ΤΟΠΙΚΑ ΠΕΝΘΗ: “Έφυγε” ένας

[hsas-shortcode group=1″” speed=”10″ direction=”left” gap=”50″]

[masterslider id=”28″]

• ΤΟΠΙΚΑ ΠΕΝΘΗ

  ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΝΙΚ. ΠΙΤΣΙΛΟΣ

  “έφυγε” ένας βετεράνος ασυρματιστής του Αριστείδη Ζαννίκου

  Ο Χαράλαμπος Πιτσιλός του Νικολάου και της Ειρήνης, συνταξιούχος ασυρματιστής Ε.Ν.,

  διανύοντας το 99ο έτος της ζωής του, έκλεισε ήρεμα-ήρεμα τα μάτια για πάντα την Τετάρτη 12

  Ιανουαρίου 2022. Νωρίς το απόγευμα της Παρασκευής 14 Ιανουαρίου, μεγάλοι και μικροί,

  συγγενείς, γείτονες, φίλοι και συνάδελφοί του, του απηύθυναν συγκινημένοι το ύστατο “χαίρε”,

  προσερχόμενοι εντός και εκτός του Ιερού Ναού του Αγίου Μάρκου Βροντάδου, παρά το δριμύ

  κρύο και τον φόβο του κορωνοϊού.

  Της νεκρώσιμης ακολουθίας προέστη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Μάρκος, ο οποίος,

  με λόγια ουσίας και άκρως συγκινητικά, έπλεξε το εγκώμιο του σεβαστού γέροντα τον οποίον, προ

  ετών, ο ίδιος είχε τιμήσει δια του παρασήμου της Χιακής Εκκλησίας, του “Σταυρού του Αγίου

  Ισιδώρου”, για τη μεγάλη προσφορά του τόσο στην Εμπορική Ναυτιλία όσο και στην τοπική μας

  κοινωνία.

  Ο Χαράλαμπος, το 2017,σε ηλικία 94 ετών, είχε θρηνήσει τον αδόκητο χαμό της αγαπημένης του

  συζύγου Μαρίκας, το γένος Αντωνίου Φαφαλιού. Οι δυό τους, υπόδειγμα σωστού ζευγαριού,

  καμάρωναν για τα τρία παιδιά τους, το Νίκο, επί χρόνια στυλοβάτη της Δημοτικής Εταιρείας

  “Προμηθευτική Α.Ε.”, τον Αντώνη, άξιο πλοίαρχο Ε.Ν. (σημερινό Πρόεδρο του “CHIOS MARINE

  CLUB”-”Ναυτιλιακή Λέσχη Χίων”) και την Ειρήνη, πανάξια σύζυγο, μητέρα και γιαγιά. Τα τρία

  παιδιά, τους είχαν χαρίσει πέντε εγγόνια, δύο των οποίων, πρόσφατα, έδωσαν στον Χαράλαμπο τη

  μεγάλη χαρά της απόκτησης και δύο δισέγγονων.

  Δυστυχώς, πέρα από την μεγάλη, την “αβάστακτη”-όπως ο ίδιος έλεγε- λύπη για το χαμό της

  συζύγου του, ο Χαράλαμπος “γεύθηκε”, προ λίγων επίσης ετών,και το θάνατο στην Αμερική του

  μεγαλύτερου εκ των τριών αδελφιών, του Θοδωρή, που και ‘κείνος πέθανε στα 99 του χρόνια. Η

  μόνη εν ζωή αδελφή τους, η υπέργηρη Μαρία χήρα Μάρκου Α. Ζαννίκου, στάθηκε πάνω από το

  φέρετρο του Χαράλαμπου και τον έκλαψε γοερά.

  Στην, δικαιολογημένη, απορία κάποιων, γιατί τον κήδευσαν στον Άγιο Μάρκο και όχι στην

  Ερειθιανή όπου και το σπίτι του, “απάντηση” ίσως έδωσε ο ίδιος ο Χαράλαμπος τους δυό

  τελευταίους μήνες της ζωής του. Έχοντας διατηρήσει πλήρη και θαυμαστή διαύγεια πνεύματος

  μέχρι πρόσφατα, έχασε ξαφνικά κάθε επαφή με το σήμερα το τελευταίο δίμηνο. Ο “σκληρός

  δίσκος” του νου, με καταγεγραμμένα όλα τα συμβάντα της ζωής του, γύρισε πίσω και “σταμάτησε”

  στα χρόνια που έζησε ως πιτσιρίκι, έφηβος και νεαρός άνδρας. Φαινόμενο βέβαια όχι σπάνιο.

  Ο Χαράλαμπος λοιπόν ρωτούσε και ξαναρωτούσε τους δικούς του-που δεν γνώριζε πια- τί

  γίνονται οι γείτονές του-ο τάδε και ο τάδε-, αν τους βλέπουν και αν είναι καλά. Γείτονες του

  Χαράλαμπου ήταν οι, σχετικά λίγοι, κάτοικοι που τα σπίτια τους “ακουμπούσαν” στην ανηφορική

  σκάρπα, τη “λιλαδωτή”, δηλαδή το δρομάκι με τα πλατύσκαλα τα στρωμένα με λιλάδες (ευμεγέθη

  βότσαλα) που ένωνε τη μεσαία με την υψηλή ζώνη της συνοικίας του Αγίου Μάρκου.

  Εκεί ήταν το πατρικό του Χαράλαμπου, στο μικρό προαύλιο του οποίου σύχναζε και ο γράφων

  κατά τα πρώτα νηπιακά του χρόνια, μιάς και τότε, νοικιάζαμε σπίτι εκεί.

  Κάπως έτσι είχε προκύψει η ζεστή σχέση που είχαμε. Σχέση που μου είχε δώσει τη δυνατότητα

  να γνωρίσω τον “Άνθρωπο”, να βιώσω το πόσο “φανατικός” (με την καλή έννοια της λέξης)

  Αγιομαρκούσης ήταν, ταυτόχρονα όμως και γνήσιος Βρονταδούσης, αγνός Χιώτης, πατριώτης

  Έλληνας και “πολίτης του Κόσμου”ως κοσμογυρισμένος, πολύπειρος ναυτικός.

  Ο Χαράλαμπος, συνταξιούχος πια, συνέβαλε τα μέγιστα στην ίδρυση του Σωματείου Συντ/χων

  ΝΑΤ “Ο Βροντάδος” του οποίου υπήρξε Πρόεδρος επί σειρά ετών, κυρίως όμως ενεργό μέλος έως

  και πέρσι, οπότε και έτυχε βράβευσης από το Σωματείο τους. Το “στέκι” τους, ήταν και είναι μέσα

  στην ΠΕΚΕΒ, δηλαδή πολύ κοντά στο σπίτι του που το χωρίζουν λίγα μέτρα από την ΠΕΚΕΒ, της

  οποίας επίσης υπήρξε επί χρόνια δραστήριο μέλος.

  Ο Χαράλαμπος, χρημάτισε και δημοτικός σύμβουλος Βροντάδου κατά την περίοδο 1983-1986 με
• την Παράταξη του Δημάρχου Μάρκου Μεννή, προσφέροντας, με τη σύνεση και την πραότητα που

  τον διέκριναν αλλά και τις γνώσεις του, πολύτιμες υπηρεσίες στον τόπο μας. Ακριβώς γι’ αυτό, το

  2018 που γιορτάσαμε τα Εκατοντάχρονα από την επανένωση και την ίδρυση του Δήμου

  Βροντάδου, ο Ενιαίος πια Δήμος Χίου, τον τίμησε με ειδική πλακέτα, ως τον, τότε, μεγαλύτερο εν

  ζωή ναυτικό που χρημάτισε δημοτικός σύμβουλος στον τόπο μας.

  Βέβαια, πέρα από τις, ως άνω βραβεύσεις, βράβευση καθημερινή για τον ίδιο αλλά και την

  αγαπημένη του σύζυγο, ήταν η ανυπόκριτη εκτίμηση και αγάπη που έτρεφαν προς τα πρόσωπά

  τους συγγενείς, γείτονες και φίλοι και βεβαίως όλοι όσοι τους είχαν γνωρίσει. Και οι δυό τους,

  πάντα ευγενικοί, πρόσχαροι και καλομίλητοι, πράοι και συνετοί, άφησαν πίσω τους “μνήμη

  αγαθή”.

  Εύχομαι από καρδιάς σε όλους τους δικούς τους ανθρώπους, να είναι πάντα καλά να τους

  θυμούνται. Η μνήμη τους, ας παραμείνει ΑΙΩΝΙΑ.

  Βροντάδος 15-1-2022

[masterslider id=”48″]

[masterslider id=”12″]

[DISPLAY_ULTIMATE_SOCIAL_ICONS]