Τραγωδία στη Χίο: Οι δικηγόροι του κατηγορουμένου καταγγέλλουν στοχοποίηση από τον Πλεύρη επειδή έκαναν τη δουλειά τους
Ο Δημήτρης Χούλης αναφέρει:
Από εχθές το βράδυ μέχρι και σήμερα το πρωί ένας υπουργός της κυβέρνησης επιτίθεται σε ένα ραντομ δικηγόρο σε ένα ραντομ νησί επειδή έκανα τη δουλειά μου και υπερασπίστηκα έναν κατηγορούμενο.
Τα κανάλια τον ακούνε αλλά δεν κάνουν καν τον κόπο να ρωτήσουν την άλλη πλευρα όπως θα επέβαλλε η δεοντολογία.
Ενα σκληρό πανίσχυρο κράτος προσπαθεί να συνθλίψει έναν πολίτη. Ελα που μας έχουν συνθλίψει εδώ και χρόνια και πλέον δεν έχουμε τι άλλο να χάσουμε.
Τελευταία φορά που υπουργός μετανάστευσης μίλησε για το δικηγόρο από τη Σάμο, το 2021 ο Μηταράκης, μέσα σε διάστημα ενός έτους έγιναν τα εξής: άρση τηλεφωνικού απορρήτου μου 3 φορές. Δεν βρήκαν τιποτα.
Κακουργηματικές δικογραφίες εις βάρος μου 3 φορές. Αρχειοθετήθηκαν όλες.
Πλημμεληματική δικογραφία εις βάρος μου 1 φορά. Αθωώθηκα.
Φορολογικός έλεγχος και επιβολή τεράστιου προστίμου. Με έξοδα κα κόπο μειώθηκε και ήδη αναμένεται απόφαση από το διοικητικό δικαστήριο καθώς τα όργανα του κράτους επέβαλλαν παράνομα πρόστιμο για ποσά που δεν έπρεπε.
Αυτή τη φορά τι θα κάνουν; Μάλλον τα ίδια.
Αρα τονίζω από τώρα: δεν είμαι εγκληματίας, μου αρέσει η ζωή μου όσο και να μας τη χαλάνε οι κυβερνώντες, και αποκλείεται να αυτοκτονήσω μέχρι να πάρει ο Ολυμπιακός το Champions League.
Το τεκμήριο της αθωότητας καταργείται πλήρως, ο κατηγορούμενος έχει ήδη καταδικαστεί από την κυβέρνηση σε πανελλήνια μετάδοση, ο δικηγόρος βάλλεται επειδή έκανε τη δουλειά του. Καλά πάμε.
Κατηγορούμαι ότι υπερασπίστηκα ένα φτωχό άνθρωπο, από τον Υπουργό που υπερασπίστηκε το Ναζί πατέρα του και είπε ότι είναι υπερασπιστικό δικαίωμα. Αδιανόητες καταστάσεις σε μια χώρα που κατρακυλάει στο βούρκο. Τουλάχιστον αυτή τη φορά με το ψεύτικο θάρρος που του δίνει το αξίωμα του όσα λέει τα λέει με δυνατή φωνή στα κανάλια, δεν ψιθυρίζει όπως τότε στην πλατεία εξαρχειων.
Τόσο εκνευρισμένος που δεν έχουν συνοχή όσα έγραψα.
Ο Αλέξης Γεωργούλης αναφέρει:
Σε μια υπόθεση τόσο τραγική όσο το ναυάγιο στο Μυρσινίδι της Χίου, οφείλουμε όλοι —πολιτεία, δικαιοσύνη, ΜΜΕ— να επιδείξουμε τη μέγιστη θεσμική σοβαρότητα.
Η απόδοση ποινικών ευθυνών δεν μπορεί να προηγείται της έρευνας, ούτε να υποκαθίσταται από πολιτικές δηλώσεις.
Ως συνήγορος υπεράσπισης, αλλά και ως Χιώτης, θεωρώ αυτονόητο ότι η υπεράσπιση δεν είναι επιλογή στάσης — είναι συνταγματικό καθήκον.
Το τεκμήριο της αθωότητας, η δίκαιη δίκη και η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης δεν είναι διαπραγματεύσιμα, ακόμη και όταν η κοινωνία είναι φορτισμένη.
Οι δημόσιες τοποθετήσεις που στοχοποιούν συνηγόρους υπεράσπισης δεν συμβάλλουν στη διαλεύκανση της υπόθεσης. Αντιθέτως, δημιουργούν πίεση εκεί όπου απαιτείται ψυχραιμία και εγγυήσεις δικαίου.
Η δικογραφία περιέχει αντιφατικά στοιχεία και σοβαρά αναπάντητα ερωτήματα. Αυτά θα αξιολογηθούν αποκλειστικά από τη Δικαιοσύνη — όχι από την πολιτική αντιπαράθεση, ούτε από επικοινωνιακές αναγνώσεις.
Η τραγωδία αυτή δεν θα τιμήσει τα θύματα αν βιαστούμε να “κλείσουμε” την υπόθεση.
Θα τιμηθεί μόνο αν αποδοθούν ευθύνες με όρους κράτους δικαίου και όχι πολιτικής σκοπιμότητας.
Η υπεράσπιση δεν υπονομεύει τη Δικαιοσύνη.
Τη θεμελιώνει.
