ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΑΣΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΑΙΓΑΙΟΥ
Υ Π Ο Μ Ν Η Μ Α
Προς: Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) – Γενική Γραμματεία Δασών
Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής-Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής
Πολιτικής
Κοιν.:ΚΟ Κομμάτων, Ευρωβουλευτές, Βουλευτές Νήσων Αιγαίου,ΜΜΕ, Κλαδικές Ενώσεις
Από: Σύλλογος Εργαζομένων Δασικών Υπηρεσιών Αιγαίου
Θέμα: Στελέχωση και λειτουργική επάρκεια των Δασικών Υπηρεσιών Αιγαίου – Εφαρμογή της συνταγματικής αρχής της νησιωτικότητας (άρθρο 101 παρ. 4 Σ) – Διαχρονική υποστελέχωση – Κενά και
δεσμευμένες οργανικές θέσεις – Περιβαλλοντική πίεση και ανάγκη άμεσων θεσμικών παρεμβάσεων
Αξιότιμοι κ. Υπουργοί, Κ.Ο. κομμάτων, Ευρωβουλευτές, βουλευτές του Αιγαίου,
Ο Σύλλογος Εργαζομένων Δασικών Υπηρεσιών Αιγαίου απευθύνεται στην πολιτική ηγεσία του
Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για να θέσει υπόψη σας τη διαχρονική κατάσταση
υποστελέχωσης των Δασικών Υπηρεσιών στο Αιγαίο (με μέσο όρο ηλικίας εργαζομένων σήμερα το 57ο έτος) και τις επιπτώσεις της στην άσκηση της δασικής πολιτικής, στην προστασία
του φυσικού περιβάλλοντος και στην εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας.
Η παρούσα παρέμβαση αναγνωρίζει ότι σοβαρά προβλήματα υποστελέχωσης και διοικητικής
επιβάρυνσης αντιμετωπίζουν συνολικά οι Δασικές Υπηρεσίες της χώρας. Ωστόσο, στην περίπτωση του Αιγαίου, τα προβλήματα αυτά εμφανίζονται με ιδιαίτερη οξύτητα, καθώς η αναλογία στελέχωσης είναι κατά 62% δυσμενέστερη σε σχέση με τον πανελλαδικό μέσο όρο
(βάση 2014), ενώ το 28,3% των οργανικών θέσεων παραμένει ανενεργό, υπό συνθήκες γεωγραφικής ασυνέχειας, αυξημένων περιβαλλοντικών πιέσεων και διευρυμένων επιχειρησιακών απαιτήσεων.
Υπό τα δεδομένα αυτά, η στελέχωση δεν αντιμετωπίζεται ως επιμέρους υπηρεσιακό ζήτημα,
αλλά ως κρίσιμος παράγοντας διοικητικής επάρκειας και χωρικής ισότητας στον νησιωτικό
χώρο.
Στο κείμενο που ακολουθεί αναλύεται το θεσμικό πλαίσιο της νησιωτικότητας, τεκμηριώνεται
ποσοτικά και χωρικά η υφιστάμενη ανισότητα στελέχωσης και διατυπώνονται συγκεκριμένα
αιτήματα και αναγκαίες θεσμικές διορθώσεις.
2
Οι Δασικές Υπηρεσίες ασκούν αποκλειστικά κρατικές αρμοδιότητες που απορρέουν άμεσα
από το άρθρο 24 του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνει την προστασία των δασών και των
δασικών εκτάσεων ως θεμελιώδη υποχρέωση του Κράτους, καθώς και από το άρθρο 101
παρ. 4, που επιβάλλει ειδική μέριμνα για τη νησιωτικότητα λόγω χωρικής ασυνέχειας και αυξημένων διοικητικών απαιτήσεων. Στον πυρήνα των αρμοδιοτήτων τους εντάσσονται η δασοπροστασία και πυροπροστασία, η προστασία της βιοποικιλότητας, η θηροπροστασία και
δημιουργία ΚΑΖ (Καταφύγια Αγριας Ζωής), οι μεταβιβασθείσες αρμοδιότητες της καταργηθείσας αγροφυλακής, ο έλεγχος χρήσεων γης, γνωμοδοτήσεις-άδειες επεμβάσεων (σε μικρά
και μεγάλα δημόσια και ιδιωτικά έργα ΑΠΕ κοκ), η διασφάλιση της δημόσιας δασικής περιουσίας, καθώς και η κατάρτιση, κύρωση και εφαρμογή των δασικών χαρτών, ως βασικού εργαλείου κρατικής χωρικής νομιμότητας. Ιδιαίτερη διοικητική και επιστημονική βαρύτητα έχει
η υποστήριξη της λειτουργίας των Επιτροπών Εξέτασης Αντιρρήσεων (ΕΠΕΑ), μέσω των οποίων διασφαλίζεται η θεσμική εγγύηση δικαιωμάτων, η έννομη κρίση επί ιδιοκτησιακών και
χωρικών ζητημάτων και η οριστικοποίηση του δασικού καθεστώτος. Η πολυπλοκότητα και η
χωρική ιδιαιτερότητα των αρμοδιοτήτων αυτών καθιστούν αναγκαία την επαρκή στελέχωση
και θεσμική ενίσχυση των Δασικών Υπηρεσιών, ιδίως στις νησιωτικές περιοχές, προκειμένου
να διασφαλίζεται η αποτελεσματική εφαρμογή της συνταγματικής προστασίας του δασικού
χώρου.
- Η υποστελέχωση των Δασικών Υπηρεσιών στο Αιγαίο ως θεσμικό και χωρικό πρόβλημα
Οι Δασικές Υπηρεσίες στο Αιγαίο λειτουργούν σε ένα περιβάλλον πολλαπλασιασμένων κινδύνων και πιέσεων, όπως η πυρασφάλεια, οι αυθαίρετες επεμβάσεις, οι αλλαγές χρήσεων γης,
η τουριστική υπερεκμετάλλευση, η υλοποίηση μεγάλων έργων, καθώς και η διαρκής ανάγκη
αυτοψιών και ελέγχων σε χωρικά κατακερματισμένες περιοχές. Υπό αυτές τις συνθήκες, η
υποστελέχωση δεν συνιστά απλώς τεχνική ή οργανωτική αστοχία, αλλά υπονομεύει την ικανότητα ουσιαστικής εφαρμογής της νομοθεσίας και οδηγεί σε άνιση προστασία του νησιωτικού χώρου. - Η νησιωτικότητα δεν είναι «ιδιαιτερότητα»: είναι συνταγματική υποχρέωση
(άρθρο 101 παρ. 4)
Το άρθρο 101 παρ. 4 του Συντάγματος προβλέπει ρητά την υποχρέωση της Διοίκησης να λαμβάνει ειδική μέριμνα για τις ιδιαίτερες συνθήκες των νησιωτικών περιοχών. Παρ’ όλα αυτά,
στην πράξη, η στελέχωση των Δασικών Υπηρεσιών στο Αιγαίο εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται με κριτήρια ηπειρωτικής διοίκησης, χωρίς επαρκή στάθμιση του γεωγραφικού κατακερματισμού, της περιορισμένης προσβασιμότητας, της επιχειρησιακής ασυνέχειας και της αναγκαιότητας θαλάσσιων μετακινήσεων.
Η απόκλιση αυτή αποτυπώνεται και ποσοτικά: ενώ σε πανελλαδικό επίπεδο αντιστοιχεί 1
υπάλληλος ανά 36,6 km² προστατευόμενης έκτασης, στο Αιγαίο αντιστοιχεί 1 υπάλληλος
ανά 59,1 km², δηλαδή κατά περίπου 62% δυσμενέστερη αναλογία, που μεταφράζεται σε
3
έλλειμμα περίπου 96 υπαλλήλων σε σχέση με τον πανελλαδικό μέσο όρο. Η κατάσταση αυτή
συνιστά θεσμική ασυνέπεια, καθώς ενώ το Σύνταγμα επιβάλλει ειδική διοικητική μεταχείριση
για τον νησιωτικό χώρο, η εφαρμοζόμενη πρακτική παράγει διοικητική υστέρηση, λειτουργικά ελλείμματα και άνιση μεταχείριση των Δασικών Υπηρεσιών του Αιγαίου έναντι των αντίστοιχων υπηρεσιών της ηπειρωτικής χώρας. - Τεκμηρίωση της χωρικής πολυδιάσπασης
Στην περιοχή ευθύνης της Επιθεώρησης Εφαρμογής Δασικής Πολιτικής Αιγαίου περιλαμβάνονται 793 νησιά, νησίδες και βραχονησίδες, εκ των οποίων περίπου 48 είναι κατοικημένα.
Από τα κατοικημένα νησιά, μόνο σε 21 λειτουργούν συνολικά 71 οργανωμένες διοικητικές
μονάδες (Διευθύνσεις Δασών, Τμήματα/Δασονομεία και Δασοφυλακεία).
Τα υπόλοιπα 745 νησιωτικά τμήματα συνιστούν αυτοτελή και χωρικά ασύνδετα πεδία επιτήρησης και ελέγχου, χωρίς μόνιμη διοικητική παρουσία, γεγονός που επιβαρύνει δυσανάλογα
τη λειτουργία των υπηρεσιών και αυξάνει τον απαιτούμενο χρόνο, το κόστος και την επιχειρησιακή πολυπλοκότητα κάθε διοικητικής και ελεγκτικής πράξης.
Ενδεικτικό των συνεπειών του γεωγραφικού κατακερματισμού είναι ότι ακόμη και κατοικημένα νησιά με αξιόλογο αντικείμενο διαχείρισης και προστασίας δεν διαθέτουν διοικητικές
μονάδες (όπως Πάρος – Αντίπαρος), με αποτέλεσμα η επιτήρηση να απουσιάζει ή να ασκείται
αποσπασματικά και υποτυπωδώς, υπονομεύοντας την αποτελεσματική εφαρμογή της δασικής και περιβαλλοντικής νομοθεσίας. - Η ανισότητα μετριέται: επίσημη πανελλαδική βάση (2014) και απόκλιση Αιγαίου
Η μόνη συγκροτημένη και επίσημη πανελλαδική αποτύπωση της στελέχωσης των Δασικών
Υπηρεσιών (2014) παρέχει σαφή βάση σύγκρισης και τεκμηριώνει ποσοτικά την άνιση κατανομή της κρατικής παρουσίας στον χώρο.
4.1 Πανελλαδικά (2014)
Σε πανελλαδικό επίπεδο υπηρετούσαν 3.607 υπάλληλοι για συνολική έκταση ευθύνης
13.198.290 ha (131.982,9 km²), γεγονός που αντιστοιχεί σε αναλογία 1 υπάλληλος ανά 36,6
km².
Ανά βασική ειδικότητα:
1 δασολόγος ανά 193,5 km²
1 δασοπόνος ανά 297,3 km²
1 δασοφύλακας ανά 74,2 km²
1 διοικητικός υπάλληλος ανά 515,6 km²
4
4.2 Αιγαίο (2014)
Στην περιοχή του Αιγαίου υπηρετούσαν 155 υπάλληλοι για έκταση ευθύνης 915.570 ha
(9.155,7 km²), δηλαδή 1 υπάλληλος ανά 59,1 km².
Ανά βασική ειδικότητα:
1 δασολόγος ανά 339,1 km² (έναντι 193,5 πανελλαδικά)
1 δασοπόνος ανά 286,1 km² (κοντά στον μέσο όρο, με νησιωτική επιβάρυνση μετακινήσεων)
1 δασοφύλακας ανά 150,1 km² (έναντι 74,2 πανελλαδικά)
1 διοικητικός υπάλληλος ανά 1.144,5 km² (έναντι 515,6 πανελλαδικά)
4.3 Τι σημαίνει αυτό σε πραγματικούς αριθμούς (2014)
Αν στο Αιγαίο ίσχυε ο πανελλαδικός μέσος όρος στελέχωσης του 2014, θα έπρεπε να υπηρετούν περίπου: 47 δασολόγοι, 31 δασοπόνοι, 123 δασοφύλακες, 18 διοικητικοί, 31 λοιπές
ειδικότητες.
Στην πράξη υπηρετούσαν: 27 δασολόγοι, 32 δασοπόνοι, 61 δασοφύλακες, 8 διοικητικοί, 27
λοιπές ειδικότητες.
Η διαφορά αντιστοιχεί σε έλλειμμα περίπου 96 υπαλλήλων ήδη από το 2014. - Διαχρονική εξέλιξη: μεταφορά στο ΥΠΕΝ χωρίς ισοδύναμη ενίσχυση – σήμερα νέα μείωση
Το 2022, μετά τη μεταφορά των Δασικών Υπηρεσιών στο ΥΠΕΝ, η στελέχωση στην περιοχή
ευθύνης της Επιθεώρησης Εφαρμογής Δασικής Πολιτικής Αιγαίου ανήλθε σε 179 υπαλλήλους. Η μεταβολή αυτή δεν συνοδεύτηκε από νέο λειτουργικό σχεδιασμό ή ισοδύναμη ενίσχυση ανθρώπινου δυναμικού, παρά τη σημαντική διεύρυνση των αρμοδιοτήτων με επιπρόσθετη δέσμευση δασικών υπαλλήλων για την απασχόλησή τους σε διοικητικά και οικονομικά
καθήκοντα.
Σήμερα, οι πραγματικά υπηρετούντες ανέρχονται σε 158, δηλαδή καταγράφεται νέα απομείωση προσωπικού σε συνθήκες αυξημένων απαιτήσεων. Επιπλέον, το επιστημονικό και
επιχειρησιακό προσωπικό αναλαμβάνει πρόσθετο διοικητικό έργο, λόγω ανεπαρκούς διοικητικής υποστήριξης, σε βάρος των κύριων αρμοδιοτήτων στο πεδίο, στον σχεδιασμό και
στον έλεγχο.
5 - Σημερινή εικόνα οργανικών: «θεσμική πρόβλεψη» ≠ πραγματική στελέχωση
Στην περιοχή ευθύνης προβλέπονται 229 οργανικές θέσεις, εκ των οποίων 164 εμφανίζονται
ως καλυμμένες, 16 κενές και 49 δεσμευμένες. Ωστόσο, οι πραγματικά υπηρετούντες είναι
158, γεγονός που καταδεικνύει πρόσθετη απόκλιση μεταξύ της τυπικής εικόνας των «καλυμμένων» θέσεων και της πραγματικής στελέχωσης.
Επιπλέον, 65 οργανικές θέσεις (16 κενές + 49 δεσμευμένες), δηλαδή 28,4% του συνόλου, δεν
μεταφράζονται σε ανθρώπινο δυναμικό. Πρόκειται για πάνω από το ένα τέταρτο (>1/4)της
θεσμικά προβλεπόμενης διοικητικής υποδομής που παραμένει ανενεργό. - Ποιοτική ανισορροπία: το Αιγαίο σηκώνει έργο «με μισή διοίκηση»
Από τις 164 καλυμμένες οργανικές θέσεις, οι 88 (53%) είναι ΔΕ, οι 32 (20%) ΠΕ και οι 34 (21%)
ΤΕ, αποτυπώνοντας ποιοτική ανισορροπία στη σύνθεση του ανθρώπινου δυναμικού.
Η επιτόπια λειτουργία στηρίζεται κυρίως σε ΔΕ δασοφύλακες (75 άτομα), οι οποίοι ήδη εργάζονται σε δυσμενέστερη αναλογία έκτασης/προσωπικού (2014: 176 km²/δασοφύλακα στο
Αιγαίο έναντι 74 km² πανελλαδικά).
Κρίσιμο στοιχείο αποτελεί η ανεπάρκεια διοικητικής και τεχνικής υποστήριξης: υπηρετούν
μόλις 12 διοικητικοί και 3 μηχανικοί για όλες τις Διευθύνσεις. Αυτό δεν αποτελεί οργανωτική
λεπτομέρεια, αλλά δομική αδυναμία υλοποίησης έργων, σύνταξης μελετών, διεκπεραίωσης
ψηφιακών διαδικασιών και τεκμηρίωσης διοικητικών πράξεων.
Το βάθος του προβλήματος αποτυπώνεται και στις προβληματικές οργανικές θέσεις (κενές
και δεσμευμένες): 26 δασοφύλακες, 9 δασολόγοι, 30 δασοπόνοι, 4 δομικών έργων, 1 οδηγός (και λοιπές). - Το περιβάλλον στο Αιγαίο σε καθεστώς «τουριστικής μονοκαλλιέργειας» –
χωρίς αντίστοιχη κρατική θωράκιση
Ο νησιωτικός χώρος του Αιγαίου βιώνει με ιδιαίτερη ένταση αλλαγές χρήσεων γης υπό την
πίεση τουριστικής δόμησης, υποβάθμιση οικοσυστημάτων και ερημοποίηση (ιδίως σε άνυδρα νησιά), αυξημένη παραβατικότητα και αυθαίρετες επεμβάσεις, εντάσεις γύρω από μεγάλα έργα (ΑΠΕ κ.λπ.), καθώς και υψηλό κίνδυνο πυρκαγιών που απαιτεί συνεχή επιτήρηση.
Υπό τις συνθήκες αυτές, χωρίς επαρκή Δασική Υπηρεσία, η «ανάπτυξη» μετατρέπεται σε χωρική απορρύθμιση. Η στελέχωση συνιστά προϋπόθεση περιβαλλοντικής διακυβέρνησης και
όχι διοικητική λεπτομέρεια.
6 - Συγκεκριμένα αιτήματα – δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα
Ο Σύλλογος διατυπώνει τα ακόλουθα αιτήματα, τα οποία οφείλουν να συνοδευτούν από σαφές και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα υλοποίησης:
Α. Άμεση στελέχωση – άρση θεσμικής απομείωσης - Άμεση κάλυψη των κενών οργανικών θέσεων (16), με προτεραιότητα στις υπηρεσίες
πρώτης γραμμής. - Άμεση κάλυψη των δεσμευμένων οργανικών θέσεων (49) και ρητή δέσμευση συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος πλήρωσής τους με δυνατότητα κάλυψης των θέσεων
από υπαλλήλους και μέσω κινητικότητας. - Άμεσες προσλήψεις και ουσιαστική ενίσχυση των Δασικών Υπηρεσιών.
- Στοχευμένη ενίσχυση κρίσιμων ειδικοτήτων (δασοφύλακες, δασολόγοι/δασοπόνοι,
διοικητικοί, μηχανικοί και, όπου απαιτείται, πληροφορική).
Β. Νησιωτικότητα – ειδική πολιτική στελέχωσης - Θεσμοθέτηση ειδικής νησιωτικής πολιτικής στελέχωσης (άρθρο 101 παρ. 4 Σ) με κριτήρια χωρικής ασυνέχειας, προσβασιμότητας, μετακινήσεων, εποχικών αιχμών και επιχειρησιακής ετοιμότητας.
- Ετήσια δημόσια αποτύπωση στελέχωσης (οργανικές – υπηρετούντες – κενά – δεσμευμένες) και δεικτών επάρκειας ανά περιοχή.
Γ. Διοικητική και θεσμική λειτουργία - Ενίσχυση διοικητικής υποστήριξης.
- Χορήγηση στο Σύλλογο του σχεδίου του νέου Οργανισμού (οργανογράμματος) του
ΥΠΕΝ. - Τοποθέτηση Προϊσταμένων αποκλειστικά μέσω προκήρυξης (ενδιάμεσα με απόφαση
Υπηρεσιακού Συμβουλίου). - Τροποποίηση άρθρου 39 ν. 1845/1989 για ενίσχυση διεπιστημονικής λειτουργίας/επιχειρησιακής επάρκειας.
- Ακύρωση ισχύος άρθρου 31 ν. 5069/2023 (σχετικά με την απαγόρευση συμμετοχής
των υπαλλήλων των Δασικών Υπηρεσιών στην κινητικότητα). - Νομική κάλυψη των υπαλλήλων των δασικών υπηρεσιών για θέματα που αφορούν
την άσκηση των καθηκόντων.
Δ. Εργασιακά – μισθολογικά – συνθήκες απασχόλησης - Επαναφορά 13ου και 14ου μισθού.
7 - Χορήγηση δασικού επιδόματος/επιδόματος ειδικών συνθηκών σε όλους τους εργαζόμενους στο πεδίο και πλήρη απασχόληση στις Διευθύνσεις Δασών – αποκατάσταση
για οδηγούς και τοπογράφους ΤΕ/ΠΕ. - Ίση και δίκαιη κατανομή bonus και κινήτρου επίτευξης στόχων.
- Αποκατάσταση αμοιβής επι των δασοτεχνικών έργων (3‰).Το θεσμοθετημένο ποσοστό 3‰ επί των δασοτεχνικών έργων, καταργήθηκε στα μνημόνια χωρίς ισοδύναμη
πρόβλεψη. Ζητείται η επαναφορά του 3‰ ή η θέσπιση ισοδύναμου μηχανισμού αμοιβής, δεδομένου ότι το έργο και η ευθύνη παραμένουν.
Ε. Χρηματοδότηση – περιβαλλοντική πολιτική - Επαρκείς πιστώσεις στο Πρόγραμμα Δασοπροστασίας για διανυκτερεύσεις (45 ημέρες/έτος × 40,00 € × συμμετέχοντες).
- Ενίσχυση και επαναλειτουργία δασικών φυτωρίων με μόνιμο προσωπικό, για αναδασώσεις και ερευνητικό έργο με δημόσια πανεπιστήμια.
- Διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα των δασών και της βιώσιμης διαχείρισής
τους.Η διαχείριση των δασών οφείλει να ασκείται αποκλειστικά από το Δημόσιο ή,
σε κάθε περίπτωση, υπό τον πλήρη έλεγχο και την ουσιαστική επίβλεψη των δημόσιων Δασικών Υπηρεσιών, με σεβασμό στις αρχές της βιωσιμότητας, της προστασίας
του δασικού οικοσυστήματος και του δημοσίου συμφέροντος.. - Ειδικές θεσμικές διορθώσεις για λειτουργική επάρκεια
10.1 Οδηγοί – επιχειρησιακή πραγματικότητα και ίση μεταχείριση
Οι οδηγοί παρέχουν διαρκώς υπηρεσίες σε επιχειρησιακές δράσεις πεδίου υπό δύσκολες και
επικίνδυνες συνθήκες, ιδίως κατά την αντιπυρική περίοδο και εκτός ωραρίου. Παρά το γεγονός ότι μέχρι πρόσφατα εντάσσονταν στους δικαιούχους επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας, με την ΚΥΑ 2/50375/ΔΕΠ/11-09-2024 (ΦΕΚ Β΄ 5190) εξαιρέθηκαν χωρίς αντικειμενική και ειδική αιτιολόγηση, μολονότι εργάζονται στο ίδιο πεδίο κινδύνου με άλλες ειδικότητες που περιλαμβάνονται. Ζητείται η άμεση επανεξέταση και τροποποίηση της ρύθμισης,
ώστε να αποκατασταθεί η καταβολή του επιδόματος στους οδηγούς των Δασικών Υπηρεσιών.
10.2 ΤΕ Τοπογράφοι – ευθυγράμμιση της ΚΥΑ με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο
Ζητείται η άμεση τροποποίηση της ΚΥΑ οικ. 2/50375/ΔΕΠ/11.09.2024 (ΦΕΚ Β΄ 5190) λόγω
της αδικαιολόγητης εξαίρεσης της ειδικότητας ΤΕ Τοπογράφων από τους δικαιούχους του
επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας, ενώ η αντίστοιχη ΠΕ ειδικότητα έχει ενταχθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 21Β ν. 4325/2015 (τροποποίηση άρθρου 39 ν. 1845/1989), προβλέπεται ρητά η ένταξη ΠΕ και ΤΕ Τοπογράφων μεταξύ των κλάδων που αναγνωρίζονται ως
συνδεδεμένοι με δασικές αρμοδιότητες υπό συνθήκες υπαίθρου και αυξημένου κινδύνου. Η
εξαίρεση δημιουργεί θεσμική ασυνέπεια και δυσμενή διάκριση, προσβάλλοντας την αρχή της
ίσης μεταχείρισης και της αναλογικότητας. Ζητείται η άμεση ένταξη των ΤΕ Τοπογράφων
στους δικαιούχους.
8 - Αίτημα πολιτικής συνάντησης και κοινοβουλευτικής παρέμβασης
Ο Σύλλογος ζητά συντονισμένη πολιτική και κοινοβουλευτική παρέμβαση:
Α. Από το ΥΠΕΝ
συνάντηση με την πολιτική ηγεσία και τη Γενική Γραμματεία Δασών,
έγγραφη δέσμευση συγκεκριμένου και δεσμευτικού χρονοδιαγράμματος για άμεση
κάλυψη κενών και δεσμευμένων οργανικών θέσεων,
κατάρτιση ειδικού σχεδίου νησιωτικής στελέχωσης κατ’ εφαρμογή του άρθρου 101
παρ. 4 Σ.
Β. Από το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής
συμμετοχή του Γ.Γ. Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής στη διαμόρφωση του ειδικού
σχεδίου,
συντονισμό πολιτικών νησιωτικότητας με τις ανάγκες της δασικής διοίκησης στο Αιγαίο.
Γ. Από τους Βουλευτές των νησιών του Αιγαίου
ανάδειξη του ζητήματος στη Βουλή (ερώτηση/αναφορά/παρέμβαση),
πίεση για εφαρμογή στην πράξη της συνταγματικής πρόβλεψης,
Το Αιγαίο δεν ζητά «ειδική μεταχείριση». Ζητά ισότιμη κρατική προστασία. Όταν η αναλογία
στελέχωσης είναι κατά 62% δυσμενέστερη από τον πανελλαδικό μέσο όρο (βάση 2014) και το
28,3% των οργανικών θέσεων παραμένει ανενεργό, η ανισότητα παύει να είναι υπηρεσιακό
ζήτημα και καθίσταται πολιτικό πρόβλημα.
Κατόπιν τούτων, ζητείται άμεση συνάντηση με την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ, έγγραφη δέσμευση χρονοδιαγράμματος και κατάρτιση ειδικού σχεδίου νησιωτικής στελέχωσης σύμφωνα
με το άρθρο 101 παρ. 4 Σ.
Με τιμή,
Για το Διοικητικό Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος Η Γεν. Γραμματέας
Νίκος Χρυσάφης Δανάη Βεϊλή
