[masterslider id=”28″]
Σύντροφοι και συντρόφισσες
Ανεβαίνοντας το σκληρό και άγονο τούτο τόπο που τα μάτια της θάλασσας δεν τον βλέπουν
αναλογιζόμουνα τι δύσκολες και στερημένες μέρες ζούσε ο άνθρωπος προτού τα
επιτεύγματα της λεγόμενης βιομηχανικής και όχι μόνο επανάστασης φτάσουν στον τόπο.
Πόσο καθυστερημένα φτάσανε τα νέα από τα μεγάλα κέντρα και πως οι δυσκολίες , η
καταπίεση και η εκμετάλλευση είχαν ατσαλώσει και γιγαντώσει τις ψυχές και τη συνείδηση
τους.
«Πως μάθανε να οργανώνουμε τις δυνάμεις τους να σφίγγουνε τα δόντια να θέτουνε
σκοπούς πεντακάθαρους, να φωτίζουνε την πορεία τους με σίγουρο φως …..
Συνεχής θυσία η ζωή τους, για το γενικό καλό
Κι οι χαρές τους? Ποιες είναι οι χαρές τους? Θα ρωτούσε ένα υπαρξιστής
Μέσα στη έννοια θυσία υπάρχουν όλα. Και το θεμέλιο της αγάπης κι η ηδονή να ξοδεύεις
κι η χαρά της νίκης κι η σοφία του μόχθου….. Αυτό τον ανθρώπινο τύπο ονειρεύτηκε ο
Οστρόφσκι να κατακτήσει τη γη.» μας λέει ο Θέμος Κορνάρος στον πρόλογο του βιβλίου
«Γεννημένοι στη Θύελλα» Νικολάι Οστρόφσκι . Αυτός ο ανθρώπινος τύπο κυριαρχούσε στις
τάξεις των κομμουνιστών και των αγωνιστών την περίοδο των μεγάλων αγώνων τη περίοδο
της φασιστικής Γερμανικής Κατοχής 41-45 και στη συνέχεια τα σκληρά χρόνια του εμφυλίου
1946-1949.
Αυτούς του «Αθάνατους αγωνιστές τιμούμε κάθε χρόνο, τον ιερό και τίμιο αγώνα τους.
Κρατάμε ζωντανές τις μνήμες και το σπουδαιότερο διδασκόμαστε εμπνεόμαστε και
συνεχίζουμε τους αγώνες πάνω στα ματωμένα τους ίχνη – όπως λέει και ο ποιητής- στους
αγώνες που ανοίγονται μπροστά μας.
Αγαπητοί φίλοι , σαν ΚΚ είμαστε κοντά στους καθημερινούς αγώνες και καημούς του λαού.
Μπαίνουμε μπροστά στην καθημερινή πάλη για την επιβίωση του. Τα μάτια, τα αυτιά, οι
δυνάμεις μας όλες είναι απλωμένες παντού.
Στα σχολεία στα νοσοκομεία, στα λιμάνια, στους χώρους δουλειάς, στον πολιτισμό, στον
περιβάλλον, στους νέους, στην Ειρήνη.
Δεν μας τρομάζει το πρόσκαιρο, αυτή η δήθεν πολυφωνία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης
που την πλασάρουν και για δημοκρατία. Η ίδια η ζωή έρχεται και μας προσγειώνει . Τα
καθημερινά προβλήματα οξύνονται, η ταξική αντιπαράθεση ανεβαίνει με κορυφαία
ζητήματα την ανεργία την ακρίβεια, τη φτώχια και τώρα την πανδημία που την χρησιμοποιεί
η κυβέρνηση σαν ευκαιρία για να περάσει νέα αντεργατικά μέτρα. Ταυτόχρονα αφήνει στο
έλεος απροστάτευτο το λαό αρνούμενη να πάρει ουσιαστικά μέτρα στους μεγάλους χώρους
δουλειάς, στα σχολεία, στα Μ.Μ.Μ. που έχουν μετατραπεί σε εστίες υπερμετάδοσης του
ιού.
Στις μεγάλες επιχειρήσεις όπως αυτές των Σούπερ Μάρκετ το μόνο που τους ενδιαφέρει
είναι η συνεχής λειτουργία τους , ακόμα και όταν διαπιστωθεί συγκέντρωση κρουσμάτων.
Οι εργαζόμενοι και τα σωματεία σε τέτοιους χώρους όπου καθημερινά περνούν χιλιάδες
άνθρωποι έβαλαν ζήτημα αυστηρής προστασίας, τακτικής απολύμανσης
επαναλαμβανόμενα τεστ με έξοδα των επιχειρήσεων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το Lidl
Χίου που μετά από πέντε βεβαιωμένα κρούσματα, έκλεισε για λίγες ώρες και ξανάνοιξε
εκθέτοντας σε κίνδυνο εργαζομένους και πελάτες.
Απ ότι ξέρουμε κι άλλοι εργαζόμενοι βρέθηκαν μετά δύο ημέρες με νέα κρούσματα και παρά
την διαμαρτυρία του σωματείου ιδιωτικών υπάλληλων συνεχίζει να λειτούργει με την
εγκληματική ανοχή της πολιτείας .
Η πανδημία βάθυνε την καπιταλιστική κρίση μεγαλώνοντας τα προβλήματα στην εργατική
λαϊκή τάξη . Βοήθησε να φανούν με δραματικό τρόπο τα οξυμένα προβλήματα υγείας στα
δημόσια νοσοκομεία, οι ελλείψεις σε ιατρικό νοσηλευτικό προσωπικό σε αναγκαία
προστατευτικά μέσα και εφόδια εξαιτίας της αυτοχρηματοδότησης και της ιδιωτικοποίησης
των δημοσίων υπηρεσιών μεγαλώνουν.
Και μέσω πανδημίας αγαπητοί φίλοι ξέσπασαν και τα σκάνδαλα για βιασμούς και
παιδεραστία στο χώρο της τέχνης και του θεάτρου.
Είναι τόση η βρώμα και η δυσωδία του συστήματος που δεν δίστασε κάποιος βουλευτής του
κυβερνώντος κώματος να σπιλώσει τη μνήμη του ήρωα αγωνιστή Άρη Βελουχιώτη.
Τα παραπάνω περιστατικά και η έκταση που έχουν πάρει αποδεικνύουν ότι δεν πρόκειται
απλά και μόνο για κάποιες ακραίες ατομικές συμπεριφορές. Δείχνουμε τα τέρατα αλλά
κρύβουμε την κοινωνία που γεννά και συντηρεί τα τέρατα.
Ο βούρκος που αναπαράγει τη βία κατά των γυναικών και ευάλωτων προσώπων πηγάζει απ
την καπιταλιστική σαπίλα. Μοναδική ασπίδα προστασίας είναι ο συλλογικός αγώνας.
Παράλληλα γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες της κλιμακούμενης έντασης στην περιοχή μας.
Η πατρίδα μας αποτελεί στρατηγική σημασίας τόπο έχει γεμίσει με Αμερικάνικες
στρατιωτικές βάσεις που κοιτάζουν στην ευρύτερη περιοχή της Μαύρης θάλασσας. Για το
λόγο αυτό ο έλεγχος της περιοχής έχει προτεραιότητα στα σχέδια ΗΠ ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Τι σημαίνει όπως ΝΑΤΟ για τον τόπο μας. Σημαίνει συμμετοχή σε πολύ επικίνδυνους
σχεδιασμούς, αποστολές σε όλο τον κόσμο για νέους πολέμους. Σημαίνει νέες στρατιωτικές
βάσεις, σημαίνει συγκέντρωση δυνάμεων στα σύνορα με τη Ρωσία.
Τούτες τι μέρες χιλιάδες Αμερικάνοι και ΝΑΤΟΙΚΟΙ στρατιώτες εκατοντάδες οχήματα και
τεράστιοι όγκοι στρατιωτικού υλικού αποβιβάζονται στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης
συμμετέχοντας σε μια αλυσίδα ασκήσεων, μια πρόβα πολέμου θα λέγαμε , έχοντας
στραμμένα τα όπλα προς τη Ρωσία, στέλνοντας παράλληλα μήνυμα προς τη Κίνα.
Η άσκηση αυτή και η εμπλοκή της χώρας στα σχέδια αυτά δημιουργεί μεγάλους κινδύνους
αφού την μετατρέπει σε στόχο.
Κοντά σε όλα τα παραπάνω οξύνεται ο ανταγωνισμός των αστικών τάξεων Ελλάδας και
Τουρκίας. Ενισχύεται η ένταση των αντιθέσεων στην περιοχή, κλιμακώνεται η επιθετικότητα
έναντι των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, ακόμα και η αμφισβήτηση νησιώτικής
ελληνικής επικράτειας, στις οποίες συμβάλει και η Νατοϊκή ευρωενωσιακή στήριξη της
Τουρκίας.
Οι ανταγωνισμοί δημιουργούν μακροχρόνιους πολέμους στη Μ. Ανατολή καλλιεργούν
εθνικισμούς και εχθρότητα ανάμεσα στους λαούς. Δημιουργούν τεράστια κύματα
προσφυγών προς τη Δύση με εκρηκτικά προβλήματα που οξύνονται από τις αποφάσεις της
ΕΕ και της Ελληνικής κυβέρνησης να τους εγκλωβίσουν και να τους φυλακίσουν στα νησιά
του Αιγαίου. Τσαλαπατώντας τα ανθρώπινα δικαιώματα κατά παράβαση του διεθνούς
δικαίου για τους πρόσφυγες.
Στον τόπο μας νοιώσαμε τον αυταρχισμό της κυβέρνησης και την αστυνομοκρατία ακριβώς
ένα χρόνο πριν. Γίναμε μάρτυρες της απόβασης της στρατιάς των ματατζήδων που έδρασε
στην κυριολεξία σαν στρατός κατοχής. Βιώσαμε στο πετσί μας τα γκλοπς τα χημικά και τη
βία. Όμως δεν τους επιτρέψαμε να μετατρέψουν τα νησιά σε φυλακές της Ε.Ε. με
δεσμοφύλακες του νησιώτες.
Η Κυβέρνηση άφησε το πράγμα να ξεχαστεί κι εφέτος συνεχίζει την ίδια τακτική επιλέγοντας
να δημιουργήσει φυλακές προσφύγων στην περιοχή του θόλου αυτή τη φορά
προσπαθώντας να εφαρμόσει τις εντολές της ΕΕ αγνοώντας τις αποφάσεις του δημοτικού
συμβουλίου τις αποφάσεις των ΓΣ των γειτονικών κοινοτήτων και όλου του χιώτικου λαού.
Είμαστε έτοιμοι να δώσουμε ξανά τη μάχη αν χρειαστεί όλοι μαζί ενωμένοι με οργάνωση ,
τάξη, μεθοδικότητα και αποφασιστικότητα και θα νικήσουμε. Οι αγώνες που δώσαμε μέχρι
τώρα μας έχουν διδάξει.
Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι με όλα τα παραπάνω που αναφέραμε φαίνεται ξεκάθαρα ότι
επιδιώκουν να κάμψουν τη αντίσταση του λαού, να τον κάνουν να σκύψει κι άλλο το κεφάλι.
Όμως είμαστε σίγουροι ότι θ α διαψευσθούν.
Το γεγονός ότι η μεγάλη πλειοψηφία του λαού απογοητευμένη και φοβισμένοι κοιτά
σήμερα να σώσει αυτά τα λίγα που έχει δεν πρέπει να μας ξεγελά.
Αυτό ο κόσμος την κατάλληλη στιγμή θα σηκώσει το μπόι του, έχουμε αρκετά παραδείγματα
γι αυτό και πρώτα απ όλα τους αγώνες της Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού
Στρατού Ελλάδος. Αποδείχτηκε ‘ότι η μαζικότητα η αποφασιστικότητα, ο οργανωμένος
συλλογικός αγώνας με το κατάλληλο πλαίσιο μπορεί να πετύχει.
Είμαστε περήφανοι για την μεγάλη στρατιά ηρώων και αγωνιστών. Ο ηρωισμός εκείνων των
ημερών εμπνέει το σήμερα μας δίνει κουράγιο για νέες μάχες. Με αποφασιστικότητα και
δύναμη δεν θα τους επιτρέψουμε να εφαρμόσουν τα βρώμικα σχέδια τους και να
υποβαθμίσουν κι άλλο τη ζωή μας
Κυδιάντα Φλεβάρης 2021
Δημήτρης Ψωμαδάκης
[masterslider id=”48″]
[masterslider id=”12″]
[DISPLAY_ULTIMATE_SOCIAL_ICONS]
