Χθές συνεδρίασε το Νομικό Προσώπου Δήμου Χίου προκειμένου να βρει λύσεις στις
επικείμενες εγγραφές των παιδιών στους παιδικούς σταθμούς μέσω ΕΣΠΑ.
Για ακόμα μία φορά φάνηκε η αδυναμία της δημοτικής αρχής να σχεδιάσει, να
προνοιήσει και να υλοποιήσει δράσεις υπέρ του πολίτη. Το νομικό πρόσωπο
εκφράζει την πολιτική βούληση της δημοτικής αρχής, θα έπρεπε ο κ. Δήμαρχος να
έχει ζητήσει την εισήγηση του ΝΠΔΔ ώστε να είναι πλήρως ενημερωμένος για τις
ελλείψεις και τα προβλήματα των υποδομών και να έχει ήδη μεριμνήσει να είναι
έτοιμη η επόμενη σχολική χρονιά.
Αντ’αυτού έχουμε το κτήριο των Καρδαμύλων το οποίο κρίθηκε ακατάλληλο από το
υγειονομικό να στεγάζει παιδικό σταθμό και απορώ αν ο κ. Δήμαρχος ή κάποιο άλλο
ανώτερο στέλεχος του Δήμου θα επέτρεπε το βρέφος της οικογενείας του να περνάει 6 ώρες
την ημέρα μέσα στη μούχλα!
Έχουμε επίσης ελλείψεις σε προσωπικό και προσωπικό που μπαίνει από «το παράθυρο»
χωρίς αντικείμενο εργασίας ενώ θα μπορούσαν οι προσλήψεις να γίνουν μέσω ΑΣΕΠ –
αξιοκρατικά και με διαφάνεια.
Η δημοτική αρχή επιλέγει για ακόμα μία φορά να θριαμβολογεί για ανούσια πράγματα, να
καρπώνεται έργα που άλλοι δούλεψαν για να υλοποιηθούν και στέλνει ευχές από καρδιάς
στους ψηφοφόρους της.
Στη σημερινή συνάντηση δυστυχώς αντί τα μέλη του Νομικού Προσώπου να μιλήσουν για
προγραμματισμό, προσλήψεις, υποδομές και να εναρμονιστούν με τις προϋποθέσεις της
χρηματοδότησης του ΕΣΠΑ προκειμένου να καλύψουν επαρκώς τους παιδικούς σταθμούς,
κουβεντιάζουν χωρίς επιβεβαιωμένη χρηματοδότηση και με πρώτη πρόταση να μειώσουν τα
βρεφικά τμήματα γιατί είναι δαπανηρά!
Όσοι γονείς έχουν προσπαθήσει να εξασφαλίσουν μια θέση στους παιδικούς μέσω
της χρηματοδότησης ξέρουν καλά τί σημαίνει να στηθείς έξω από το αρμόδιο γραφείο
για να προλάβεις να εγγράψεις το παιδί σου σε έναν παιδικό σταθμό από τις τρεις το
ξημέρωμα!
Νιώθεις σαν πολίτης τρίτης κατηγορίας στημένος εκεί έξω για να πάρεις σειρά, η
κούραση και το άγχος να βρεις έναν αξιοπρεπή χώρο φύλαξης για το παιδί σου για
τις ώρες που εργάζεσαι φτάνουν στο κόκκινο.
Όταν ακούς λοιπόν ότι η πρώτη πρόταση που τέθηκε ήταν να μειωθούν τα βρεφικά τμήματα
γιατί είναι δαπανηρά και η δεύτερη να δουλεύουν οι παιδικοί από τις 7 μέχρι τις 3 το λιγότερο
απογοητεύεσαι!
Αν περάσει αυτή η πρόταση, τα παιδιά αυτά που θα μείνουν έξω από τους παιδικούς τι θα
απογίνουν;
Αν δεν έχεις πλαίσιο στήριξης από το οικογενειακό σου περιβάλλον, τι γίνεται;
Η δημοτική αρχή φέρεται στους Χιώτες σαν να είναι πολίτες τρίτης κατηγορίας όταν δεν
μεριμνά τουλάχιστον για τα στοιχειώδη στον χώρο της παιδείας και της οικογενειακής
μέριμνας.
Ας θυμηθούμε και το ΔΣ όπου συζητήθηκαν τα θέματα του 5 ο δημοτικού σχολείου (έψαχνε η
δημοτική αρχή να βρει 20.000ε για επισκευαστικές εργασίες, κατόπιν εορτής) και βλέπουμε
τώρα τον κ. Δήμαρχο να καμαρώνει ότι οι εργασίες ξεκίνησαν και θα ολοκληρωθούν μέσα
στον Ιούλιο. Ποιες εργασίες; Το βάψιμο και το ρίξιμο των σοβάδων; Είναι αυτές οι εργασίες
αρκετές για να παραδώσουν ένα κτήριο αξιοπρεπές στα παιδιά και τους δασκάλους το
Σεπτέμβριο; Η απάντηση είναι όχι προφανώς!
Χάθηκαν δε 70.000€ από την ΕΤΑΧ για το βρεφονηπιακό στη Βέσσα από το leader του
2016 και θέλουν να κάνουν βρεφονηπιακό στην Ομηρούπολη χωρίς να χρειάζεται, καθώς το
νομικό πρόσωπο δεν έχει γνωμοδοτήσει και δεν έχει ζητήσει να γίνει ο συγκεκριμένος
βρεφονηπιακός.
Ο κ. Κάρμαντζης όμως επιμένει να προσπαθεί να ωραιοποιεί την κατάσταση γιατί έτσι θέλει
και μπορεί από τη θέση που τιμητικά του δόθηκε και παταγωδώς απέτυχε να αξιοποιήσει.
Εν κατακλείδι δεν υπάρχει ομοιογένεια στους παιδικούς σταθμούς, οι προσλήψεις
γίνονται κατά το δοκούν με δίμηνα, τρίμηνα και εξάμηνα και η έλλειψη προσωπικού
παραμένει, ακατάλληλα κτίρια, υποβαθμισμένες εγκαταστάσεις και το νομικό
πρόσωπο δεν ξέρει πως θα ανταπεξέλθει στη νέα σχολική χρονιά.
Συγχαρητήρια λοιπόν. Με τόσες χρηματοδοτήσεις να τρέχουν, με τόση πληροφόρηση και
καλά παραδείγματα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, με ένα σχεδιασμό από την προηγούμενη
δημοτική αρχή που έθεσε μια πολύ καλή βάση για το μέλλον, η υπάρχουσα δημοτική αρχή
κατάφερε να πάει τη Χίο 20 χρόνια πίσω! Μόνο συγχαρητήρια μπορούμε να πούμε γιατί
θέλει πραγματική προσπάθεια να το καταφέρει κανείς αυτό!
Π. ΚΑΜΠΟΥΡΗΣ
