Οι πρόσφατες γενικές συνελεύσεις έστειλαν ένα καθαρό μήνυμα. Οι μαστιχοπαραγωγοί δεν αποδέχθηκαν τα σχέδια για κλείσιμο των συνεταιρισμών και απέδειξαν ότι η συλλογική στάση, η ενημέρωση και η συμμετοχή μπορούν να ανατρέψουν προειλημμένες επιλογές. Το αποτέλεσμα αποτελεί μια σημαντική νίκη για όσους υπερασπίζονται τον συνεταιριστικό χαρακτήρα της μαστίχας και την αξιοποίηση της περιουσίας προς όφελος των τοπικών κοινωνιών. Ταυτόχρονα όμως δεν αφήνει περιθώρια εφησυχασμού: οι προκλήσεις για το μέλλον της παραγωγής, του συνεταιρισμού και των μικροπαραγωγών παραμένουν ανοιχτές και απαιτούν συνέχεια στον αγώνα και στις διεκδικήσεις.
Μια περήφανη και αισιόδοξη απάντηση
Στο λέγε ψέματα και κάτι μένει (Γκέμπελς).
Οι μαστιχοπαραγωγοί απάντησαν και έδειξαν ότι το ψέμα έχει κοντά ποδάρια, όπως λέει ο λαός μας.
Έτσι λοιπόν οι συνεταιρισμοί που εκλέγουν την πλειοψηφία των αντιπροσώπων στη Γ.Σ. της ΕΜΧ, απάντησαν στα σχέδια της διοίκησης με ένα μεγάλο ΟΧΙ στο κλείσιμο τους.
Πέταξαν στο καλάθι τα ψέματα και τους εκβιασμούς της διοίκησης, στέλνοντας το μήνυμα ότι οι συνεταιρισμοί θα συνεχίσουν να προστατεύουν τους παραγωγούς και η περιουσία τους θα αξιοποιείται από τις τοπικές κοινωνίες.
Η απόφασή τους δεσμεύει τους αντιπροσώπους, αφού οι αποφάσεις των ΓΣ, σύμφωνα με τα καταστατικά των Αθμιων, είναι υποχρεωτικές για τα μέλη. Γι’ αυτό και η διοίκηση το καλύτερο που έχει να κάνει, είναι να εγκαταλείψει τα όποια σχέδια έχει κάνει και να αποδεχθεί την απόφαση των παραγωγών.
Να σταματήσει τώρα τους εκβιασμούς, τις απειλές και τις εκδικητικές κινήσεις προς παραγωγούς που τάχθηκαν ενάντια στη διάλυση των συνεταιρισμών.
Από την πλευρά των παραγωγών δεν πρέπει να υπάρχει κανένας εφησυχασμός, αφού εξακολουθεί να υπάρχει η νομοθεσία που διαδοχικά «έπλεξαν» αυτή και η προηγούμενη κυβέρνηση με τη στήριξη και των άλλων αστικών κομμάτων που οδηγεί σε διάλυση του συνεταιρισμού όπως τον γνωρίζουμε από τους παππούδες μας και αφήνει ορθάνοιχτη την πορτα στην είσοδο διαφόρων funds και μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Σ’ αυτή τη μάχη που δόθηκε αξίζει να δούμε διάφορες πλευρές της.
Από τη μια, η διοίκηση της ΕΜΧ με το κύρος, την οργάνωση και τις διασυνδέσεις που έχει με τους τοπικούς συνεταιρισμούς, που επιχείρησε με κατασκευασμένα προσχήματα να αποσπάσει την συγκατάθεση των παραγωγών για να κλείσουν τους συνεταιρισμούς τους. Ακόμη και το ερώτημα που τίθονταν στις ψηφοφορίες των ΓΣ δεν ήταν ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην μετατροπή της ΕΜΧ σε Αθμιο συνεταιρισμό. Μ’ αυτήν την τακτική προσπαθούσαν με έμμεσο τρόπο να εξαπατήσει καλοπροαίρετους και ανυποψίαστους παραγωγούς για να πάρει της συγκατάθεσή τους στους στόχους της.
Από την άλλη, οι βιοπαλαιστές παραγωγοί, που όταν άρχισαν να συνειδητοποιούν το παιχνίδι που παίζονταν σε βάρος τους, μια σημαντική μερίδα μπήκε μπροστά, συνέβαλε στην ενημέρωση των συναδέλφων τους και “γύρισε” το κλίμα.
Η διοίκηση έχει μείνει έκθετη στα μάτια και τη συνείδηση των παραγωγών, για την προσπάθεια της να κλείσει τους τοπικούς συνεταιρισμούς, αφήνοντάς τους εκτεθειμένους στους “επενδυτές” που δεν βλέπουν την ώρα να μας “κάτσουν στο σβέρκο”.
Η προσπάθεια που έγινε πρέπει να έχει συνέχεια γιατί τα προβλήματα των παραγωγών είναι εδώ:
- Ο εκσυγχρονισμός της καλλιέργειας σε όλα τα στάδια και του καθαρισμού της μαστίχας έχει καθυστερήσει. Τα τεχνολογικά δεδομένα της εποχής μας, επιτρέπουν να κάνουμε κι αυτό το άλμα. Να θυμίσουμε ότι από το 2015 που μπήκαν οι χρωματοδιαλογείς δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια εκσυγχρονισμού.
- Το κέντρο έρευνας θα πρέπει να παίξει το ρόλο του για να συμβάλει στο κομμάτι της παραγωγής, μελετώντας το έδαφος, τα χαρακτηριστικά του δέντρου αλλά και των ιδιοτήτων της ίδιας της μαστίχας για παραπέρα αξιοποίηση της.
Όμως, οι μαστιχοπαραγωγοί πέρα από αναγκαίες παρεμβάσεις που αφορούν το ίδιο το προϊόν, την επεξεργασία και τη μεταποίησή του, πρέπει να δούμε και τη μεγάλη εικόνα που είναι το ασφυκτικό νομικό πλαίσιο που θέτει για τους αγρότες η Κοινή Αγροτική Πολιτική της ΕΕ και η εφαρμογή της στη χώρα μας με αξιοθαύμαστη πειθαρχία από όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών. Αυτό το πλαίσιο είναι που από τη μια βάζει στη γωνία τους μικροπαραγωγούς και οδηγεί στη συγκέντρωση γης και παραγωγής από μεγαλοεπιχειρηματίες (βλ νόμο για συνεταιρισμούς) κι από την άλλη επιτρέπει παραθυράκια για «φραπέδες» κλπ.
Την ίδια στιγμή το κράτος σφίγγει ακόμα περισσότερο τον κλοιό στους μικροπαραγωγούς με πανάκριβα καύσιμα και εφόδια, με διαλυμένο αγροτικό οδικό δίκτυο, ανύπαρκτες σχεδόν υποδομές υγείας στα χωριά μας.
Όλα τα παραπάνω πρέπει οι μαστιχοπαραγωγοί να τα βάλουν στην ημερήσια διάταξη και να οργανώσουν τον αγώνα και τις διεκδικήσεις τους γιατί αυτοί έχουν τη δύναμη. Όπου υπάρχει μαζική λαϊκή παρέμβαση όλα μπορούν να ανατραπούν! Αυτό έδειξαν και οι συνελεύσεις των προηγούμενων ημερών. Με τους αγώνες μας φτιάχνουμε το μέλλον που μας αξίζει!
Στρατής Κακαρίνος
Σταύρος Βαρβάκης
Εκλεγμένοι αντιπρόσωποι στη ΓΣ της ΕΜΧ
