Νερό υπάρχει, αίσθημα ευθύνης δεν υπήρξε ποτέ

Η πόλη της Χίου αν και αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα ύδρευσης, για την ακρίβεια είναι το μεγαλύτερο και διαχρονικό πρόβλημά της από τότε που εντάχθηκε στο νεοελληνικό κράτος, είναι ένας προνομιούχος τόπος όσον αφορά στον φυσικό πόρο του νερού.

Απλώς, η κατάσταση έχει φτάσει ως εδώ λόγω απερισκεψίας και ανοησίας των δημοτικών αρχών και λόγω αντιμετώπισης του ζητήματος της ύδρευσης και του νερού εντελώς πρόχειρα, καθόλου ολοκληρωμένα, και με την λογική του ας κάνουμε τη δουλειά μας τώρα εύκολα, και στο μέλλον βλέπουμε.

Η πόλη της Χίου έχει βορινά και νοτινά της τα Λιβάδεια και τον Κάμπο, δύο εύφορες και γεμάτες πηγάδια κοιλάδες, έχει την υδρολεκάνη του Κορακάρη, τα νερά της Νέας Μονής, των Καρυών, του Δαφνώνα, των Σκλαβιών, όλος ο κόσμος του νησιού υδρεύεται από πηγές πέριξ της πόλης, Θυμιανά, Καλλιμασιά, Σκλαβιά, Παρθένη, Βοήθειας, Κοφινά, Κλειδούς, Ράχτη αλλά η πόλη στις βρύσες έχει νερό ακατάλληλο και επικίνδυνο.

Το νερό είναι αρχέγονο αγαθό κοινοκτημοσύνης όλων των πλασμάτων και έχει και ο άνθρωπος δικαίωμα σ αυτό φυσικά αλλά ο τρόπος που το διαχειρίζεται είναι η αιτία που το στερείται.

Αντί λοιπόν εδώ και πολλά χρόνια να έχει γίνει ένας συνολικός σχεδιασμός με καταγραφή πηγαδιών, πηγών, ρεμάτων, υδρολογικού δυναμικού πέριξ της πόλης, και έργα προς την κατεύθυνση της κατασκευής μικρών φραγμάτων, δεξαμενών, αντλιοστασιων τριγύρω από την πόλη προς όλες τις κατευθύνσεις και σε όλες τις ρεματιές και χειμάρρους, καμπάνιες διαρκείς για την εκπαίδευση των πολιτών σε μια κοινωνικά και περιβαλλοντικά υπεύθυνη στάση τους ως προς τη χρήση του νερού, αντί να έχουν γίνει όλα αυτά που θα εξασφάλιζαν διαρκή, διαχρονική και ποιοτική ύδρευση στην πόλη από τα ρέοντα πλούσια πέριξ αυτής ύδατα, επιλέχθηκε η εύκολη και απερίσκεπτη λύση των γεωτρήσεων, διότι, όπως έλεγε τότε ο αείμνηστος δήμαρχος Μπουμπαρης, το νερό έρχεται από την Ρούμελη και είναι ατελείωτο.

Έτσι καταστράφηκε ο Κορακάρης, έμειναν πίσω όλοι οι σχεδιασμοί που υπήρχαν ηδη από το 1930 για το Φράγμα Κόρης Γεφύρι, και κατόπιν επιλέχθηκε άλλη μια σπασμωδική και ανόητη λύση, αυτή της μεταφοράς νερού από τον Ναγό με εκείνες τις ανθυγιεινές σωληνώσεις, που τώρα στηρίζουν τις κερκίδες του θεάτρου Μίκης Θεοδωράκης στο Καστρομηνά.

Αυτά όλα συμβαίνουν διότι ο Δήμος Χίου και η ΔΕΥΑΝΧ είναι προσανατολισμένοι στην μικροεξυπηρέτηση της κατάστασης και των πελατών τους, ψηφοφόρων και καταναλωτών, και όχι στην προστασία του φυσικού πόρου και στον ολοκληρωμένο σχεδιασμό μιας αειφόρου υδρευτικης πολιτικής για την πόλη.

Η κατάσταση που βιώνει σήμερα το οικιστικό σύνολο από τον Βροντάδο ως τα Θυμιανά με το ζήτημα του νερού είναι τραγική αλλά ποτέ δεν είναι αργά για έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό, με μελέτη συνολική και κατασκευή έργων μικρής και μέσης κλίμακας  που θα εξυγιάνουν με τον καιρό τον Κορακάρη και θα εξασφαλίσουν διαχρονικά ποιοτικό  νερό στην πόλη.

Νερό υπάρχει, μυαλό και αίσθημα περιβαλλοντικής και κοινωνικής ευθύνης δεν υπήρξαν ποτέ μέχρι σήμερα στην διαχείριση του .

Υγ

Στις φωτό

Μαγκανοπηγαδα στο κέντρο της πόλης

Στα πάρκινγκ Καπέλλας και Ράμνης

Εκατοντάδες τέτοια μαγκανοπηγαδα υπάρχουν από τα Λιβάδεια, ως τον Κάμπο, πέριξ των χειμάρρων Αρμένη, Κουφού, Καντήλα, Καλοπλύτη, Παρθένη, Κοκκαλά.

Με τόσους χειμάρρους και τόσες πηγές και πηγάδια πέριξ της πόλης, είναι βέβαιον ότι νερό υπάρχει αλλά ποτέ δεν υπήρξε μυαλό και αίσθημα ευθύνης.