Χωρίς νερό πως θα έρθει η ανάπτυξη;
Για δεκαετίες ένα σημαντικό πρόβλημα που ταλανίζει την Χίο και ιδιαίτερα στο Νότιο και έντονα παραγωγικό κομμάτι του νησιού είναι το νερό. Νερό για ύδρευση, νερό για άρδευση, πόσιμο νερό, κατάλληλο και ακατάλληλο νερό μέχρι και θάλασσα! Χρειαζόμαστε νερό! Ας δούμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η Νότια Χίος αποτελεί την “ατμομηχανή” του νησιού στον πρωτογενή τομέα με την καλλιέργεια της Μαστίχας και ναυαρχίδα του τουρισμού στον τριτογενή τομέα, με τα παραδοσιακά χωριά-κάστρα όπως είναι τα Μεστά, οι Ολύμποι κλπ., αλλά και τις πολυσύχναστες παραλίες Λιθί, Κώμη και Εμποριό κλπ. Ξεκινώντας από τον πρωτογενή τομέα και την καλλιέργεια της Μαστίχας, πρέπει να αντιληφθούμε τον οικονομικό αντίκτυπο που έχει στο νησί, όταν ο κύκλος εργασιών της ΕΜΧ μόνο για το έτος 2022 ήταν κάτι παραπάνω από 23 εκατομμύρια ευρώ, πράγμα που καθιστά την ενασχόληση με το μαστίχι την βαριά βιομηχανία του νησιού. Έτσι όλο και περισσότεροι άνθρωποι ασχολούνται με την καλλιέργεια της μαστίχας και αυτό σημαίνει νέες καλλιέργειες άρα ανάγκη για ΝΕΡΟ. Στις αρχές του Απρίλη, η ΔΕΥΑΧ με ανακοίνωση της και χωρίς αντικειμενικά κριτήρια, κοινοποίησε την απόφαση της για οριζόντιο κλείσιμο 4900 αρδευτικών παροχών. Δεν έλαβε υπόψη βέβαια στην απόφασή της, τις ανάγκες των παραγωγών, επαγγελματιών και μη. Έπειτα προσπάθησε να καθησυχάσει τους παραγωγούς με μέτρα που δεν έχουν λογική βάση π.χ. 10 κυβικά νερό ανά παραγωγό μέχρι τέλος Σεπτέμβρη και πρόστιμο εάν ξεπεράσει κάποιος το όριο αυτό. “Και τι γίνεται αν κάποιος έχει 1000 νέα δέντρα;” Ούτε ένα μπουκάλι νερό ανά δέντρο! Το κορυφαίο δε μέτρο ήταν η τοποθέτηση κεντρικών βρυσών μόνο για τους μαστιχοπαραγωγούς. “Αν δηλαδή πάει να πάρει νερό κάποιος χωριανός ο οποίος δεν έχει μαστιχόδεντρα και έχει λεμονιές τί θα του πούμε, όχι;” Για όλα αυτά τα εκτός λογικής μέτρα, κλήθηκε η δικαιοσύνη να αποφασίσει και προσωρινά να δικαιώσει την ΕΜΧ έως ότου εκδικαστεί η υπόθεση. Είναι δυνατόν να μην συμπεριλάβει η ΔΕΥΑΧ τις ανάγκες των μαστιχοπαραγωγών στις αποφάσεις της; Παρότι είναι ο βασικός μοχλός ανάπτυξης του νησιού; Και όμως είναι! Αν μιλήσουμε τώρα για την ύδρευση… τι να πρωτοπούμε? Από πέρσι το καλοκαίρι το φράγμα του Αγίου Γεωργίου του Συκούση είχε πρόβλημα με τα αποθέματα του νερού, έναν ολόκληρο χρόνο οι αρμόδιοι δεν φρόντισαν να βρουν λύση! Θα ήθελα να ρωτήσω τους αρμόδιους αν πάθουν ζημιά οι τοπικές πηγές υδροδότησης εστώ και στο 1%, τα χωριά θα πεθάνουν; Στα χωριά τα οποία ζουν από τον τουρισμό δεν μπορούμε να μιλάμε για εκ περιτροπής υδροδότηση. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΧΩΡΙΣ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. Δεν μπορούμε να μιλάμε για λειψυδρία όταν το δίκτυο της υδροδότησης είναι παλιό με αποτέλεσμα να έχει ένα τεράστιο ποσοστό απωλειών νερού. Όταν υπάρχει πρόβλημα με την ποσότητα νερού δεν γίνεται να μην υπάρχει άμεση αποκατάσταση. Δεν μπορούν να κουνάνε το δάχτυλο τους στους δημότες την στιγμή που τους χαρακτηρίζει η αδράνεια και η ολιγωρία! Σε ότι αφορά την ποιότητα, τα λόγια είναι περιττά. Στο μεγαλύτερο μέρος του νησιού το νερό είναι υφάλμυρο ή ακραία υφάλμυρο, τόσο που δεν αφρίζει το σαπούνι! Και αυτό το νερό ο πολίτης το ακριβοπληρώνει μαζί με την ετοιμότητα δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης. Για να σας προλάβω πριν μου απαντήσετε που θα βρούμε το νερό και ότι μιλάω με λόγια του αέρα, θα χρησιμοποιήσω μία φράση που χρησιμοποίησε ο κύριος Δήμαρχος. «Η ΔΕΥΑΧ είναι Ανώνυμη Εταιρία (Α.Ε.)». Άρα από την στιγμή που έχει απαίτηση να είναι εντάξει οι καταναλωτές/πελάτες της τότε και οι καταναλωτές/πελάτες/δημότες έχουν την απαίτηση να έχουν νερό. Που θα το βρει; Είναι θέμα της διοίκησης. Ας φέρει νερό ακόμα και με υδροφόρες!
Κολώτος Σταμάτης | Πρόεδρος του Λιθίου
