσαμε για την κινητοποίηση του 4μηνου κλεισίματος του αεροδρομίου, Γιατί έλαμψαν διά της απουσίας τους; επέλεξαν την σιωπή, για να μην κακοκαρδίσουν την κεντρική εξουσία;
Ενόψει του τετράμηνου κλεισίματος του αεροδρομίου, η θωράκιση της Υγείας έπρεπε να είναι η πρώτη κοινή μας μάχη. Αντί για αυτό, οι ταγοί του τόπου ανέχονται να μας «χρυσώνουν το χάπι» με έξτρα δρομολόγια άγονης γραμμής. Ποιο είναι το όφελος; Ένα πλοίο της άγονης γραμμής θα σώσει μια ζωή σε μια κατεπείγουσα ανάγκη;
Η κατάσταση της υγείας στα νησιά, και ειδικά σε περιφέρειες όπως η Χίος, είναι ένα εξαιρετικά σοβαρό και ευαίσθητο ζήτημα που αγγίζει την καθημερινότητα και την ασφάλεια κάθε κατοίκου. Η πρόσβαση σε ποιοτική και άμεση υγειονομική περίθαλψη είναι θεμελιώδες δικαίωμα και η συλλογική εγρήγορση των πολιτών είναι καθοριστική.
Η μη αδιαφορία και η ενεργός συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας είναι το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα για τη διεκδίκηση λύσεων.
Μήπως έχετε την ψευδαίσθηση ότι η αρρώστια δεν θα μας αγγίξει ή ότι θα την «εξαγοράσουμε» με ιδιωτικές λύσεις στα Εργαστηριακά Κέντρα. Μόνο που η αρρώστια δεν κοιτάζει ούτε τραπεζικούς λογαριασμούς, ούτε κόμματα, παρατάξεις και χρώματα. Βαράει παντού, τυφλά και ανελέητα. Σήμερα Εγώ, αύριο εσείς!!.
Ως απόμαχος της αρμύρας ένιωσα Ντροπή και μόνο Ντροπή, γιατι κατάλαβα για άλλη μια φορά ότι κοιτάτε μόνο το ατομικό και κομματικό συμφέρον!!
ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΟΥΜΠΙΑΣ
