[masterslider id=”28″]
Λίγες μέρες μένουν για να κλείσει τον κύκλο του το 2020. Κατά γενική ομολογία, ήταν μιά
“ΑΧΑΡΗ” χρονιά. Ως τέτοια θα μείνει χαραγμένη στην Παγκόσμια ιστορία.
Κύριο χαρακτηριστικό της ήταν (και παραμένει) το θανατικό εκ της πανδημίας του κορωνοϊού
που, ναι μεν εκδηλώθηκε τέλη του 2019 στην Κίνα, όμως, καθ' όλο το 2020,έπληξε (και πλήττει
ακόμη) με σφοδρότητα ολόκληρον τον Πλανήτη φέρνοντας, κυριολεκτικά, τα “πάνω-κάτω”.
Πέρα των άπειρων θανάτων και του σοβαρού κλονισμού της Παγκόσμιας οικονομίας, η
πανδημία, στάθηκε αφορμή για να σηκώσει ξανά κεφάλι το, (όχι νέο) Παγκόσμιο “Κίνημα του
ανορθολογισμού” με τους ανορθολογιστές (στην Ελλάδα τους αποκαλούμε “ψεκασμένους”),
να στρατολογούν στις τάξεις τους ανθρώπους ιδιόμορφους, απερίσκεπτους, κυρίως όμως
καχύποπτους που εμφανίζονται με προσωπείο “άφοβου”, “επαναστάτη” και “πανέξυπνου” που
τα “ξέρει όλα”!!
[masterslider id=”8″]
Η ζημιά που μπορεί να προκληθεί από το “Κίνημα” αυτό κυρίως στη Δύση αλλά και στο
παγκόσμιο σύστημα, είναι ανυπολόγιστη. Και μόνο το γεγονός ότι, ανορθολογισμός και
Δημοκρατία, είναι έννοιες ασύμβατες, αρκεί για να αντιληφθούμε πόσο καθοριστικές μπορεί να
αποδειχθούν οι συνέπειες πιθανής γιγάντωσης του εν λόγω κινήματος κατά των Δημοκρατικών
Θεσμών και των ανθρωπίνων ελευθεριών απανταχού της γης.
Είναι ευτύχημα ότι, ισχυρά Κράτη, έστω στα πλαίσια του διαρκούς ανταγωνισμού τους,
στήριξαν και “έσπρωξαν” την επιστημονική κοινότητα και τις μεγάλες Φαρμακοβιομηχανίες
για την επείγουσα παρασκευή εμβολίων, ενώ, ταυτόχρονα, με “ενέσεις ζεστού χρήματος”,
στήριξαν (και στηρίζουν) παντοιοτρόπως τις οικονομίες τους και την παραγωγική διαδικασία
μήπως έτσι περιορίσουν τις αρνητικές συνέπειες της πανδημίας που προσομοιάζουν με αυτές
ενός ιδιότυπου Παγκοσμίου πολέμου.
΄Οπως ήταν αναμενόμενο, η μικρή και, θεσμικά, οικονομικά, υγειονομικά και λειτουργικά
αδύναμη χώρα μας, έζησε (και ζει) με τον δικό της τρόπο τις συνέπειες αυτού του “πολέμου”
έχοντας, ταυτόχρονα, να αντιμετωπίσει και την έξαρση της Τουρκικής επιθετικότητας.
Δύο “κακά” μέσα στην ίδια χρονιά, δεν είναι κάτι σύνηθες για μια Χώρα που προσπαθεί να
“βγάλει το κεφάλι της από το νερό”. Έστω όμως και έτσι, για μια ακόμη φορά,
επιβεβαιώθηκε η αλήθεια ενός αρχαιοελληνικού ρητού που λέει “ΟΥΔΕΝ ΚΑΚΟΝ ΑΜΙΓΕΣ
ΚΑΛΟΥ” ( σε ελεύθερη μετάφραση, “δεν υπάρχει κακό που να μη συνοδεύεται και από
κάποιο καλό”).
[masterslider id=”48″]
[masterslider id=”12″]
Αν αναρωτηθείτε, τί καλό μπορεί να έχει προκύψει από την Τουρκική επιθετικότητα ή από την
πανδημία, κάποιες (πρόχειρες) απαντήσεις μπορούν να βοηθήσουν στην κατανόηση των, κατ' εμέ,
θετικών συνεπειών για το σήμερα και το αύριο της Πατρίδας μας.
Η επιτυχής απόκρουση της ιδιότυπης “εισβολής” που επιχειρήθηκε στον Έβρο από την Τουρκία
σε συνδυασμό με την, επίσης επιτυχή, “σφράγιση” των θαλασσίων συνόρων των νησιών μας με
την έναντι γείτονα, αλλά και την μαζική κινητοποίηση και παρουσία του Ελληνικού στόλου (επί
μήνες) στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο, είχαν ως αποτέλεσμα: 1) την ανύψωση του ηθικού
τόσο των ενστόλων όσο και ημών των απλών πολιτών, ενισχύοντα;ς έτσι την ΕΘΝΙΚΗ
ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ 2) την κινητοποίηση της Πολιτείας και την άμεση εκπόνηση σχεδίου σοβαρής
ενίσχυσης της αποτρεπτικής ικανότητας των Ενόπλων Δυνάμεων,3) την δραστηριοποίηση της
Ελληνικής διπλωματίας η οποία, με πρωτοφανή ταχύτητα, πέτυχε να συνάψει η Χώρα μας
συμφωνίες και συμμαχίες άκρως σημαντικές για τα καλώς νοούμενα μακροχρόνια συμφέροντά της,
4) την κατανόηση, από τους παραδοσιακούς μας συμμάχους, του ρόλου της Τουρκίας ως ταραξία
και αποσταθεροποιητικού παράγοντα στην ευρύτερη περιοχή, κάτι που θα μας φανεί χρήσιμο
προσεχώς.
΄Οσον αφορά την πανδημία που έπληξε τη Χώρα μας, η επιτυχής αντιμετώπιση του πρώτου
κύματος αλλά και οι δυσκολίες που παρατηρούνται τώρα, κατά τη φάση του δεύτερου, έχουν πείσει
τους αντικειμενικούς, μη φανατικούς πολίτες ότι, το ΕΣΥ με υπηρέτες-λειτουργούς αυτού το
ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, δρα αποτελεσματικά παρά τις ελλείψεις και τα ό,ποια
προβλήματα παρουσιάζει. Πεισθήκαμε ότι, η “μικρή Ελλάς”, ακόμη και μετά από μια δεκάχρονη
οικονομική κρίση, διαθέτει, εντός και εκτός Χώρας, πανάξιους επιστήμονες που μας κάνουν
περήφανους.
΄Ελληνες ερευνητές, σκορπισμένοι ανά την Υφήλιο, συμβάλουν καθοριστικά στην πρόοδο της
ανθρωπότητας και τονώνουν με τα επιτεύγματά τους το Εθνικό γόητρο, κάτι που έχουμε απόλυτη
ανάγκη σήμερα.
Πέραν των ανωτέρω και της ό,ποιας Κυβερνητικής απόφασης για ενίσχυση του ΕΣΥ, στα
“καλά” που προέκυψαν ως αποτέλεσμα της πανδημίας, πρέπει να καταγραφεί η επιτάχυνση
αποφάσεων και διαδικασιών που οδηγούν τάχιστα και τη Χώρα μας στη νέα εποχή της
ψηφιακής τεχνολογίας και των ηλεκτρονικών εφαρμογών. Ήδη, μικροί και μεγάλοι, μιλάμε
για “τηλεκπαίδευση”, “τηλεργασία”,”τηλεϊατρική”,”τηλεδιάσκεψη”, “ηλεκτρονικό εμπόριο”
“ανέπαφες συναλλαγές” κ.ο.κ. Ασφαλώς όλα αυτά ούτε εύκολα είναι, ούτε κατανοητά και
αποδεκτά από μερίδα πολιτών. Όμως “ο κόσμος προχωρά” με οδηγό την επιστήμη και την
τεχνολογία. Ουδείς μπορεί να αντισταθεί.
Ζητούμενο βέβαια παραμένει αν η ανθρωπότητα θα ζήσει καλύτερα υπ' αυτές τις νέες συνθήκες
και αν ο άνθρωπος, αν κάθε άτομο ό,που γης, θα καλυτερεύσει τη θέση του μέσα στην κοινωνία. Η
απάντηση, προφανώς δεν θα αργήσει να δοθεί δεδομένης της ταχύτητας των εξελίξεων.
Και κάτι τελευταίο όχι όμως ασήμαντο. Ένα, επί πλέον καλό που προέκυψε από την
πανδημία, είναι ότι, αυτή, συνέβαλε (ίσως καθοριστικά) στην απαλλαγή των ΗΠΑ και όλης
της Υφηλίου από ένα άτομο που παρίστανε τον Πρόεδρο μιας Υπερδύναμης και που δεν θα
περάσει στην ιστορία ούτε καν ως “αποτυχημένος κλόουν”.
Θερμές ευχές για υγεία και “Καλές Γιορτές” με την ελπίδα ότι το 2021 δεν θα αντιγράψει
την “ΑΧΑΡΗ” χρονιά που φεύγει.
Οι Λατίνοι έλεγαν “Dum spiro spero”,δηλαδή “όσο αναπνέω ελπίζω” και εμείς λέμε σοφά
ότι “η ελπίδα πεθαίνει τελευταία”…..
ΠΑΕΙ Ο ΠΑΛΙΟΣ “ΑΧΑΡΟΣ” ΧΡΟΝΟΣ-ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ
ΤΟΥ “ΔΙΣΕΚΤΟΥ” 2020
του Αριστείδη Ζαννίκου
