Η Κοινωνία των Απόμαχων της Εργασίας, καταρρέει κάτω από το
βάρος της ακρίβειας και της «Προσωπικής Διαφοράς».
Οι Μνημονιακές Κυβερνήσεις της δεκαετίας 2010 -2020, με διαδοχικές
νομοθετικές παρεμβάσεις δημιούργησαν μια Απαξιωμένη –
Εγκαταλελειμμένη κοινωνία, την κοινωνία των Απόμαχων της Εργασίας.
Η ΠΕΣ ΝΑΤ όλα αυτά τα χρόνια διαμαρτύρεται έντονα για τους Συνταξιούχους
των «δύο ταχυτήτων», αλλά η φωνή μας είναι «φωνή βοώντος εν τη
ερήμω», το μόνο που λαμβάνουμε από την Κυβέρνηση, είναι Αδιαφορία στις
υποδείξεις μας για τον επαναυπολογισμό των Συντάξεων μας, και οι
εκκλήσεις μας πέφτουν πάντα στο κενό. Στο επίκεντρο του «κυκλώνα»
βρίσκονται οι «παλιοί» συνταξιούχοι, δηλαδή όσοι θεμελίωσαν δικαίωμα
πριν από τις 15 Μαΐου 2016 και την εφαρμογή του νόμου Κατρούγκαλου.
Μετά από μια δεκαετία και φθάνοντας πλέον στο 2026, οι παλιοί
συνταξιούχοι έχουν νιώσει καλά στο πετσί τους όλα αυτά τα χρόνια, την
σταδιακή οικονομική εξουθένωση τους λόγω της «προσωπικής διαφοράς»,
της συνεχιζόμενης Εισφοράς Αλληλεγγύης, τις κρατήσεις 6% για την υγεία,
τόσο στην Κύρια όσο και την Επικουρική Σύνταξη, της οικονομικής
επιβάρυνσης στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, στον ΕΦΙΑ, και τα πολλά
και ανεκπλήρωτα ΘΑ του Πρωθυπουργού.
Δυστυχώς, η «προσωπική διαφορά» (που ο νυν πρωθυπουργός είχε
υποσχεθεί προεκλογικά το 2019 ότι ΘΑ την καταργούσε, μια από τις πολλές
υποσχέσεις και δηλώσεις του, που δεν είδαν το «φως»), λειτούργησε και
λειτουργεί ως «χρέος» που επιβαρύνει σημαντικά την οικονομική κατάσταση
των εξαθλιωμένων συνταξιούχων. Ενώ ο πληθωρισμός του 2025 έκλεισε στο
2,9% και ο Δείκτης Τιμών Καταναλωτή καλπάζει ήδη με 3,9%, οι παλαιοί
συνταξιούχοι είδαν το 2023 και το 2024 μηδενικές αυξήσεις. Ακόμη και
φέτος, η αναπροσαρμογή περιορίστηκε στο πενιχρό 1,2%, την ώρα που οι
υπόλοιποι έλαβαν 2,4%. Ουσιαστικά, η αγοραστική τους δύναμη
διαβρώνεται συστηματικά, καθώς οι ονομαστικές τους αυξήσεις
«καταπίνονται» από τη λογιστική διαφορά μέχρι αυτή να μηδενιστεί.
Μπορεί η Κυβέρνηση να ανακοίνωσε την μείωση για φέτος και την
κατάργηση της «Προσωπικής διαφοράς» το 2027 (έτος εκλογών γάρ), να
ενημερώσουμε την Κυβέρνηση ότι έτσι κι αλλιώς η «προσωπική διαφορά»
μέχρι το 2027 θα μηδενιζόταν σχεδόν για όλους τους συνταξιούχους, δώρο
άδωρο λοιπόν.
Φυσικά, αν και έχουν περάσει 8 χρόνια, ακόμη περιμένουμε την δικαίωσή
μας και την καταβολή των αναδρομικών 11μήνου (Επικουρική και Δώρα) σε
όλους τους Συνταξιούχους και όχι μόνο σ ’αυτούς που είχαν κάνει αγωγές,
δεν ξεχνάμε την παρότρυνση τόσο του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Κ.
Χατζηδάκη όσο και του ίδιου του πρωθυπουργού, να μην προβούμε σε
αγωγές γιατί θα δοθούν τα αναδρομικά σε όλους ανεξαιρέτως.
Πάντα έχουμε στα υπόψιν την Φορολογική «καταιγίδα», εάν και πότε τελικά
καταβληθούν τα αναδρομικά, μιας και θα βρεθούμε πάλι αντιμέτωποι με
τους υψηλούς φορολογικούς συντελεστές όπως και όταν πήραμε τα
αναδρομικά της κύριας σύνταξης που έφθαναν στο 40%.
Εάν και εφόσον γινόταν ο επανυπολογισμός των συντάξεων μας τότε που
έπρεπε, η προσωπική διαφορά θα είχε εξαλειφθεί νωρίτερα, επιτρέποντάς
στους συνταξιούχους να λάβουν τις κανονικές αυξήσεις της εισοδηματικής
πολιτικής πολύ νωρίτερα.
Οι Συνταξιούχοι μέρα με την ημέρα, καταρρέουν κάτω από το βάρος της
ακρίβειας και της αδιαφορίας των Κυβερνώντων. Η κυβέρνηση πρέπει να
αποφασίσει έστω και αν είναι πολύ αργά, αν η προσωπική διαφορά ήταν ένα
εργαλείο δημοσιονομικής εξισορρόπησης ή ένας μηχανισμός τιμωρίας.
Με τον πληθωρισμό να καλπάζει, την υπερακρίβεια στα είδη πρώτης
ανάγκης, στην ενέργεια, στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, η στασιμότητα
των συντάξεων μας δεν είναι απλώς ένας αριθμός, αλλά μια καθημερινή
απώλεια ποιότητας ζωής.
Από αμούστακα παιδιά φάγαμε με το κουτάλι πελάγη και ωκεανούς σε
πλοία εκ των οποίων τα περισσότερα ήταν «πλωτά νεκροταφεία», γίναμε
οι στυλοβάτες της Ελληνικής Οικονομίας, πληρώνοντας αδρά κάθε μήνα τις
εισφορές μας, για να ζούμε ως απόμαχοι της αρμύρας με το κεφάλι ψηλά,
έχοντας ιατρική φροντίδα, οικονομική επάρκεια, κοινωνική υποστήριξη,
και αναγνώριση της αξίας της τρίτης ηλικίας, αλλά δυστυχώς όλα αυτά, οι
Μνημονιακές κυβερνήσεις τα έχουν εξαφανίσει.
Αυτό που έχουμε νιώσει καλά στο πετσί μας τα τελευταία 7 χρόνια εκ μέρους
της σημερινής Κυβέρνησης, είναι η πλήρη αδιαφορία και ο εμπαιγμός μας,
αλλά όπως λέει και μια γνωστή Ελληνική παροιμία «Κυριακή κοντή γιορτή»,
ας το έχουν αυτό υπόψιν οι Κυβερνώντες, αλλά και οι απατημένοι –
εξαθλιωμένοι συνταξιούχοι να μην παρασύρονται από τα πενιχρά επιδόματα
πείνας και τα ξεροκόμματα που μας πετάνε κατά διαστήματα, φυσικά όχι σε
όλους τους συνταξιούχους. Εδώ να αναφέρουμε ότι το περίφημο «Fuelpass»
δεν θα το πάρουν όλοι οι συνταξιούχοι, όπως και πολλά άλλα «pass” φτώχιας
και πείνας.
Βεβαίως, δεν ξεχνάμε και το «νταβατζιλίκι» που πληρώνουμε στις εξετάσεις
μας στα εργαστηριακά κέντρα της Χίου, με την σιωπηρή συγκατάθεση του
υπουργείου υγείας και ΕΟΠΥΥ, έχοντας μας ως τα «θύματα», και έτσι
αποφεύγουν την σύγκρουση με τους γιατρούς στο νησί μας.
Είναι αδιανόητο Μισθωτοί και Συνταξιούχοι να ζούμε σε καθεστώς
φτώχειας και εξαθλίωσης, και ταυτόχρονα να βλέπουμε και να διαβάζουν
αναφορές σε διαφθορά, κακοδιαχείριση δημοσίου χρήματος, οικονομικές
ατασθαλίες, σκάνδαλα και λαμογιές εκατομμυρίων ευρώ.
ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΠΑΙΤΕΣ, ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΤΕ ΔΕΝ ΣΑΣ ΧΡΩΣΤΑΜΕ, ΔΩΣΤΕ ΠΙΣΩ ΤΑ
ΚΛΕΜΜΕΝΑ!!
Με Συναδελφικούς χαιρετισμούς
Δ.Σ ΠΕΣ ΝΑΤ
