Ανάμεσα στον διχασμό και την ευθύνη μόνη πράξη αντίστασης η κοινή λογική!
Τώρα που καταλαγιάζει η σκόνη και οι «ήρωες του πληκτρολογίου», εκατέρωθεν, κάνουν το διάλειμμά τους, θα γράψω δυο κουβέντες με την ελπίδα να εκφράζουν την κοινή λογική.
Ζήσαμε άλλη μια κρίση στο νησί μας: δεκαπέντε νεκροί, δεκάδες τραυματίες, ανάμεσά τους πολλά παιδιά, και άνθρωποι που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή εκτελώντας το καθήκον τους που πληγώθηκαν βαθιά όχι μόνο από τα τραγικά περιστατικά αλλά κυρίως από το πέπλο της αμφισβήτησης που σκέπασε μεγάλο μέρος της μικρής μας κοινωνίας!
Δεν υπάρχει φυσιολογικός άνθρωπος που να εύχεται τον θάνατο σε άλλο άνθρωπο. Μπροστά στον θάνατο, εν καιρό ειρήνης, δεν μπορεί να χωρούν ιδεολογίες και αντίπαλα στρατόπεδα μίσους! Δεν μπορώ ούτε καν να σκεφτώ ότι,υπάρχει έστω και ένας κρατικός λειτουργός που ξεκινά από το σπίτι του για να βρεθεί μπροστά σε μια κρίση με στόχο τη δολοφονία ανθρώπων.
Αρνούμαι να αποδεχτώ την ηθική κατάπτωση της κοινωνίας μας και την εκατέρωθενστοχοποίηση «αντιπάλων» με αφιλτράριστες απόψεις στον δημόσιο διάλογο. Δεν αναφέρομαι σε ακροαριστερά ή ακροδεξιά ρετάλια!Αναφέρομαι στον απλό πολίτη, στον κανονικό άνθρωπο που αδυνατεί να αντιληφθεί το κακό που προκαλεί σχολιάζοντας με κακία ένα τραγικό γεγονός. Που ξεχνά πως πίσω από κάθε λέξη υπάρχουν οικογένειες, παιδιά, ζωές αλλά και ζωές που χάθηκαν!
Το «οι λιμενικοί είναι φονιάδες» το διαβάζουν τα παιδιά και οι οικογένειές τους, που επηρεάζονται ανεπανόρθωτα, ιδίως σε μια κλειστή κοινωνία όπου όλοι γνωρίζονται. Το «βουλιάξτε τους μετανάστες» το διαβάζουν νέοι και μικρά παιδιά που δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι, ακόμη και αυτός ο ανεγκέφαλος που σήμερα γράφει τέτοιες κουβέντες πιθανότατα θα έσωζε μια ανθρώπινη ζωή αν βρισκόταν μπροστά σε έναν πραγματικό περιστατικό χωρίς να αξιολογήσει την θρησκεία ή την καταγωγή του ανθρώπου που θα κινδύνευε. Κάθε δημόσια τοποθέτηση μας θέλει μεγάλη προσοχή γιατί η κανονικοποίηση της βαρβαρότητας επηρεάζει όχι κάποια μακρινή κοινωνία, αλλά την δική μας.
Καθημερινά ο ίδιος καυγάς: δεξιοί εναντίον αριστερών, χωρίς καμία ισορροπία. Αυτές οι πρακτικές απομακρύνουν τους νέους από την πολιτική ή ακόμη χειρότερα, τους οδηγούν στην αγκαλιά των ακραίων απόψεων οι οποίες μοιάζουν πιο ασφαλείς την παρούσα στιγμή!
Υπάρχει όμως και άλλος δρόμος. Ίσως όχι τόσο ελκυστικός, αλλά σίγουρα πιο ουσιαστικός. Πιο δύσκολος, λιγότερο θορυβώδης αλλά ο μόνος που αξίζει: ψυχραιμία, σοβαρότητα και προσήλωση στις ανθρώπινες αξίες και στην αλήθεια. Αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών με στόχο τη βελτίωση αναζητώντας όχι απλώς ένοχους για να εκτονωθεί η οργή του όχλου αλλά λύσεις σταπροβλήματα!
Το μεταναστευτικό είναι ένα πολυπαραγοντικό φαινόμενο χωρίς εύκολες απαντήσεις! Εγκληματίες και αδίστακτα κυκλώματα που επιδιώκουν μόνο το κέρδος εκμεταλλεύονται την ανάγκη των ανθρώπων για μια καλύτερη ζωή και τους μεταφέρουν χωρίς ασφάλεια, αδιαφορώντας για την ύπαρξή τους. Οι κρατικές αρχές οφείλουν να διασφαλίζουν τα σύνορα της χώρας αποτρέποντας κάθε παράνομη είσοδο αλλά με σεβασμό στο ανώτερο αγαθό της ανθρώπινης ζωής, με νομιμότητα, ευθύνη και ανθρωπιά. Εδώ ακριβώς είναι η ευθύνη της συντεταγμένης Πολιτείας, η οποία με τις πολιτικές της πρέπει να εγγυάται όλα τα παραπάνω.
Αφήστε, λοιπόν, τη Δικαιοσύνη να πράξει το καθήκον της και δείξτε το στοιχειώδη σεβασμό στους νεκρούς και στους ζωντανούς. Η μαυρίλα που εκφράζεται αφήνει το αποτύπωμά της πάνω στην κοινωνία μας και την επηρεάζει αρνητικά. Ας επιλέξουμε, επιτέλους, περισσότερο φως.
Γεώργιος Ισιδώρου Αμέντας
