[DISPLAY_ULTIMATE_SOCIAL_ICONS]
[masterslider id=”52″]
[masterslider id=”48″]
Ένα από τα σπάνια περιστατικά που αντιμετωπίσαμε στην κλινική Ζαφείρη την δεκαετία του 1970 και για ευνόητους λόγους δεν θα αναφέρω ακριβή ημερομηνία παρ’ότι γνωρίζω , όπως ούτε επίθετο αν και έχω την άδεια να το χρησιμοποιήσω…. είναι η Ραιβοποδία ή Ραιβοϊπποποδία δηλαδή τα πόδια γυρισμένα προς τα μέσα και αυτό συμβαίνει περίπου μια στις χίλιες γεννήσεις.
Κύρια αιτία είναι διαφορετική, από έλλειψη αμνιακού υγρού ή είναι στενή η μήτρα και τα πόδια του εμβρύου μέσα στην μήτρα παίρνουν τέτοια θέση διπλωμένα και γυρισμένα προς τα μέσα ή υπάρχει και η σπάνια περίπτωση της κληρονομικότητας .
Ένα πρωινό γύρω στις 10.00 π.μ. μπαίνει μέσα στο ιατρείο στην κλινική Ζαφείρη ο παλιός φίλος Ευάγγελος με την γυναίκα του και στην αγκαλιά το μόλις 40 ημερών βρέφος αγοράκι και μάνα και ο πατέρας μιξοέκλαιγαν για αυτό που αντιμετωπίζει το μωρό τους.
Ξέρετε γιατρέ το παιδί γεννήθηκε με στραβά πόδια και μας είπαν ότι θα χρειαστεί να κάνει πολλές εγχειρήσεις στην ζωή του για να φτιάξουν .
Δεν θα σχολιάσω ούτε θα αναφέρω ονόματα γιατρών και παιδιάτρων κ.λ.π.
Για να δούμε λοιπόν ρε φίλε Βαγγέλη του λέει ο Ζαφείρης τι είναι αυτό που θα χρειαστεί τόσες πολλές εγχειρήσεις ;
Μόλις το είδε ο Ζαφείρης τους είπε αφήστε τα μιξοκλάματα και ακούστε προσεκτικά : είναι κάτι σπάνιο λέγεται Ραιβοϊπποποδία ή Ραιβοποδία και άρχισε να τους εξηγεί το τί μέλλει γενέσθαι .
Αμέσως μου είπε ετοίμασε τις πιο μικρές γυψοταινίες που έχουμε !
Και χωρίς να χάνουμε χρόνο τοποθετήσαμε στα ποδαράκια του μωρού γύψο μέχρι το γόνατο για κάθε ενδεχόμενο για την κνήμη .
Τους εξήγησε ότι από εδώ και μπρος κάθε δύο τρείς μέρες θα του αλλάζουμε γύψο και στα δύο πόδια και σιγά σιγά σταδιακά θα επανέλθουν στα ίσια καθώς αναπτύσσεται το παιδί και τα κόκκαλα και σε κάθε αλλαγή θα τα γυρίζουμε λίγο λίγο προς τα έξω .
[masterslider id=”28″]
Ξεκίνησε αυτή η διαδικασία για περίπου έξι μήνες και τα πόδια του μικρού Νίκου είχαν γίνει τόσο ίσια όπως του Θεού Απόλλωνα και του Ερμή του Πραξιτέλους .
Την εποχή εκείνη στην Χίο δεν υπήρχε ορθοπεδικός και όλα τα ορθοπεδικής φύσεως περιστατικά τα αντιμετώπιζαν οι χειρουργοί !
Αφού όλα πήγαν καλά και κατ ευχήν ο Ζαφείρης τους είπε ότι τώρα πλέον πρέπει να πάρουν και την γνώμη ενός από τους καλύτερους ορθοπεδικούς της Ελλάδας που ήταν και φίλοι από τα φοιτητικά του χρόνια τον Ματθαίο ( Μάκη ) Λιούγκα ο οποίος ήταν και ο πρώτος αθλίατρος της Ελλάδας και μάλιστα και Βαλκανιονίκης στην σφύρα , εάν χρειάζεται κάτι για την συνέχεια της πορείας του παιδιού .
Απ’ότι θυμάμαι τους έδωσε κάποια ορθοπεδικά παπούτσια για λίγο διάστημα μέχρι να σταθεροποιηθεί η ανάπτυξη των ποδιών… απλά πράγματα .
Και έτσι τα στραβά πόδια του μικρού Νικολακιού με την Ραιβοποδία ή Ραιβοϊπποποδία σήμερα σε ηλικία μεταξύ 40 έως 47 χρονών έχουν γίνει ίδια όπως τα πόδια του Ερμή και του Απόλλωνα .
[masterslider id=”8″]
[masterslider id=”12″]
Τώρα ποιος ήταν ο Ματθαίος (Μάκης) Λιούγκας που είχα την τύχη να τον γνωρίσω στο τέλος του 1967 στην Χειρουργική Κλινική του αδελφού του Χειρουργού Αχιλλέα Λιούγκα όπου χορηγούσαμε νάρκωση μαζί με τον δάσκαλο μου Γιώργο Κατσουράκη την Παναγία ή Παναγίτσα στην οδό Μήλου στο Περιβολάκι στην Νίκαια .
Ένας λεβέντης άντρακλας μεγαλόσωμος χαμογελαστός με τα ιδεώδη του αθλητισμού που από το 1946 είχε δημιουργήσει μαζί με είκοσι άτομα τον ΑΝΟΓ και από το 1967 μετά την συνένωση των δυο αθλητικών συλλόγων της Γλυφάδας είχε οραματιστεί να γίνουν τα δύο κλειστά αθλητικά κέντρα της Γλυφάδας , το γυμναστήριο και το κολυμβητήριο
( το σημερινό ΔΑΚ Γλυφάδας – Μάκης Λιούγκας ) και συνέβαλε στην εξέλιξη του ΑΝΟΓ που έβγαλε ολυμπιονίκες και πρωταθλητές, κάνοντας την Γλυφάδα γνωστή σ’όλο τον κόσμο .
Υπήρξε για πολλά χρόνια πρόεδρος του συλλόγου και πρέπει να έχει έρθει και στην Χίο ως πρόεδρος της Γλυφάδας σε κάποιο αγώνα πόλο με τον ΝΟΧ .
Το γυμναστήριο πήρε το όνομα του Μάκης Λιούγκας το 1992 και κάθε χρόνο γίνονται διασυλλογικοί αγώνες που φέρουν το όνομα του !
Το 1986 διεκδίκησε την δημαρχία της πόλης αλλά έχασε για 50 ψήφους !
Ο Δήμος της Γλυφάδας έχει δώσει και το όνομα του εκτός από το γυμναστήριο και σε μεγάλο δρόμο της πόλης για την μεγάλη του προσφορά στα κοινά ,τον αθλητισμό και την ιατρική που το ιατρείο του ήταν ανοιχτό για όλους τους πολίτες της περιοχής που τον αποκαλούσαν γιατρέ λεβέντη μας !
Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα άνθρωποι της αυτοδιοίκησης που ξέρουν να τιμούν και να αναγνωρίζουν την προσφορά και την αξία των αξιόλογων πολιτών της προσφοράς και της δημιουργίας του τόπου τους !
Παράδειγμα προς μίμηση για μερικούς μερικούς που σφυρίζουν αδιάφορα όταν πρέπει να πάρουν ομόφωνες αποφάσεις για να τιμήσουν εν ζωή πολίτες της προσφοράς προς την κοινωνία !
Καλό ξημέρωμα !
Χίος 6 Ιουλίου 2020
Λευτέρης Πυκνής Μαλλιάς Καλλιμασιωτης
