[hsas-shortcode group=1″” speed=”10″ direction=”left” gap=”50″]
[masterslider id=”28″]
-
-
ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣΠώς, από τους δασικούς πυρήνες του Αίπους, οδηγηθήκαμε στο “ΤουριστικόΧωριό”του Αριστείδη Ζαννίκουπρ. Δημάρχου ΟμηρούποληςΑρχίζω τη σημερινή διήγηση με μια αναγκαία εξήγηση:– Αν και η Παράταξή μου δεν ήταν θιασώτης της τουριστικής επένδυσης επί του Αίπους,εν τούτοις,κατά τη Δημαρχιακή μου θητεία στον Δήμο Ομηρούπολης (1991-1998), με τον αείμνηστο φίλοκαι συνεργάτη μου Μάρκο Νικ. Ψώρα στο τιμόνι της “Προμηθευτικής” (ΠΕΔΗΒ Α.Ε.),κάναμε τα αδύνατα δυνατά για τη συνέχιση των έργων στο “Τουριστικό Χωριό”, μιάς και τοαντίθετο, συνεπαγόταν την υποχρέωση επιστροφής μεγάλων ποσών επιδοτήσεων που είχελάβει η ΠΕΔΗΒ Α.Ε.Επί πλέον, τα μπαγκαλόους και η κεντρική τους μονάδα, αν έμεναν “κουφάρια” επί χρόνια, μόνο“ωραίο θέαμα” δεν θα προκαλούσαν. Πώς όμως φθάσαμε στην ριψοκίνδυνη απόφαση δημιουργίας“Τουριστικού Χωριού” πάνω σε “ξεροβούνι” ενός, μη τουριστικού, νησιού;Αυτήν ακριβώς την “ιστορία” θα αποπειραθώ να διηγηθώ σήμερα πολύ περιληπτικά.΄Ολα άρχισαν στα μέσα της δεκαετίας του Πενήντα. Τότε ήταν, που δραστήριοι και οραματιστέςπαράγοντες της Φιλοδασικής Ένωσης Χίου (ΦΕΧ), όπως οι αείμνηστοι Κώστας Γκιάλας και ΝίκοςΒαμβούρης καθώς και ο σημερινός Πρόεδρός της, πρώην Δ/ντής του εδώ ξενοδοχείου“ΧΑΝΔΡΗΣ” κ. Γιάννης Κοκκινάκης, έχοντας εξασφαλίσει σημαντικές χορηγίες του αείμνηστουεφοπλιστή Μίμη Χανδρή, άρχισαν να δημιουργούν τους πρώτους δασικούς πυρήνες επί του“σεληνιακού τοπίου” του Αίπους.Για τη φύλαξη αυτών των πυρήνων από την καθημερινή βόσκιση χιλιάδων κατσικιών, καθώς καιγια την περιποίηση των νεαρών δενδρυλλίων, πάλι με δωρεά του Χανδρή, κτίσθηκε στο “φρύδι”του Αίπους δασικό φυλάκιο όπου διέμεναν επί χρόνια, ως φύλακες, κατά σειρά, οι αείμνηστοιΜιχάλης Νικ. Κοινούσης, Σιδερής Γεωργ. Κάστανος και Κώστας Αδαμ. Σαρρής.Την όλη αναδασωτική προσπάθεια της ΦΕΧ (που άρχισε τότε και συνεχίζεται έως σήμερα μέσωνέων δωρεών και πάντα υπό την έγκριση του ιδιοκτήτη του Αίπους, Καθεδρικού Ιερού Ναού Αγ.Γεωργίου Βροντάδου), στήριξαν ένθερμα Σωματεία και πρόσκοποι, κυρίως όμως το Γυμνάσιό μας,μαθητές του οποίου, από το 1959 έως και τα τέλη της δεκαετίας του Εξήντα, υπό την καθοδήγησητου αείμνηστου Γυμνασιάρχη Γεωργίου Πιταούλη και του, επιβλητικού στο ανάστημα,δασοφύλακα, αείμνηστου Χρήστου Τσακού, φύτευσαν χιλιάδες δασικά δενδρύλια. Όταν άρχισε να“πρασινίζει” το Αίπος, τα μέλη μιάς παρέας Βρονταδούσων που τα έτσουζαν (με καλό μεζέ ψητόγουρουνόπουλο) στο δασικό φυλάκιο, (αδελφοί Γιώργης, Νικολής και Σταμάτης Μπαχά, ΔιαμαντήςΣαλιάρης, ο γράφων και άλλοι), μεταξύ άλλων κουβέντιασαν μιά τολμηρή ιδέα, ήτοι τηναξιοποίηση της καταπληκτικής θέας που προσφέρεται από το “φρύδι” του Αίπους, δια τηςδημιουργίας εκεί ταβέρνας και μπαγκαλόους!!Αυτήν ακριβώς την ιδέα “άρπαξε” ο, πάντα ενθουσιώδης, Μάρκος Μεννής, και λίγα χρόνια μετά,ως Δήμαρχος Βροντάδου (1983-1989), βάλθηκε να την υλοποιήσει. ΄Ομως, στο “φρύδι” τουβουνού, δεν μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο, μιάς και το δασικό φυλάκιο, λίγο μετά την εισβολή τωνΤούρκων στην Κύπρο (1974), μετατράπηκε (με τη γύρω περιοχή) σε Στρατιωτικό Φυλάκιο το οποίολειτούργησε, ως παρατηρητήριο των στενών της Χίου, μέχρι το 2008.΄Ετσι, μετά από σχετικό αίτημα της Δημοτικής Αρχής Μεννή την περίοδο 1983-1986, οιδιοκτήτης του Αίπους Καθεδρικός Ι. Ναός Αγ. Γεωργίου, δώρησε στον Δήμο Βροντάδου 93στρέμματα με σκοπό τη δημιουργία “Δημοτικού Άλσους προς ψυχαγωγία των δημοτών”.Κατά τη δεύτερη διετία Μεννή (1987-1990), ο χώρος μεταβιβάσθηκε κατά κυριότητα στην“Προμηθευτική” για τη δημιουργία “Τουριστικού Χωριού”.Στο μεταξύ, με εθελοντική εργασία κατοίκων του Βροντάδου, τα 93 στρέμματα είχανπεριφραχθεί ενώ, εντός και πέριξ του προϋπάρχοντος εκεί δασικού πυρήνα, φυτεύθηκαν περίπου1.000 κλήματα, 800 ελιές και εκατοντάδες αχλαδιές, συκιές και μηλιές.
-
Ο Καθεδρικός Ι. Ναός βέβαια αντέδρασε τότε στην αλλαγή ιδιοκτήτη και σκοπού της δωρεάς του,προσέφυγε στα δικαστήρια και, μόλις το 1996, επί Δημαρχίας μου, επήλθε συμβιβασμός Δήμου-Καθεδρικού δια της “απόσπασης” 20 στρεμμάτων, βόρεια του όλου χώρου, ο οποίος περιήλθε καιπάλι στην κυριότητα του Δήμου και παραμένει έκτοτε “ως Δημοτικό άλσος”. Αντίστοιχα, το 2002,επί Δημάρχου Ομηρούπολης Μ. Μενή, άλλα 33 στρέμματα περιήλθαν ξανά στην κυριότητα τουΔήμου προκειμένου αυτός να τύχει χρηματοδοτήσεων δια των οποίων εκτελέσθηκαν τα υπάρχοντασήμερα αθλητικά έργα με ολοκλήρωση το 2004 επί Δημαρχίας Δημήτρη Παπαλιού (2003-2006).Βέβαια, το “Τουριστικό Χωριό”, υπό τη διαχείριση τρίτων, είτε ως κλασσικής μορφήςτουριστική μονάδα είτε ως Αθλητικό προπονητικό Κέντρο” δεν πέτυχε τον αρχικό σκοπό του.Μπροστά στον κίνδυνο πλήρους απαξίωσής του, το 2014 “ενοικιάσθηκε” στην “Κιβωτό τουΚόσμου-Αιγαίου”, ο ιδρυτής και “ψυχή”, της οποίας, συμπατριώτης μας πατέρας ΑντώνιοςΠαπανικολάου, μέσω συνεχών χορηγιών ιδιωτών αλλά και εργασίας συμπατριωτών εθελοντών-τριών αφού το επισκεύασε πλήρως, το λειτουργεί υποδειγματικά, προσφέροντας κοινωνικό καιανθρωπιστικό έργο, δεχόμενος επαίνους και τα ειλικρινή συγχαρητήρια θεσμικών παραγόντων, τωνΜ.Μ.Ε. και απλών πολιτών.΄Ομως, όσο είναι δικαιολογημένα τα “ΜΠΡΑΒΟ” προς την “ΚΙΒΩΤΟ” άλλο τόσο είναιΑΔΙΚΟ να “ξεχάνουν κάποιοι” και να αποσιωπούν την δωρεά του Καθεδρικού Ι. Ναού τουΒροντάδου, την διαχρονική προσφορά της “Φιλοδασικής”, και των εθελοντών πουχρηματοδότησαν και φύτευσαν τους δασικούς πυρήνες, καθώς και τους Διοικήσαντες Δήμοκαι “Προμηθευτική” για τις πολύχρονες προσπάθειές τους προς ανέγερση του “πανάκριβου”Χωριού του Αίπους.Χάρη σε όλους αυτούς, η “ΚΙΒΩΤΟΣ του Κόσμου-Αιγαίου”, μπορεί σήμερα να προσφέρει τοΘεάρεστο έργο τηςΑυτήν ακριβώς την “αδικία”, αποπειράθηκε να αποκαταστήσει μερικώς το σημερινό σημείωμάμου. Ελπίζω να το κατάφερα.Υ.Γ. Μέ κάποια επιφύλαξη αναφέρω ότι, προ ετών, είχε ακουστεί πως το συνολικό κόστοςκατασκευής του “Χωριού” στο Αίπος, της εκεί λιμνοδεξαμενής (αχρηστευμένης από ετών), τωναθλητικών έργων, του εκκλησακιού του Αγίου Διονυσίου και του συνόλου των υποδομών(εσωτερικών δρόμων, δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης, ηλεκτροφωτισμού),έφθασε περίπου ταδύο (2) δισεκατομμύρια δραχμές, συνυπολογιζομένων βέβαια και των (ενυποθήκων)τραπεζικών δανείων που ακόμη εξοφλούνται από την ΠΕΔΗΒ Α.Ε., η οποία καταβάλει επίσηςετησίως χιλιάδες ευρώ για ΕΝΦΙΑ χωρίς όμως να έχει κάποιο έσοδο από το πανάκριβο“Τουριστικό Χωριό”!!Μόνη “ηθική ικανοποίηση”, ότι στεγάζει την “Κιβωτό του Κόσμου-Αιγαίου” που, επειδήεπιτελεί ανθρωπιστικό έργο γενικά αναγνωρισμένο, νομίζω ότι είναι επιβεβλημένο νααναφέρει, κατά περίπτωση, ποιοί είναι οι συντελεστές δημιουργίας του Χωριού, το οποίο,κατά τη λαϊκή έκφραση “δεν φύτρωσε από μόνο του σαν μανιτάρι”.
-
[masterslider id=”48″]
[masterslider id=”12″]
[DISPLAY_ULTIMATE_SOCIAL_ICONS]
