Ο Άγιος Σίδερος της Καλλιμασιάς όπως τον έζησα την δεκαετία 1950

Δεν θα αναφερθώ στην ιστορία του Αγίου Ισιδώρου ούτε για το πώς εμαρτύρησε στην Χίο γιατί έχουν γραφτεί εκατοντάδες κείμενα και άρθρα για τον βίο του Αγίου και για το κάθε εκκλησάκι της κάθε περιοχής της Ελλάδας!

Για την Χίο άλλωστε είναι γνωστό ως προστάτης του σχίνου και της μαστίχας για τα 24 Μαστιχοχώρια !!

Θα ζωντανέψω μνήμες στα παιδιά της εποχής μας της γενιάς μας στο χωριό μας την Καλλιμασιά της Χίου με φωτογραφίες που θα αισθανθούν την νοσταλγία της εποχής εκείνης!

Το κείμενο μου το αφιερώνω σε όλες και όλους τους Εορτάζοντες Ισιδώρους και Ισιδώρες και όλα τα υποκοριστικά και συνθετικά ονόματα που γιορτάζουν σήμερα 14 /5/2021 καθώς και σ όλους τους φίλους , γνωστούς και συγγενείς απανταχού γης Καλλιμασιώτες!

ΘΥΜΑΜΑΙ τα παιδικά μου χρόνια και νοιώθω υπερηφάνεια που γεννήθηκα και μεγάλωσα μέχρι τα δώδεκα μου στο χωριό μας την Καλλιμασιά και πήγα στο δημοτικό σχολείο του χωριού  μου και έμαθα πολύ καλά τα πρώτα μου γράμματα ,που πολλές φορές γράφω για τα δύσκολα μεν,αλλά αγνά και ζηλευτά παιδικά χρόνια με όλα τα παιχνίδια πού παίζαμε , που τα σημερινά παιδιά ούτε καν μπορούν να φανταστούν, με την ελευθερία που κυκλοφορούσαμε ,με τις ανοιχτές πόρτες και παράθυρα χωρίς τον φόβο των εγκληματιών και των παράνομων πού παίζαμε μέσα στους αμυγδαλαιώνες και τις αλάνες κατά εκατοντάδες όλα τα παιδιά του χωριού!

Και έρχομαι στην σημερινή γιορτή του Αγίου Σιδέρου (όπως τον λέγαμε τότε) που κάθε χρόνο στο εκκλησάκι που βρισκότανε λίγο πιο πάνω από το σπίτι μας στην πατέλα και στον κισσό,κοντά στο Καμινάκι περιοχή πού ονομάζεται Άγιος Σίδερος, όπου ο Παντελής Μπόλιας(ΑΓΛΑΜΑΣ) που με τον ΤΑΒΛΑ  του πουλούσε τα χειροποίητα γλυκά που έφτιαχνε “δίπλα στο σπίτι της γιαγιάς μου της Αργυρώς Σούλη το γένος Σωτηράκη με το παρατσούκλι Κουτσουμπέρενα.” ..με αγνά και φρέσκα υλικά (Σάμαλι, Μπακλαβάδες, Καταΐφια, χανουμάκια, Γαλακτομπούρεκα,Κοπεγχάη ,καραμέλες ασπροκόκκινες, Γλυφιτζούρια ,Κοκοράκια, Ζαχαρόμηλα κ.λ.π.) και μας έδινε χαρτζιλίκι για να καθαρίσουμε και να διανοίξουμε τον κατσικόδρομο που πήγαινε μέχρι την πόρτα του εξωκλησιού του Αγίου Σιδέρου από τις πέτρες, τις χαλικουργιές και τα σχινόκλαδα που έφραζαν το δρόμο για να πάνε την σημερινή γιορτή όλοι οι χωριανοί μας γιατί είχαμε αρκετούς με το όνομα Ισίδωρος!

Όπως γράφω ο βίος και τα γεγονότα του Αγίου Ισιδώρου ήταν και είναι όλα γνωστά σε μένα γιατί μέχρι τα δώδεκα μου χρόνια έμενα στο ίδιο δωμάτιο με την προγιαγιά μου (Καλλιοπό) Καλλιόπη Σωτηράκη επειδή ο γυιός της Στέφανος ήταν Καντηλανάφτης στην εκκλησία του χωριού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και με ξυπνούσε από τα μαύρα χαράματα για να την πάω στην εκκλησία λόγω γήρατος” στον χαλασμό τον μεγάλο σεισμό του 1881 ήταν 14 χρονών ” αλλά επειδή φοβόταν στο δρόμο το μισοσκόταδο!

Βέβαια από αυτή την γριούλα έμαθα πολλά ιστορικά γεγονότα που μου διηγότανε και ειδικότερα εκκλησιαστικά και για τους Αγίους που και σήμερα ΘΥΜΑΜΑΙ ακόμα τα περισσότερα κοντάκια και απολυτίκια και σχεδόν όλα τα τελετουργικά λόγια εκκλησιάσματος γιατί τα ρουφούσα σαν σφουγγάρι στο μυαλουδάκι μου!

Επίσης θυμάμαι την δεκαετία του 1960 όταν πήγα στην πρώτη μου έμμισθη δουλειά στην Κλινική του μεγάλου μου δασκάλου Γιάννη Αυγουστή και είχα συνεργασία με όλα τα φαρμακεία τον Φαρμακοποιό Γιάννη Σόδη που έφτιαχνε διάφορα προϊόντα και αρώματα με γεύση και άρωμα της Μαστίχας και όταν έβγαλε την πρώτη οδοντόκρεμα με γεύση Μαστίχας ήμουν από τους πρώτους που μου χάρισε! Αυτό το σημειώνω επειδή ο Άγιος Ισίδωρος έχει σχέση με την  Μαστίχα και αργότερα ο Γιάννης Σόδης έφτιαξε πολλά προϊόντα καλλυντικά με άρωμα Μαστίχας!

Αυτές τις παιδικές θύμισες μου φέρνει κάθε χρόνο η γιορτή του Αγίου Ισιδώρου, αλλά δυστυχώς τα τελευταία οκτώ χρόνια για μένα είναι διαφορετικές και στενάχωρες όλες αυτές οι μέρες λόγω του φευγιού της Ιουλίας μου!

Καλό ξημέρωμα και Χρόνια Πολλά σε όλες και όλους τους Εορτάζοντες!

Χίος 14 Μαΐου 2021

Λευτέρης Πυκνής Μαλλιάς Καλλιμασιώτης