[DISPLAY_ULTIMATE_SOCIAL_ICONS]
[masterslider id=”28″]
Το πρώτο ταξίδι στη Χίο
Ήμουνα πολύ μικρό παιδί όταν έφτασα στο μυροβόλο νησί
Μαζί με τους γονείς μου μια μελιστάλαχτη καλοκαιρινή αυγή.
Καθώς το ολόλευκο πλοίο έμπαινε στο σαγηνευτικό λιμάνι
Με τ’ απανωτά σφυρίγματά του διαλαλούσε τον ερχομό του
Στην πανέμορφη Χώρα που σιγά σιγά σαν γοργόνα ξυπνούσε
Ο ήλιος που σαν χρυσαετός είχε ανοίξει τα κίτρινά του μάτια
Πλημμύριζε με το ακτινοβόλο του βλέμμα τη γαλήνια πόλη
Μα και την παιδική μου ψυχή που αγαλλίαζε αντικρίζοντας
Για πρώτη φορά τη φωτερή κοιτίδα της πατρικής μου γενιάς.
Στον μόλο επιβιβαστήκαμε σ’ ένα ταξί που ώρα μας περίμενε
Και ξεκινήσαμε με καρδιές που ’χαν βγάλει φτερά για το Πυργί
Ένα περίφημο μεσαιωνικό χωριό στο νότιο άκρο του νησιού
Με σοκάκια στενά, τοξάρια καμπυλωτά και θολωτές καμάρες
Κι αφήνοντας πίσω μας τους μειλίχιους δρόμους της πόλης
Άρχισε να ξεδιπλώνεται σαν ολοπράσινη μακέτα η ύπαιθρος
Ο Κάμπος με τ’ αρχοντικά πνιγμένα μες στα μανταρινόδεντρα
Που μοσχομύριζαν κι οι ανεμόμυλοι στις κορφές των βουνών
Γοητευτικά σημάδια μιας περασμένης ανεπίστρεπτα εποχής
Και τα χωριά στολίδια στου τοπίου την εικαστική ομορφιά.
Στρίβοντας κι αφού είχαμε διανύσει είκοσι πέντε χιλιόμετρα
Πρόβαλλε ξαφνικά μπροστά μας ένας στενόμακρος κάμπος
Περιτριγυρισμένος από απαλούς λόφους με μαστιχόδεντρα
Κι αντίκρυ το Πυργί με το ψιλόλιγνο ασπριδερό καμπαναριό
Και τα αιωνόβια τείχη του τετράγωνου πέτρινου πύργου του.
Κατεβαίνοντας απ’ το ταξί στη γραφική ζωγραφιστή πλατεία
Με τη μεγαλοπρεπή εκκλησία της Παναγίας μπροστά μας
Κι αφού μας καλωσόρισαν οι λιγοστοί ακόμα συγχωριανοί
Που κάθονταν ανέμελοι στα δυο παραδοσιακά καφενεδάκια
Πήραμε τον σιγαλό σκιερό δρόμο για το πετρένιο σπίτι μας
Περνώντας απ’ τον καταπληκτικό ναό των Αγίων Αποστόλων
Απέξω απ’ τη δίφυλλη ξυλόπορτα μάς περίμενε με λαχτάρα
Η γιαγιά με τ’ αυλακωμένο πρόσωπο και το μαύρο τσεμπέρι.
Μια απ’ τις επόμενες μέρες ξεκινήσαμε πάνω σε γαϊδουράκια
Για το παραμυθένιο θαλασσοφίλητο επίνειο του Εμπορειού
Όπου ο πατέρας μου θα κεντούσε αρκετά μαστιχόδεντρά μας
Όταν φτάσαμε μετά από μια απαράμιλλα όμορφη διαδρομή
Μες στην καταπράσινη χαμογελαστή φύση με ψυχές ανθηρές
Εγώ με τη μητέρα μου πήγαμε για κολύμπι στα καθάρια νερά
Της διπλανής μαγευτικής παραλίας με τα κατάμαυρα βότσαλα
Που έλαμπαν στα τρυφερά χάδια των χρυσαχτίνων του ήλιου
Τα δέντρα στάλαζαν αρμύρα απ’ τα υγρά χυμώδη τους χείλη
Τα πουλιά φτερούγιζαν πασίχαρα τα λευκορόδινα όνειρά τους
Και μια ψαρόβαρκα πάφλαζε τη θάλασσα καθώς περνούσε.
Κι όταν έγινε 15 Αυγούστου, η μεγάλη γιορτή της Παναγίας
Με το Πυργί στην κορυφαία του μέρα πλημμυρισμένο κόσμο
Ξύπνησα ανυπόμονα νωρίς το πρωί για να πάμε στη λειτουργία
Οι πωλητές είχαν στήσει τους πάγκους με την πραμάτεια τους
Τα πρόσωπα ξεχείλιζαν ολόλαμπρα αισιόδοξα συναισθήματα
Και τα κυπαρίσσια στου ναού τον περίβολο σάλευαν με χαρά.
Μετά το τέλος της λειτουργίας στον κεντρικό κυκλικό δρόμο
Ξεκίνησε η περιφορά της ανθοστόλιστης εικόνας της Παναγίας
Οι λαμπροφορεμένοι παπάδες περπατούσαν αγέρωχα μπροστά
Τα ιεροφορεμένα παιδιά κρατούσαν στα χέρια τα εξαπτέρυγα
Κι απ’ τα λουλουδιασμένα μπαλκόνια με τα περίτεχνα ξυστά
Οι περίοικοι παρακολουθούσαν μ’ ευλάβεια την ιερή πομπή.
Το απόγευμα την ώρα που ο κόκκινος ήλιος έγερνε στη δύση
Οι καφετζήδες ετοίμαζαν τα τραπεζάκια γύρω απ’ την πλατεία
Οι ψήστες έψηναν κρέατα που κατατρυπούσαν τα ρουθούνια
Οι οργανοπαίκτες δοκίμαζαν τη στημένη στο κέντρο ορχήστρα
Για τον ξακουστό βραδινό πανηγυρικό χορό που ως το πρωί
Θα κρατούσε κάτω απ’ τον αστερωμένο ασημένιο ουρανό.
Έτσι κύλησε σαν το νερό ένας μήνας αληθινά ανεπανάληπτος
Κι ήρθε η μέρα που με τη μητέρα μου θα φεύγαμε για την Αθήνα
Ο πατέρας μάς συνόδεψε σαν γλάρος στοργικός ως την πόλη
Όπου επισκεφτήκαμε τον χλοερό πυκνόφυτο δημόσιο κήπο
Με το άγαλμα του μπουρλοτιέρη Κανάρη μες στα φοινικόδεντρα
Και τις επιβλητικές λευκές προτομές των πνευματικών ταγών
Το μεγαλειώδες κάστρο όπου βρήκε αποκούμπι η προσφυγιά
Το αρχαιολογικό μουσείο με τα εξαίσια ευρήματα της χιακής γης
Και πιο έξω τη Δασκαλόπετρα που ’δινε τα φώτα του ο Όμηρος.
Αν κι έχουν περάσει τόσα χρόνια δεν το ξεχνώ αυτό το ταξίδι.
Καρδερίνης Ισίδωρος
Ποιητής-Μυθιστοριογράφος-Αρθρογράφος
Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Facebook: Karderinis Isidoros
Twitter: isidoros karderinis
Linkedin: ISIDOROS KARDERINIS
[masterslider id=”48″]
[masterslider id=”8″]
[masterslider id=”12″]
