[DISPLAY_ULTIMATE_SOCIAL_ICONS]
[masterslider id=”28″]
ΕΞΑΡΣΗ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ: ΤΙΣ (ΠΟΙΟΣ) ΠΤΑΙΕΙ;
του Αριστείδη Ζαννίκου
Στη γνωστή επιτυχημένη τηλεοπτική σατιρική εκπομπή “Δέκα Μικροί Μήτσοι” του Λάκη
Λαζόπουλου, (αναφέρομαι στην πρώτη φάση της, 1992-2003), σε κάποιο επεισόδιο, ακούστηκε
από το στόμα του βαριεστημένου Τζίμη (ενός εκ των δέκα τύπων) η φράση-ερώτηση προς τον φίλο
του:
-“Πάμε πλατεία;”, λαμβάνοντας αμέσως καταφατική απάντηση. Έκτοτε, η φράση αυτή έγινε
σλόγκαν και καθιερώθηκε κάπως χιουμοριστικά.
΄Οπως μπορεί κανείς να συμπεράνει από την δραματική πλέον αύξηση των κρουσμάτων του
κορωνοϊού και στη Χώρα μας (κυρίως σε μεγάλες πόλεις), το “πάμε πλατεία” ως εύκολη και
ανέξοδη επιλογή εξόδου κυρίως νέων αλλά και ηλικιωμένων ατόμων, καταγράφεται ως μία (από τις
πολλές) αιτία εκτίναξης των κρουσμάτων.
Αν όμως οι πρόσφατες μεγάλες συναθροίσεις στις πλατείες (που προκαλούνταν μέσω
“καλέσματος” από το διαδίκτυο, άρα ίσως είχαν και κάποια πολιτική σκοπιμότητα), ήταν μία
αιτία οι άλλες πρέπει να αναζητηθούν στις συναθροίσεις σε χώρους εργασίας, εστίασης,
ψυχαγωγίας, συμπροσευχής, διδασκαλίας, περίθαλψης γερόντων και βεβαίως στον
συνωστισμό στα Μ.Μ.Μ των μεγάλων πόλεων.
Σε όλες πάντως τις περιπτώσεις που οδήγησαν στην σταδιακή ΧΑΛΑΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ και
μπορούν να καταταχθούν στις αιτίες έξαρσης του κορωνοϊού το τελευταίο διάστημα, αν κανείς
εμβαθύνει, θα διαγνώσει εύκολα δύο τουλάχιστον παράγοντες οι οποίοι καλό είναι να μην
αγνοηθούν.
ΠΡΩΤΟΣ παράγοντας είναι η γνωστή νοοτροπία που μας διακρίνει στον καθημερινό,
ιδιωτικό και δημόσιο, βίο μας. Προτάσσοντας το “ΕΓΩ” έναντι του “ΕΜΕΙΣ”, αδιαφορούμε
συχνά για το κοινό καλό, ενίοτε όμως και για το δικό μας, δηλαδή το ατομικό καλό. Βάζουμε
ζώνη ή κράνος όχι γιατί αυτό υπαγορεύει η λογική, αλλά επειδή φοβόμαστε τη “μαυρομύτα” της
Τροχαίας.. Κατά τη διάρκεια της πρώτης, επιτυχημένης και πολύ αποτελεσματικής καραντίνας,
πειθαρχήσαμε ΟΧΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ αλλά από φόβο και ανασφάλεια, δηλαδή πειθαναγκασθήκαμε!!
ΔΕΥΤΕΡΟΣ παράγοντας αναδεικνύεται η αύξηση στην Ελλάδα (αλλά και σε άλλες Χώρες),
των ΑΡΝΗΤΩΝ του κορωνοϊού, των “ΑΠΙΣΤΩΝ ΘΩΜΑΔΩΝ” που, κυριολεκτικά,
ξεσάλωσαν, διαδίδοντας, μέσω του διαδικτύου αλλά και προφορικά, ότι ο κορωνοϊός είναι
“παγκόσμια απάτη” και “μπίζνα” επιτηδείων, ότι “είναι μιά απλή γρίπη” και, επομένως, η
“μάσκα είναι αχρείαστη” και οδυνηρή έως επικίνδυνη πρακτική. Τους πίστεψαν αρκετοί και
έτσι “χαλάρωσαν”.
΄Ολοι αυτοί οι “ΑΠΙΣΤΟΙ”, πιάνοντας στον ύπνο την Κυβέρνηση που, προς στιγμή δίστασε και
ολιγώρησε στην επιβολή της δεύτερης καραντίνας, ΕΚΑΝΑΝ ΤΗ ΖΗΜΙΑ ΤΟΥΣ.
Πιθανά αρκετοί να μην έχουν αντιληφθεί το κακό που (ηθελημένα ή άθελα) προκάλεσαν. Ίσως
όμως κάποιοι εξ αυτών να επιχαίρουν, (από μέσα τους) αφού, μέσα σε δυό μήνες, “έφεραν τα πάνω
κάτω” λόγω και της δικής μας χαλάρωσης από τις αρχές του Καλοκαιριού έως και πρόσφατα.
Κάπως έτσι, φθάσαμε να μετράμε καθημερινά χιλιάδες νέα κρούσματα, εκατοντάδες
διασωληνωμένους (όσοι έτυχε να βιώσουμε οδυνηρά τί σημαίνει διασωλήνωση επί μέρες,
μπορούμε να αντιληφθούμε το δράμα αυτών των ανθρώπων) και δεκάδες θανάτους συμπατριωτών
μας.
Ταυτόχρονα όμως με την τεράστια ζημιά σε ανθρώπινες ζωές, ταυτόχρονα με τον ορατό κίνδυνο
πλήρους κατάρρευσης του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ), καταγράφεται και μιά, ΟΧΙ ΠΟΛΥ
ΕΥΔΙΑΚΡΙΤΗ, πρόσθετη οικονομική ΖΗΜΙΑ, λόγω της συνεχιζόμενης εξόδου της Πατρίδας μας
στις ΑΓΟΡΕΣ ΧΡΗΜΑΤΟΣ προκειμένου να δανειστεί τεράστια ποσά για στήριξη του ΕΣΥ αλλά
και των επιχειρήσεων, των εργαζομένων (βεβαίως και των ανέργων) που πλήττονται επί μήνες
ένεκα της παγκόσμιας πανδημίας.
Αυτά τα τεράστια ποσά, που προστίθενται ανά μήνα στο δυσθεώρητο χρέος της Χώρας μας,
αργά ή γρήγορα, θα εξοφληθούν όχι βέβαια από μας τους ηλικιωμένους, αλλά από τα παιδιά
και τα εγγόνια μας. Αν μάλιστα συνυπολογισθούν και τα δισεκατομμύρια ευρώ που ήδη έχουν
χαθεί και όσα χάνονται καθημερινά από το ΑΕΠ λόγω καραντίνας (πρώτης, δεύτερης και όσων
πιθανά ακολουθήσουν), τότε μπορεί κανείς να ισχυρισθεί ότι, εγκληματούν όσοι και όσες, με την
ανεύθυνη στάση και συμπεριφορά τους ή με τα παράλογα “κηρύγματά” τους περί μη ύπαρξης του
κορωνοϊού, συνέβαλαν στο να φθάσουν τα πράγματα στη σημερινή ΤΡΑΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.
Χωρίς να παραγνωρίζουμε αυταπόδεικτες Κυβερνητικές ευθύνες για την ολιγωρία που
επιδείχθηκε το τελευταίο δίμηνο, πρέπει όλοι μας να κοιταχθούμε στον καθρέφτη και να κάνουμε
την αυτοκριτική μας. Πολίτες, Κόμματα, Εκκλησία, συνδικαλιστές, λοιποί Φορείς και Μ.Μ.Ε., ας
ψάξουμε να δούμε τί και γιατί πήγε στραβά.
΄Οσο παράλογο π.χ. ακούγεται ότι θα γίνουν και φέτος συγκεντρώσεις και πορείες για την επέτειο
του Πολυτεχνείου, άλλο τόσο φαντάζει μη λογικό να στερεί το Κράτος τη δυνατότητα κάποιων
πολιτών να κάνουν (σχεδόν μόνοι) το χειμερινό τους μπάνιο και σε άλλους να απαγορεύεται να
πάνε για ψάρεμα (πάλι μόνοι) ή κυνήγι με συντροφιά το σκυλί τους.
Ακόμη και το καθολικό “κλείδωμα” όλων και σε όλες τις περιοχές της Πατρίδας μας, δηλαδή
ακόμη και σε αυτές που έχουν πολύ λίγα κρούσματα, δείχνει να μην υπακούει στη λογική του
μέσου πολίτη.
Προφανώς, οι επιστήμονες που καθοδηγούν και συμβουλεύουν την Κυβέρνηση, ΔΕΝ
ΕΧΟΥΝ ΠΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ στην δική μας λογική και συμπεριφορά ούτε και έχουν
πεισθεί ότι μπορούμε να αυτοπειθαρχήσουμε, να αυτοπεριορισθούμε, να αυτοπροστατευθούμε
κινούμενοι στα πλαίσια της λογικής του ΜΕΤΡΟΥ και της ΑΤΟΜΙΚΗΣ
ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑΣ.
Κατόπιν τούτου και για να μη ζήσουμε χειρότερες καταστάσεις, δεν μας μένει τίποτα άλλο
παρά μόνο η “συμμόρφωση προς τα υποδείξεις” των ειδικών.
Όπως έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι “ΑΝΑΓΚΑ ΚΑΙ ΘΕΟΙ ΠΕΙΘΟΝΤΑΙ”. Πειθαναγκασμός
λοιπόν τουλάχιστον μέχρι κάποια αποτελεσματικά εμβόλια να μας βγάλουν από το συνεχιζόμενο
κοινό και οδυνηρό δράμα.
[masterslider id=”48″]
[masterslider id=”8″]
[masterslider id=”12″]
