[masterslider id=”28″]
ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ: ΝΑ ΕΜΒΟΛΙΑΣΘΩ ή ΟΧΙ;
του Αριστείδη Ζαννίκου
Το κείμενο τούτο γράφεται από μη ειδικό. Άρα δεν διεκδικεί δάφνες επιστημονικής εγκυρότητας.
Βασίζεται σε ό,τι σχετικό έχω ακούσει ή διαβάσει κατά καιρούς. Πρωτίστως βασίζεται στην κοινή
λογική (που διαθέτουν αρκετοί) και σε πολύχρονη προσωπική εμπειρία ως “θύμα” αρκετών
σοβαρών ασθενειών. Στο ερώτημα λοιπόν “να εμβολιασθώ κατά του κορωνοϊού ή όχι” απαντώ
χωρίς ενδοιασμό ΝΑΙ.
΄Ομως, όπως ακούμε καθημερινά από τα Μ.Μ.Ε., παρά τα δεινά (οικονομικά, κοινωνικά,
ψυχολογικά κ.λ.π.) που έχει προκαλέσει (και προκαλεί καθημερινά) η πανδημία του κορωνοϊού
παγκοσμίως αλλά κυρίως, παρά τους συνεχείς, αμέτρητους και οδυνηρούς θανάτους ακόμη και
γιατρών και νοσηλευτών -τριών το “ΑΝΤΙΕΜΒΟΛΙΑΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ” χρησιμοποιώντας το
εύχρηστο διαδίκτυο, προπαγανδίζει φανατικά κατά του εμβολιασμού, δηλαδή κατά της υγείας
και της ζωής μας !!
Το “ΚΙΝΗΜΑ” αυτό δεν είναι “καινούργιο φρούτο”. Ανέκαθεν υπήρχαν ανά την υφήλιο οι
αρνητές των εμβολίων ή της χρήσης “χημικών φαρμάκων”. Αιτία, ο φόβος για τις τυχόν
παρενέργειές τους.Όντως, όπως μας λένε οι ίδιοι οι γιατροί, αλλά όπως διαβάζουμε και στις
γραπτές οδηγίες κάθε φαρμακευτικού σκευάσματος, δυνητικά, όλα μπορούν να προκαλέσουν,
περιστασιακά και σε περιορισμένο αριθμό ασθενών, κάποιες ήπιες (σπάνια σοβαρές) παρενέργειες.
΄Ομως, κάθε λογικός άνθρωπος (και φαίνεται ότι λογικοί είναι οι περισσότεροι), τα βάζει όλα
“στη ζυγαριά” και, χωρίς πολλή σκέψη ή δισταγμό, λαμβάνει τα φάρμακα που συστήνει ο
γιατρός του αν συμβεί να του προκύψει π.χ. πίεση, σάκχαρο, χοληστερίνη, καρδιακό ή άλλο
νόσημα πιό σοβαρό (καρκίνος) ή κάποιο από τα διαρκώς αυξανόμενα αυτοάνοσα κ.ο.κ.
Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τα εμβόλια. Δυνητικά και αυτά μπορούν να προκαλέσουν
κάποιες παρενέργειες οι περισσότερες των οποίων όμως είναι ήπιες.
Καμία σοβαρή έρευνα, παγκοσμίως, δεν απέδειξε τη βασιμότητα των ισχυρισμών ενός (ξένου)
γαστρεντερολόγου, ο οποίος, το 1998, με άρθρο του (μετά και με ντοκυμαντέρ) αναστάτωσε την
οικουμένη, υποστηρίζοντας ότι, το εμβόλιο Mmr κατά της ιλαράς, της ερυθράς και της
παρωτίτιδας, σχετίζεται με την εμφάνιση κολίτιδας καθώς και με διάφορες διαταραχές που ανήκουν
στο φάσμα του αυτισμού. Όπως διάβασα, η αναπόδεικτη θεωρία του, ήταν αιτία να χάσει την
ιατρική ιδιότητα, όμως, στο μεταξύ, τη ζημιά την είχε κάνει.
Το παγκόσμιο αντιεμβολιαστικό κίνημα φούντωσε κυρίως μεταξύ των γονέων, κάποιοι των
οποίων, πεισματικά, ακόμη και σήμερα, αρνούνται να εμβολιάσουν τα παιδιά τους και
βεβαίως να εμβολιασθούν οι ίδιοι.
Παραβλέπουν και παραγνωρίζουν όλοι αυτοί οι αρνητές και πολέμιοι των εμβολίων ότι,
παγκοσμίως, τον τελευταίο αιώνα, αυξήθηκε θεαματικά ο μέσος όρος ζωής του ανθρώπου και,
ταυτόχρονα, μειώθηκε δραστικά η παιδική θνησιμότητα που, παλιά, “θέριζε”.
Αυτό είναι επίτευγμα κυρίως των φαρμάκων καθώς και των δεκάδων εμβολίων που δρουν
προληπτικά κατά θανατηφόρων ασθενειών όπως π.χ. της ανεμοβλογιάς, της ιλαράς, της ερυθράς,
της διφθερίτιδας, του κοκκύτη, της φυματίωσης, της ηπατίτιδας, του τετάνου, της πολιομυελίτιδας,
του πνευμονιόκοκκου και πολλών άλλων. Εν προκειμένω, επιστήμη και τεχνολογία, έχουν κάνει το
θαύμα τους.
΄Ετσι εξηγείται γιατί, πάρα πολλά Κράτη, προκειμένου να διασφαλίσουν το αγαθό της
ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ (δηλαδή την υγεία ΟΛΩΝ των πολιτών τους), έχουν θεσπίσει κανόνες,
ώστε, κάποιες τουλάχιστον κατηγορίες ανθρώπων να κάνουν ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ κάποια
εμβόλια. Αν δεν με απατά η μνήμη, όσοι επιλέξουν την στρατιωτική καριέρα, κάνουν
συγκεκριμένα εμβόλια, ενώ, οι ανά την υφήλιο ναυτικοί, υποχρεωτικά εμβολιάζονται κατά του
κίτρινου πυρετού (θανατηφόρας ιογενούς μεταδοτικής ασθένειας) διαφορετικά δεν μπορούν
να ταξιδέψουν σε αρκετές Χώρες οι οποίες απαιτούν κάτι τέτοιο.
Νήπια που οι γονείς τους (αρνητές των εμβολίων) δεν τα έχουν εμβολιάσει, μπορεί να μη γίνονται
δεκτά στους Βρεφονηπιακούς Σταθμούς παρά την επιδίωξη γονέων να αποδείξουν ότι κάτι τέτοιο
(η μη εγγραφή των παιδιών τους) είναι πράξη αντισυνταγματική που προσκρούει στο δικαίωμα της
ελευθερίας επιλογών κάθε πολίτη.
Κόντρα σ' αυτήν την άποψη, μόλις πρόσφατα, το Συμβούλιο της Επικρατείας, εκδικάζοντας
προσφυγή γονέα κατά Παιδικού Σταθμού που αρνήθηκε να εγγράψει το ανεμβολίαστο παιδί
του, έκρινε ότι είναι απολύτως συνταγματική αυτή η άρνηση μιάς και έτσι διασφαλίζεται το
αγαθό της Δημόσιας Υγείας το οποίο, ως γνωστόν, προστατεύεται συνταγματικά.
Αλίμονο σε κάθε οργανωμένη κοινωνία αν, μεγάλο τμήμα της, προσχωρούσε άκριτα στο
παράλογο “Αντιεμβολιαστικό Κίνημα” και ασπαζόταν της αστήρικτες θεωρίες του. Θα γύριζε,
(αυτή η Κοινωνία), πολύ πίσω, όταν καθημερινά χανόταν, κατά χιλιάδες, παιδιά, μεσήλικες και
ηλικιωμένοι, από την ανυπαρξία φαρμάκων και εμβολίων. Σήμερα που εμείς τα έχουμε, θα “τους
γυρίσουμε την πλάτη”;
Κλείνοντας, θέτω καλόπιστα ένα ερώτημα που μπορεί να μην είναι ρητορικό:
– Αν κάποιος αρνητής του εμβολιασμού κατά του κορωνοϊού συμβεί να προσβληθεί από αυτόν
και να νοσήσει σοβαρά, θα προστρέξει για νοσηλεία στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και θα
απαιτήσει ΔΩΡΕΑΝ περίθαλψη, ναι ή όχι;
Θα έχει το ηθικό (τουλάχιστο) δικαίωμα να ζητήσει να του καλύψει η Κοινωνία, το Κράτος, τα
νοσήλειά του, τη στιγμή που ο ίδιος, με την άρνησή του
[masterslider id=”48″]
[masterslider id=”8″]
[masterslider id=”12″]
