[hsas-shortcode group=1″” speed=”10″ direction=”left” gap=”50″]
[masterslider id=”28″]
ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΟΥΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ ΜΑΣ
του Αριστείδη Ζαννίκου
Το προσεχές Σάββατο 2 Ιουλίου ε.ε., στον Ιερό Ναό Αγ. Νικολάου Βροντάδου, το τοπικό “Σωματείο Συντ/χων ΝΑΤ”, θα τιμήσει, κατά τα καθιερωμένα, τη μνήμη των, κατά καιρούς, αποβιωσάντων ναυτικών μας.
Είναι, νομίζω, καθήκον τόσο των, εν ζωή, ναυτικών, (συντ/χων και εν ενεργεία), όσο και ημών των στεριανών, να αποτίσουμε, δια της παρουσίας μας, τον οφειλόμενο “φόρο τιμής” προς τους στυλοβάτες αυτού που, δικαίως, έχει ονομασθεί “Ελληνικό θαύμα”, ήτοι την ανάδειξη, μεταπολεμικά, της Ελληνικής Εμπορικής Ναυτιλίας, ως ηγέτιδας δύναμης παγκοσμίως.
Από το “θαύμα” αυτό, προφανώς οφελήθηκαν πάντες, Εφοπλιστές, Κράτος, οι ίδιοι οι ναυτικοί και οι οικογένειές τους, αλλά και οι τοπικές οικονομίες των Κοινωνιών εκείνων (κυρίως νησιωτικών), που έστρεψαν τον επαγγελματικό προσανατολισμό των νέων, προς τον θαλάσσιο στίβο. Στίβο πολλαπλά δύσκολο, απαιτητικό και άκρως επικίνδυνο, που ταυτίσθηκε με θαλάσσιες τραγωδίες και άπειρες θυσίες στο βωμό εξασφάλισης είτε απλά του επιούσιου είτε μιάς καλύτερης ζωής.
Τα τελευταία χρόνια, πολλά πράγματα έχουν διαφοροποιηθεί στο χώρο της Εμπορικής ναυτιλίας, κάποια προς θετική κατεύθυνση, άλλα όμως προς αρνητική. Η ναυσιπλοΐα έγινε περισσότερο ασφαλής χάρη στην πρόοδο της τεχνολογίας. Όμως έγινε ταυτόχρονα και πιο “γραφειοκρατική”, σε βαθμό που συχνά καταντά ψυχοφθόρα.
Η επαφή του ναυτικού, σχεδόν καθημερινή, με τους δικούς του και τους φίλους του, είναι πλέον πανεύκολη. Ως αρνητικό αντιστάθμισμα όμως, ο ναυτικός (αξιωματικός γέφυρας ή μηχανής), θα πρέπει να συμβιώνει αναγκαστικά και επί μήνες με συναδέλφους του άλλων Εθνικοτήτων, άρα με ναυτικούς διαφορετικής νοοτροπίας, κουλτούρας, ηθών και εθίμων.
Τα, ως άνω αρνητικά δεδομένα (γραφειοκρατία και ξένα πληρώματα), προφανώς είναι απότοκα της τεχνολογικής εξέλιξης, (που δεν έχει όρια), αλλά και του ακραίου διεθνούς ανταγωνισμού που, πλέον, επικρατεί και στον χώρο της Εμπορικής ναυτιλίας.
Ο κίνδυνος να πάψει η Ελληνική ναυτιλία να πρωταγωνιστεί διεθνώς και κατά τις επόμενες δεκαετίες, είναι υπαρκτός. Μόλις το Σάββατο 25 Ιουνίου, η Υφήλιος εόρτασε την “Παγκόσμια ημέρα του Ναυτικού”, χωρίς ουσιαστικά να το “πάρουμε εμείς χαμπάρι”!!
Πέντε μέρες πριν, στις 20 Ιουνίου, ο συμπατριώτης μας κ. Χαράλαμπος Ιωάννη Φαφαλιός, Πρόεδρος της, εν Λονδίνω, Επιτροπής Ελληνικής Ναυτιλιακής Συνεργασίας, σε ομιλία του, είχε τονίσει ότι “χωρίς Έλληνες ναυτικούς, το μέλλον της Ελληνικής Εμπορικής Ναυτιλίας είναι αμφίβολο!!! Νομίζω ότι, ο κ. Φαφαλιός, έχει απόλυτα δίκιο.
Χωρίς αμφιβολία, ο κίνδυνος είναι υπαρκτός και εμφανής. Το ερώτημα είναι τί κάνει η Πολιτεία; Τί κάνουν οι ίδιοι οι Έλληνες πλοιοκτήτες; Επιλέγοντας π.χ. σημαίες άλλων Κρατών για τα πλοία τους, (όχι βέβαια όλοι και για όλα τα πλοία τους) μήπως, έστω εξ ανάγκης, υπονομεύουν το μέλλον της Ελληνικής Εμπορικής Ναυτιλίας; Εν τέλει, τί κάνουν οι ίδιοι οι ναυτικοί για το μέλλον του επαγγέλματός τους;
΄Εχουν να καταθέσουν επεξεργασμένες αλλά και ρεαλιστικές, άρα εφαρμόσιμες προτάσεις; Οι Τοπικές Αυτοδιοικητικές Αρχές (Δήμων και Περιφερειών), τα Μ.Μ.Ε., τα Επιμελητήρια, τα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα, τί έχουν να προτείνουν κυρίως προς την Πολιτεία και προς τα Κόμματα; Μήπως είναι αναγκαίο να θεσμοθετηθούν ξανά ισχυρά κίνητρα προσέλκυσης νέων στο ναυτικό επάγγελμα;
Το θέμα είναι τεράστιο, αφορά τους πάντες και η παρούσα προσέγγιση είναι, κατ΄ανάγκη, επιδερμική.
Ως επίλογο, ας μου επιτραπεί να κάνω μια ονομαστική αναφορά στους πρωτεργάτες ίδρυσης το 1995 του “Σωματείου Συντ/χων ΝΑΤ Βροντάδου”, στο οποίο, κατά καιρούς, προήδρευσαν οι αείμνηστοι Κώστας Ραπίτης, Δημήτρης Λ. Τελλής, Χαράλαμπος Πιτσιλός, Αντώνης Καρύδας και Γιάννης Γ. Μουντές.
Τα τελευταία αρκετά χρόνια, χρέη Προέδρου είχε επωμισθεί επιτυχώς ο φίλος Γιώργης Λ. Μεννής, τον οποίον, ήδη έχει διαδεχθεί ο επίσης καλός φίλος Ζαχαρίας Λ. Κυλαδίτης πλαισιομένος από ένα ικανό Δ.Σ.
Τα ιδρυτικά μέλη του Σωματείου, έτσι όπως αναγράφονται στο Καταστατικό ήταν τα παρακάτω:
Ραπίτης Κ.Κωνσταντίνος, Τελλής Λ. Δημήτριος, Τελλής Λ. Απόστολος,Ντόγρης Π. Ελευθέριος, Τσαμπλάκος Μ. Ισίδωρος, Βιτάκης Ν. Μιχαήλ, Κωστάλας Δ. Ηρακλής, Τσατσαρώνης Α. Γεώργιος, Φόρος Ι. Μάρκος, Ψυλλάς Σ. Ισίδωρος, Φόρος Ι. Κωνσταντίνος, Τελλής Λ. Γεώργιος, Κουτσούδης Κ. Γεώργιος, Γέμελος Λ. Νικόλαος, Πιταούλης Δ. Νικόλαος, Γλύκας Μ. Μάρκος, Τελλής Λ. Αντώνιος, Ξεντές Ν. Αντώνιος, Πίττας Γεώργιος, Γάφος Ε. Γεώργιος, Κουτσούδης Κ. Νικόλαος, Γκιουβέτσης Γ. Εμμανουήλ, Πιταούλης Λ. Ιωάννης, Αρμενάκης Α. Κωνσταντίνος, Σκούφαλος Ι. Ευστράτιος, Σταθάκης Θεοδόσιος, Μπαχάς Ι. Τρύφων, Χαραμής Λ. Μάρκος, Γιόμελος Λ. Νικόλαος, Ζαννίκος Ι. Ιωάννης, Φαφαλιός Ε. Στέφανος, Ξενιός Θ. Ευστράτιος, Μπαχάς Λ. Κωνσταντίνος, Μπίλος Δ. Παντελής, Πιταούλης Δ. Αδαμάντιος, Γδύσης Ε. Νικόλαος, Ζαννίκος Κ. Μάρκος, Γαρής Ι. Γεώργιος, Λοϊζος Ι. Μάρκος, Μονιούδης Ι. Κώστας, Σαλιάρης Ε. Δημήτριος.
Τιμή λοιπόν στη μνήμη των νεκρών ναυτικών μας αλλά και, έμπρακτος σεβασμός στους εν ζωή.
[masterslider id=”48″]
[masterslider id=”12″]
[DISPLAY_ULTIMATE_SOCIAL_ICONS]
