Αγαπητά Μέλη,
Με μεγάλη θλίψη θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι το εκλεκτό και ενεργό μέλος της Ενώσεως, Νικόλαος Καστής, σύζυγοςτης επι σειρά ετών Μέλους του Δ.Σ. Άρτεμις Καστή, έφυγε από τη ζωή.
Η εξόδιος ακολουθία, θα τελεστεί αύριο Τρίτη 23/12/2025 και ώρα 14:00 στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Χίου.
Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και ο Θεός να τον αναπαύσει.
Το Δ.Σ. της Ε.Β.ΑΤ.
Είναι κάποιοι άνθρωποι πολύ σημαντικοί για τη ζωή του καθενός μας. Άνθρωποι που την καθόρισαν ή την επηρέασαν καθοριστικά.
Τον Νίκο τον γνώρισα στο πλοίο που ο πατέρας μου ήταν καπετάνιος όταν ήμουν τεσσάρων ετών. Από τα 4 μέχρι τα 7 μου ήμασταν με την μητέρα μου μαζί με τον πατέρα μου στο πλοίο. Ο Νίκος ήταν τότε υποπλοίαρχος. (δεύτερος στην ιεραρχία αμέσως μετά τον καπετάνιο) Σύντομα έγινε ο δεύτερος πατέρας μου. Τότε ο Νικολής δεν είχε παιδιά ακόμη και με είχε σαν παιδί του. Αγαρηνό με αποκαλούσε πειράζοντάς με. Αγαρηνό τον αποκαλούσα κι εγώ. Πειραζόμασταν λες κι ήμασταν συνομήλικοι που δεν ήμασταν. Μου σκάρωνε παιχνίδια στο πλοίο με τις ώρες, συντονίζοντας και τους άλλους ναυτικούς από το πλήρωμα και του χρωστάω κάποια από τα ομορφότερα χρόνια της ζωής, παρότι ήμασταν στη μέση του ωκεανού, κι εγώ χωρίς καθόλου άλλα παιδιά. Όση δουλειά κι αν είχε, είχε πάντα χρόνο για μένα.
Μετά το ξεμπαρκάρισμα, ανέλαβε κι αυτός οργανωτική θέση στην ναυτιλιακή που εργαζόταν, στη στεριά πια. Ο Αγαρηνός, ήταν ο αγαπημένος του μπαμπά μου, αλλά κι ο μπαμπάς μου ο αγαπημένος του. Εργατικός, έντιμος, άνθρωπος των αξιών, έλεγε λίγα κι ακόμη πιο λίγα για τον ίδιο. Καλός σύζυγος και πατέρας, πάντα είχε να πει μόνο καλό για κάποιον, αλλιώς δεν θα έλεγε τίποτα. Αν ήθελε να σου πει κάτι, θα στο έλεγε στα ίσια. Σεμνός κι έντιμος. Αν του άφηνες ένα εκατομμύριο να σου φυλάξει, στο τέλος δεν θα έλειπε ούτε ευρώ.
«Είναι εύκολο να βγάλεις το μάτι του του άλλου, το δύσκολο είναι να το ξαναβάλεις στη θέση του», ήταν το αγαπημένο μου από τα σοφά του αποφθέγματά.
Τον τελευταίο καιρό είχε ταλαιπωρηθεί με την υγεία του. Φέτος το καλοκαίρι πήγαμε με τη μαμά και τον είδαμε μαζί με την Artemis, την αγαπημένη του σύζυγο. Χαρήκαμε πολύ κι εκείνος χάρηκε ακόμη πιο πολύ. Η οικογένεια του Αγαρηνού ήταν και δική μας οικογένεια με τα χρόνια και τις δεκαετίες.
Προχθές η Άρτεμις με πήρε να μου πει ότι ο Αγαρηνός έφυγε για το τελευταίο του μπάρκο κι επιθυμία του ήταν να μείνει για πάντα στο νησί μας στην Χίο, την οποία υπεραγαπούσε.
Αγαρηνέ θα μας λείψεις.
Να δώσεις φιλιά στον μπαμπά και σε όλους τους καλούς μας φίλους.αναρτηση Στεφάνου Ξενάκη
